Bekijk het origineel

Passie voor het redden van zondaren

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Passie voor het redden van zondaren

Arts D. Martyn Lloyd-Jones, eeuw geleden geboren, werd na bekering predikant

9 minuten leestijd

Martyn Lloyd-Jones (1899-1981) kende slechts één hartstocht: de glorie van God in de redding van zondaren. Deze passie vulde zijn hart en maakte hem tot een machtige prediker. Zijn natuurlijke talenten, een groot verstand, een warm hart en leiderscapaciteiten, werden geheiligd in de dienst van God. Het geheim van zijn bediening lag in zijn omgang met God. Zijn vrouw Bethan typeerde hem ooit als volgt: "Niemand zal mijn man begrijpen zonder in te zien dat hij in de eerste plaats een man van gebed is en daarna een evangelist."

Lloyd-Jones was een echte "Welshman". Geboren in Wales verhuisde hij met zijn ouders al op jonge leeftijd naar Londen. Het gezin kerkte in de Engelse hoofdstad bij de Welsh Calvinistic Methodists, een kerk uit de calvinistische traditie, beïnvloed door de liberale theologie. Martyn Lloyd-Jones maakte een flitsende carrière als student in de medicijnen en was al op 23-jarige leeftijd de persoonlijke assistent van Thomas Horder, hoogleraar aan St.-Bartholomew's Hospital en lijfarts van de koninklijke familie.

Hoewel trouw kerkelijk meelevend, was de jonge medicus zonder God en zonder hoop in de wereld. "Jarenlang dacht ik dat ik een christen was, terwijl ik het in werkelijkheid niet was; wel was ik lidmaat van een kerk en bezocht ik regelmatig de kerkdiensten." Er kwam echter een wending in het leven van deze briljante student. God liet hem zien dat hij opnieuw geboren moest worden, onder andere door de evangelische prediking die hij in Westminster Chapel hoorde. Hij kon toen niet vermoeden dat hij zelf later op die kansel zou staan.

Thomas Horder had zijn assistent gevraagd zijn patiëntengegevens opnieuw in te delen. "Ooit had ik het voorrecht de kaartenbak van de patiënten van een groot medicus door te lopen. Maar al te vaak was zijn diagnose: eet te veel; drinkt te veel; danst te veel; slaapt te weinig." De blik die hem zo vergund werd in het privé-leven van de upperclass van Londen, bevestigde hem in de overtuiging dat alleen een radicale vernieuwing van de relatie met God mensen gelukkig maakt.

Vrije genade

De bekering van Lloyd-Jones ging gepaard met een diep besef van de vrije genade van God. Wat hij later in zijn prediking benadrukte, had hij ook zelf geleerd. "Dat ik een christen ben, heb ik enkel en alleen te danken aan de genade van God en niet aan iets dat ik gedacht, gezegd of gedaan heb. Hij leerde mij dat ik dood was, "dood door de misdaden en de zonden", een slaaf van de wereld, het vlees en de duivel, dat "in mij geen goed woont" en dat Gods toorn op mij rustte en dat ik op weg was naar een eeuwige straf." Hij kon Gods vrije genade op die indringende wijze verkondigen omdat hij zelf zo'n diep inzicht ontvangen had in de realiteit van de zonde. Er was maar één probleem: de zonde, de opstand tegen God.

Zijn roeping tot de dienst van het Woord viel min of meer samen met zijn bekering. Het kostte hem wel strijd om zijn werk als arts op te geven. De reacties van familie en collega's waren unaniem negatief, maar zijn verlangen om het Evangelie van Christus aan anderen bekend te maken, was niet te stuiten. De weg naar een gemeente was niet eenvoudig omdat Lloyd-Jones geen theologische opleiding had. In 1926 werd er vanuit een havenstadje in Wales contact met hem gezocht. Dit resulteerde in een beroep en in het volgende jaar vertrok hij kort na zijn huwelijk met Bethan Phillips naar Aberavon. Onder de arbeiders uit Zuid-Wales vond de heldere en directe prediking van deze jonge arts weerklank. God gaf na enkele jaren in de gemeente van Aberavon een opwekking, waarbij ook notoire dronkaards tot Christus kwamen. In 1931 werden er 135 mensen aangenomen als leden, waarvan er 128 'uit de wereld' kwamen.

In 1938 werd Martyn Lloyd-Jones beroepen in Londen, als assistent van dr. Campbell Morgan in de Westminster Chapel. De oorlogsjaren, met de voorturende dreiging van de bombardementen, waren moeilijk voor Lloyd-Jones en zijn gezin, maar hij geloofde dat de Heere de "Chapel" zou sparen en hij is in dat vertrouwen niet beschaamd. Zijn prediking betekende voor zijn gehoor wel een koerswijziging ten opzichte van zijn voorganger, die in de voordracht emotioneler was en remonstrants in de leer. Toch was er een hartelijke samenwerking tot de dood van Campbell Morgan aan het einde van de oorlog.

Evangelisatiediensten

Wat was de verborgen kracht van de bediening van Martyn Lloyd-Jones? Hoe kwam het dat zijn prediking voor zo velen tot zegen was? Wat maakte deze preken ook voor onkerkelijken zo aantrekkelijk? Wat kunnen wij honderd jaar na zijn geboorte leren van deze evangelist? We kunnen natuurlijk verwijzen naar de soevereine Geest, zoals Lloyd-Jones zelf ongetwijfeld zou doen, maar we kunnen ook nog wel een paar andere dingen noemen.

Martyn Lloyd-Jones besteedde bewust aandacht aan het evangelisatiewerk. Hij hield elke week een evangelisatiedienst! Toen iemand hem de kritische vraag stelde: "Wanneer heeft u uw laatste evangelisatiecampagne gevoerd?" antwoordde hij: "Ik heb er elke zondag een." Hij gebruikte voor zijn preken verschillende stijlen. "Elke prediker zou op zijn minste drie vormen van prediking moeten beheersen. Er is een prediking die voornamelijk evangelisch is. Dit moet minstens eenmaal per week zo zijn. Er is ook een vorm van prediking die onderwijs bevat voor de praktijk van het geestelijke leven. Dit deed ik in het algemeen op zondagmorgen. Dan is er de zuivere instructieprediking, die ik zelf op een doordeweekse avond hield." Elke zondagochtend preekte dus als hij "herder" en elke zondagavond als "evangelist". Later kwamen daar de lezingen op vrijdagavond bij, waarin hij vooral als "leraar" de geloofsleer uiteenzette. Lloyd-Jones was bevrijd van het idee dat hij alles altijd tegelijk moest doen.

Alle boeken van Lloyd-Jones waren oorspronkelijk preken of lezingen. Vooral de zondagmorgenpreken en de vrijdagavondlezingen zijn in druk verschenen. Dat komt door zijn "expository preaching", een begrip dat zich moeilijk laat vertalen. Hij preekte op volgorde een heel bijbelboek door. Zo heeft hij acht jaar lang op zondagochtend over de Efeze-brief gepreekt. Zo'n serie is natuurlijk uitermate geschikt voor publicatie. Lloyd-Jones staat om deze methode bekend, maar het verrassende is juist dat hij als "evangelist" meestal een 'losse tekst' koos. Daardoor ontstaat er een vertekend beeld van deze prediker als je alleen op zijn gedrukte werk afgaat.

Diagnose

Martyn Lloyd-Jones hanteerde voor zijn evangelisatiepreken altijd een bepaalde methode, die je kunt typeren als geestelijke diagnostiek. Hij begon in zijn evangelisatiediensten niet met de uitleg van de tekst, maar met de problemen van de moderne mens, de symptomen. Daardoor was zijn exegese overigens niet altijd even sterk. Hoewel hij met de symptomen begon, liet hij zich niet door de veelheid van symptomen afleiden. Hij was er diep van overtuigd dat er maar één probleem was. Door een heldere diagnose wist hij de mensen te overtuigen dat hun verkeerde relatie tot God hun eigenlijke probleem was.

Dat was ook het doel van het evangelisatiewerk. Je moet niet in de eerste plaats het Evangelie uitleggen, maar de mensen ervan overtuigen dat zij dat Evangelie nodig hebben. Zonder verootmoediging is er geen geloof. "Het probleem ligt in de meeste gevallen niet bij het verstaan van het Evangelie. Je moet een stap verder teruggaan. Het is de houding waarmee men het Evangelie benadert, die verkeerd is."

Verstand, gevoel en wil

Zijn diepe overtuiging van de onmacht van de mens om zichzelf te verlossen, bepaalde ook zijn houding tegenover de massale evangelisatiecampagnes van Billy Graham. Hij heeft de campagnes nooit openlijk bekritiseerd, omdat hij geloofde dat God ook door middel van een arminiaanse boodschap kon werken, maar zelf heeft hij deze acties nooit ondersteund.

Lloyd-Jones vond het verkeerd een direct appèl op de wil of de emoties te doen. God wil het hart bereiken door middel van het verstand. Alleen een diepe overtuiging van de waarheid van Gods Woord kan iemand tot een blijvende overgave aan de boodschap van het Evangelie brengen. "Het is verkeerd directe druk op de wil uit te oefenen. Laat mij dat uitleggen. De mens bestaat uit verstand, gevoel en wil. Je kunt de wil alleen bereiken via het verstand en dan via de emoties."

Lloyd-Jones illustreert dit met een voorbeeld. In zijn gemeente in Aberavon was een man die zwaar aan de drank verslaafd was. Elke zaterdagavond was hij dronken en elke zondagavond zat hij in de kerk. Eens was hij tijdens een preek erg bewogen. Lloyd-Jones stond gewoontegetrouw bij de deur om iedereen een hand te geven. Hij aarzelde. Zou hij de man persoonlijk aanspreken en bij hem er op aandringen om vanavond een keuze te maken? Hij besloot het niet te doen en gaf de man gewoon een hand. De volgende avond ontmoetten zij elkaar op straat. De man zei: "Weet u, als u mij gisteren gevraagd had om te blijven voor een gesprek, dan had ik het zeker gedaan." Lloyd-Jones zei: "Dan vraag ik u nu om met mij mee te gaan naar mijn huis." Hij antwoordde: "O nee, maar als u het gisteren gevraagd had, had ik het vast gedaan." Waarop Lloyd-Jones concludeerde: "Vriend, als dat wat er gisteren met je gebeurd is nog geen 24 uur stand houdt, dan blijkt daaruit dat je ondanks je bewogenheid van gisteren Christus niet werkelijk nodig hebt."

Als je zo de totale onmacht van de mens om zichzelf te verlossen benadrukt, heeft het dan nog wel zin om het Evangelie te verkondigen met een bevel van geloof en bekering? Lloyd-Jones had daar geen moeite mee. Vo or hem was er maar één Evangelie, het Evangelie voor verlorenen. Tot hen richt hij de indringende nodiging van de Heere Jezus: "Wij kunnen geen uitweg vinden. Maar wonderlijk, God Zelf opent een weg. Hij heeft Zijn Zoon gezonden. Kent u deze Verlosser, Jezus van Nazareth, de Zoon van God? Hij is gekomen! Heeft u Hem gezien? Kent u Hem? Bent u aan Hem verbonden? Hij is vanavond hier en biedt Zichzelf en Zijn verlossing aan. Geef u over aan Hem. Luister naar Hem. Volg Hem. Gehoorzaam Hem. De weg naar God en naar de hemel ligt open in Hem, ondanks al uw zonde en schande. Hij is gekomen, Hij heeft geleefd, Hij is gestorven en opgestaan voor u. Geef uzelf geheel aan Hem."

Toekomst

Na dertig jaar in de "Westminster Chapel" ging Martyn Lloyd-Jones op 68-jarige leeftijd met emeritaat, na een ernstige operatie. De laatste jaren tot aan zijn dood in 1981 besteedde hij vooral aan de publicatie van zijn preken. Lloyd-Jones is van grote invloed geweest voor de kerk van Christus in de twintigste eeuw. Zijn werk voor de studenten (IFES) en zijn inzet voor de heruitgave van de puriteinen (The Banner of Truth) zijn voor velen tot zegen geweest. De dag van Christus zal openbaren hoeveel zielen door het getuigenis van deze "arts en evangelist"voor eeuwig genezen zijn. Het leven van Lloyd-Jones dwingt ons tot bezinning op onze eigen bediening, want predikers dienen voor alles evangelisten te zijn. Zijn leven dringt ons ook tot gebed om een wereldwijde "revival" in de 21e eeuw.

Zie ook pag. en .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 december 1999

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

Passie voor het redden van zondaren

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 december 1999

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

PDF Bekijken