Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een verbannene uit de woestijn

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een verbannene uit de woestijn

Evangelistenechtpaar Tsjernov verlangt weer naar Turkmenistan

5 minuten leestijd

GOUDA - Verbannen tegen en wil en dank. In de Turkmeense hoofdstad Asjchabad is het voormalige huis (tegelijk godshuis) van de Turkmeense evangelist Vladimir Tsjernov verzegeld. Ernaast woont een politieagent. "Maar de bijeenkomsten in de verschillende huizen gaan gewoon door. De kinderen van God worden gesterkt door de vervolging." Tsjernov lacht regelmatig; hij is opvallend hoopvol gestemd, al verlangt hij ernaar terug te keren naar Asjchabad. "Daar is ons thuis."

Vandaag spreekt Tsjernov op de jaarlijkse ontmoetingsdag van Friedensstimme. Deze organisatie, die hulp verleent aan niet-geregistreerde baptisten in de voormalige Sovjet-Unie,

heeft het afgelopen jaar christenen gemobiliseerd om te protesteren tegen de vervolging in Turkmenistan. Tsjernov werd als enige evangelist in december 1999 door de Turkmeense autoriteiten het land uitgezet. Sedertdien werkt hij in Kalmukkië aan de Kaspische Zee.

De reden van de verbanning? Tsjernov, in een terugblik: "Wij evangeliseerden en kwamen als christenen bij elkaar om te bidden. Regelmatig werd ons gezegd dat we daarmee moesten ophouden. We zeiden: Dat kunnen wij niet, we blijven bidden. Goed, dan zullen we jullie straffen, zeiden ze. We kregen veel boetes. Die hebben we nooit betaald, omdat we ons niet schuldig wisten. Toen hebben ze onze spullen afgepakt. Wij wilden echter geen enkel compromis sluiten. Ze probeerden ons uiteindelijk in het geheim de grens over te zetten, maar dat mislukte. Op het vliegveld van Kiev stond onverwacht een grote groep mensen ons op te wachten. De situatie was al publiek gemaakt in Rusland en Oekraïne. Vanuit verschillende landen werd protest geuit."

Uit Oekraïne

Vladimir Tsjernov komt oorspronkelijk uit Oekraïne. Hij werd in 1966 geboren uit gelovige ouders. In 1993 werd hij door de niet-geregistreerde baptistengemeenten als evangelist uitgezonden naar Turkmenistan. Samen met zijn vrouw vestigde hij zich in Asjchabad. Vorig jaar werd de evangelist regelmatig door de overheid lastiggevallen en bedreigd, wat uiteindelijk resulteerde in een plotselinge uitzetting.

Turkmenistan is de meest gesloten republiek in de voormalige Sovjet-Unie. "Nergens in de voormalige Sovjet-Unie is er zo weinig vrijheid. Turkmenistan is een totalitaire staat. Op papier, in onze grondwet, is er een onbeperkte vrijheid van meningsuiting en godsdienst. We mogen zelfs in het openbaar evangeliseren. Maar de veiligheidsdienst trekt zich daar niets van aan. Een veiligheidsbeambte wierp eens voor onze ogen de grondwet verachtelijk op de grond. Hij zei: Het is slechts papier."

Registratie

De overheid houdt nog steeds vast aan de voorwaarden tot registratie. Als mensen zich willen laten dopen, moet dat vooraf worden gemeld bij de overh eid. Voor de niet-geregistreerde baptisten is het onaanvaardbaar dat ouderlingen en diakenen alleen met instemming van de overheid gekozen kunnen worden. In de praktijk is registratie ook niet mogelijk, omdat daarvoor een lijst van minimaal 500 namen en adressen van gemeenteleden nodig is. Aangezien er amper honderd christenen zijn, is het stichten van een gemeente onmogelijk. "Maar ook al zou je 498 gemeenteleden hebben, dan kreeg je nog geen toestemming. Als je met zijn tweeën bidt, ga je de gevangenis in. Ik vermoed dat de islamitische invloed vanuit het nabijgelegen Iran een vijandige houding heeft geschapen ten aanzien van de christelijke godsdienst."

De honderd christenen vormen slechts een minieme minderheid op de totale bevolking van 5 miljoen. Het overgrote deel van de bevolking is moslim. Daarnaast bestaat er de Russisch-Orthodoxe Kerk en zijn er nog enkele groepen van geregistreerde baptisten en charismatische groepen.

De evangelist typeert de Turkmeense bevolking als open en gastvrij. "Men staat ook open voor het Evangelie. De meeste moslims zijn slechts traditionele moslims. Het zijn soennieten, zeg maar: Sovjet-soennieten", lacht hij. "Dat wil zeggen: beïnvloed door het atheïsme." Dan, ernstig: "Er zijn zo veel mensen die niet in God geloven. De meeste inwoners hebben nooit van het Evangelie gehoord. Ze weten niets van de Bijbel. Er is niet één zendingsorganisatie in het land geregistreerd. Daarom hebben de broeders van de baptistengemeenten juist dit land uitgekozen om er de boodschap te brengen. De Turkmenen zijn minder gesloten en minder onverschillig dan de inwoners van het ernaast gelegen Oezbekistan. Mijn vrouw zag er eerst erg tegenop om tussen al die moslims te werken. Ze heeft inmiddels een vrouwengroepje en kinderwerk opgezet."

De daadwerkelijke stap naar een christelijke gemeente blijft echter groot voor mensen met een islamitische achtergrond. Uitbreiding van de gemeente wordt verhinderd door de overheid en de strikt islamitische familiecultuur. Omdat er geen evangelisten of voorgangers meer zijn, zijn het de ouderlingen die in het geheim de gemeente leiden.

"De Bijbel is nog slechts voor een deel in het Turkmeens te krijgen. Alleen het Nieuwe Testament, de Psalmen en de Spreuken zijn in de volkstaal vertaald. Het Markus-evangelie, met als titel "De blijde boodschap", ondervindt grote belangstelling. Je moest eens zien hoe mensen dit boekje aanpakken. Sommigen kussen het zelfs. Ze beschouwen het als iets wat ze van God gekregen hebben."

Vervolgingen

De vervolgingen in Turkmenistan gaan nog steeds door. Na de uitzetting van Vladimir en Olga zijn nog vijf gezinnen de grens overgezet. "De president is wel gevoelig voor druk van buitenaf", zegt Tsjernov, "maar het levert in de praktijk niet veel op." Tsjernov laat zich niet uit over politieke zaken. "De strijd moet geestelijk worden gevoerd. Dat kan ook door smekingen en gebeden. Het zijn middelen waardoor de Heere werkt."

Tsjernov zegt zelf veel troost te vinden in 1 Korinthe 15: 57 en 58. "God geeft ons de overwinning in Christus, zo laat Paulus ons weten. Maar wij moeten het werk doen. Dat werk zal niet tevergeefs zijn, want Christus staat ervoor in. Hij zal ons de overwinning geven. Christenen in Turkmenistan zijn diep geraakt als zij kaarten en brieven uit het Westen ontvangen. Gods gemeente is toch één gemeenschap, familie van één kerk, die eens zal triomferen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 7 oktober 2000

Reformatorisch Dagblad | 48 Pagina's

Een verbannene uit de woestijn

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 7 oktober 2000

Reformatorisch Dagblad | 48 Pagina's

PDF Bekijken