Bekijk het origineel

De helft van een eenheid

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

De helft van een eenheid

Eeneiige tweeling Van der Maas levenslang bijeen

4 minuten leestijd

Hun blauwe streepjesoverhemd is precies eender. Hun grijze strop is gelijk, de donkergrijze broek, de grijze sokken, de dito pantoffels eveneens. Ja zelfs het gouden horloge, de zegelring aan de linkerringvinger en het brilmontuur zijn identiek. Al zijn ze 64 jaar, Jakob en Willem van der Maas uit het Zeeuwse Oosterland kleden zich nog altijd hetzelfde. Ze deden altijd hetzelfde werk, gebruiken elkaars kleren en schoenen, delen dezelfde slaapkamer en dezelfde inzichten. En toch zijn er verschillen.

Jakob zit rechts, Willem links. Voor het oog zijn er geen verschillen. "Asse bie de kapper vandaen komme, en ulder haer is nat geknipt, kank van een endje tverschil nie bekieke", zegt moeder A. van der Maas in onversneden Zeeuws. Maar als ze dichterbij komen, weet de 84-jarige inwonende moeder het haarscherp. "Ik mark ut an aolles: Oe asse praotte, oe asse laope."

De tweeling heeft altijd een sterke drang gehad zich hetzelfde te kleden. "Toen asse een jaor of achtte waerre, most den ienen blauwe en den anderen zwarte sokken an. Gehuild dasse-ebbe."

Dezelfde leerprestaties

Jakob en Willem, één uur later geboren, waren altijd samen. Na de lagere school -"onze leerprestaties waren hetzelfde"- gingen ze gezamenlijk in militaire dienst. "Om ons te onderscheiden hebben ze mij toen maar soldaat 1e klas gemaakt", zegt Jakob, op de praatstoel. Na de diensttijd gingen ze samen de wegen- en rioleringbouw in. Willem: "Het boerenbedrijf lag ons niet."

Jakob en Willem kregen een broer, Cees. "Natuurlijk hadden we wel eens ruzie. Maar Cees zei altijd: Daar moet ik niet tussen komen, anders krijg ik ze allebei tegen me." Cees trouwde, Jakob en Willem bleven vrijgezel. Ze sluiten niet uit dat dit door hun hechte tweelingband komt. Jakob: "Als je een meisje leuk vond, vond de ander dat ook. Dat was een probleem."

De gebroeders Van der Maas bleven -in verband met hun werk vooral tijdens de weekwisseling- altijd bij hun ouders wonen. Hun vader is inmiddels overleden, maar samen met hun moeder wonen ze zelfstandig in een riante seniorenwoning aan de rand van Oosterland.

Op hun 57e gingen beiden met de vut. Sindsdien brengen de broers hun tijd vaak gezamenlijk door. "Als het even kan, fietsen we elke middag", vertelt Jakob. Twee keer per jaar gaan ze met een reisgezelschap mee. Tijdens die vakanties worden ze vaak gefotografeerd, tot vervelens toe.

Verschillen

Toch zijn er verschillen tussen de tweelingbroers. "Willem was met militaire-dienstkeuring een halve centimeter groter." Ze meten allebei zo'n 172, 173 centimeter. Allebei wegen ze 78, 79 kilo, maar Jakob is altijd een pond zwaarder.

Hun brilsterkte is voor lezen hetzelfde. Alleen voor veraf kijken is er een verschil. Willem kreeg bijna dertig jaar geleden een bedrijfsongeluk, waardoor zijn linkeroog lui is geworden.

Op een opmerkelijk verschil werden ze een paar jaar geleden gewezen: Jakob doet de armen anders over elkaar dan Willem. En: Jakob doet het linkerbeen over het rechter, Willem andersom. Dat komt echter doordat Willem rechtshandig en Jakob linkshandig is.

Groter verschil ligt in de verantwoordelijkheden en de hobby's. "Jakob doet meestal de boodschappen, ik kook en doe het huishouden", zegt Willem. Jakob: "Hij houdt de bloemen en de kippen bij, ik doe de volière."

Wie van hen het meeste praat? De stillere Willem wijst naar z'n broer. De praatgrage Jakob is ook ouderling in de hervormde gemeente van Sirjansland. Willem: "Ik doe de bandjes." Maar samen zitten ze weer in een plaatselijke werkgroep die een kerkelijke gemeente in het Bulgaarse Plovdiv ondersteunt.

Telepathie

De overeenkomsten zijn echter sterker. Willem: "We willen 's zaterdagsavonds nog wel eens een stukje rijden. Dan denk ik: Laten we over Tholen gaan. Zegt m'n broer: Ik dacht erover om over Tholen te gaan."

Nog een voorbeeld van telepathie. "Toen Willem het bedrijfsongeluk kreeg, voelde ik geen pijn, maar ik dacht wel: Er gaat iets niet goed met hem."

Ook geestelijk denken ze hetzelfde. Jakob: "We hebben er samen voor gekozen in Sirjansland te gaan kerken. Hoewel dat pijn deed, omdat we destijds samen in Oosterland belijdenis hebben gedaan."

Willem: "Mensen wijzen ons graag op Jakob en Ezau. Ze vergeten echter de tweeling van Juda en Thamar. Samen worden Peres en Zera in het geslachtsregister van de Heere Jezus genoemd." Jakob: "Het is logisch dat we zo veel met elkaar gemeen hebben. We zijn de helft van een eenheid."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 oktober 2000

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

De helft van een eenheid

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 oktober 2000

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken