Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Drie naaisters in een lege stokerij

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Drie naaisters in een lege stokerij

Laatste Nederlandse fabrikant van huisschoeisel wijkt uit naar Hongarije

6 minuten leestijd

Blenzo Shoes International uit Etten-Leur produceert zijn huis- en vrijetijdsschoeisel vanaf 1 januari 2001 in een nieuwe fabriek in het Hongaarse Tiszaföldvár. Daarmee verdwijnt de laatste zelfstandige pantoffelfabriek van Nederland, die per jaar zo'n 800.000 paar slippers, sloffen, muilen, instappers en sandalen produceert. De consument merkt in principe niets van de verhuizing, stelt mededirecteur Erik Blankers. "Hij kan er alleen maar beter van worden."

De voorloper van de huidige pantoffelfabriek werd direct na de bevrijding door Blankers senior in Breda opgericht. Hij startte in 1944 met de productie van "hartendiefjes." Dat waren babyschoentjes die gemaakt werden in de kleuren wit, roze en bleu. De zaken gingen goed en er kwamen steeds meer soorten schoeisel op de markt. In de jaren '50 werd de fabriek te klein en liet de leiding een nieuw pand bouwen. Dat werd echter afgekeurd omdat het 10 centimeter te hoog was. Blankers senior verkaste naar de huidige locatie in Etten-Leur.

In de hoogtijdagen van het bedrijf, eind jaren '70, werkten er 280 mensen bij Blenzo en werden er jaarlijks 1,2 miljoen paar schoenen geproduceerd. Tegen het einde van het vorige millennium begon de toekomst er echter wat minder rooskleurig uit te zien. Over de reden kunnen de directeuren Erik en Marco Blankers kort zijn. "Bij gelijkblijvende opbrengsten is er sprake van stijgende kosten. Een onhoudbare situatie! In Nederland gaan we kapot. Dat we het nog zo lang hebben volgehouden, komt doordat onze pantoffel meer is dan een gevoerde slof", zegt Erik Blankers.

Loonkosten

Een paar jaar geleden hadden de leidinggevende broers vier opties: failliet gaan, de zaak verkopen, verhuizen of een joint venture aanvragen. De eerste twee mogelijkheden wilden directeurs niet overwegen, de laatste twee werden onderzocht. In november 1999 stapten ze in de auto voor een intensieve rit door Midden-Europa. In een week tijd reden ze 6000 kilometer en bezochten ze zeventien bedrijven in Polen, Tsjechië, Slowakije en Hongarije. De tocht leverde uiteindelijk niet de gewenste partner op, maar wel het inzicht dat Blenzo die helemaal niet nodig had. Marco Blankers: "Wij kwamen tot de conclusie dat we de productie net zo goed zelf zouden kunnen doen."

De uiteindelijke keuze voor Hongarije werd vooral bepaald door het feit dat de loonkosten er tien keer lager liggen dan in Nederland. Bovendien is het land vrij stabiel en wil het binnen afzienbare tijd toetreden tot de Europese Unie. Vorige week is de productie-eenheid al naar de gloednieuwe fabriek in Tiszaföldvár verplaatst. Per 1 januari zullen de machines beginnen te draaien. Alleen de kantoorfuncties blijven in Etten-Leur achter. Bekende schoenenfabrikanten als Bata en Van Haren gingen Blenzo al voor in de emigratie.

De Nederlandse consument zal er door de verhuizing alleen maar op vooruitgaan, verwacht directeur Erik Blankers. "In Hongarije ben ik veel flexibeler wat arbeidstijden en personeel betreft. Daardoor kunnen onze producten eerder in de winkel liggen. Kopers zullen meer mogelijkheden tot nabestellen hebben. We kunnen een breder pakket aanleveren. En de prijs zal in ieder geval niet hoger uitkomen."

IJskoud zeil

Wanneer Erik Blankers terugkijkt op de geschiedenis van zijn bedrijf, constateert hij veel verschillen met vandaag de dag. Bijvoorbeeld met betrekking tot de functie van huis- en vrijetijdsschoeisel. "Vroeger waren pantoffels echt nodig in huis. Kamers werden nog niet goed verwarmd -ijsbloemen stonden soms op de ramen- en het was geen pretje om met je blote voeten op het koude zeil te stappen. Tegenwoordig koopt de klant onze producten veel meer vanwege het gemak. Pantoffels, slippers, sloffen: ze zitten veel lekkerder dan pumps met hoge hakken."

Een ander belangrijk verschil met vroeger heeft te maken met de "smoel" van het schoeisel. "Modische aspecten zijn in de loop van de tijd steeds belangrijker geworden. Trends spelen tegenwoordig een belangijke rol. Zo zijn op dit moment dierenprints in. Kijk maar eens naar onze dierentuin", zegt Erik Blankers, terwijl hij op tientallen pantoffels met zebrastrepen en tijgervlekken wijst. "Volgend jaar zomer zal het schoeisel heel kleurig zijn, in reactie op het zwart van het afgelopen seizoen. En ik verwacht dat reptielenleer het weer helemaal zal gaan doen."

Stanserij

Ook het productieproces is erg veranderd sinds de oprichting van Blenzo Shoes International. Dat heeft vooral te maken met de vergaande mechanisering en automatisering. "Kom maar mee, dan kun je het zelf zien", zegt Erik Blankers. En zo begint een tocht door een bijna geheel ontmantelde fabriek. De eerste ruimte die we betreden is de verlaten inkoopafdeling. Grote rollen ribcord en velours met een lengte van 40 meter staan eenzaam op de vloer. Sommige moeten richting Hongarije, andere blijven in Nederland. "Het is op het moment allemaal nogal chaotisch", vertelt Blankers.

Op weg naar de stanserij passeren we de ontwerpafdeling. Twee mensen zitten in een kale omgeving stil te tekenen, knippen en plakken. In de stanserij staat een enorme machine die uit zes rollen stof tegelijk de vormen van een bepaald type Blenzo-schoeisel perst. Deze gaan vervolgens naar de stikkerij. Er zitten nog drie vrouwen achter de vele naaimachines. "Een paar weken geleden waren ze nog met hun veertigen." De naaisters stikken de zool in de vorm van de stof en dan hoeft er alleen nog een zool onder bevestigd te worden. Dat gebeurt in de spuitgieterij.

Vloeibaar rubber

In de spuitgieterij hangt de bijtend scherpe lucht van smeltend rubber. Niet alleen de neus krijgt prikkels te verwerken, ook het gehoororgaan heeft het moeilijk. Een grote machine maakt aanzienlijk veel herrie. En dan te bedenken dat er nog maar één van de zes in bedrijf is! Een werknemer trekt de gestikte schoeiselvormen over een soort metalen laarzen aan het lawaaiige monster, bedient de hendels en opeens spuit er vloeibaar rubber tegen de onderkant van het stoffen schoeisel. Even koelen en dan is er weer een paar pantoffels klaar. Ze moeten alleen nog worden ingepakt. Vooral in die fase van het productieproces blijkt welke gevolgen de automatisering heeft gehad. "Vroeger werkten op de verpakafdeling zo'n achttien meisjes. Nu nog maar twee", vertelt Blankers.

In de nieuwe fabriek in Hongarije zal de productie van pantoffels, sloffen en sandalen in grote lijnen op dezelfde manier plaatshebben. Natuurlijk met andere werknemers -van de huidige zestig blijven er na de verhuizing vijftien in vaste dienst- maar ook in het voormalige Oostblokland zal Blenzo Shoes International zijn slogan "kwaliteit, pasvorm en betrouwbaarheid" hoog in het vaandel houden. "Onder pantoffels is het merk Blenzo best een begrip. En dat willen we zo houden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 december 2000

Reformatorisch Dagblad | 48 Pagina's

Drie naaisters in een lege stokerij

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 december 2000

Reformatorisch Dagblad | 48 Pagina's

PDF Bekijken