Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Mkz

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Mkz

4 minuten leestijd

In deze krant zijn reeds vele bijdragen over mond- en klauwzeer geschreven. Zakelijke bijdragen en emotionele bijdragen. Felle discussies worden gevoerd over de juistheid van maatregelen, het recht van opstand, het lopen aan de leiband van Brussel en het al dan niet hebben van een verborgen agenda om de boeren weg te hebben van de Veluwe. Ik laat de discussies voor wat ze zijn. De mkz-crisis grijpt diep in, zowel bij de agrarische bedrijven die getroffen zijn alsook bij allen die bij de agrarische sector betrokken zijn.

Wat mij wel opvalt, is dat de meeste bijdragen slechts een klein deel belichten van de hele problematiek. Eén zaak wordt nauwelijks aangeroerd en dat vervult mij wel met zorg. Dat is de discussie over het systeem van veehouderij dat we in Nederland hebben. Hoewel dit ook slechts een deel van de discussie is, mag dit aspect niet onderbelicht blijven.

Exportpositie

Het is van belang de discussie over de aanpak en bestrijding van de ziekte te voeren. Deze aanpak wordt echter deels bepaald door het systeem van onze veehouderij. Daarbij wordt zo veel mogelijk rekening gehouden met de exportpositie die ons land inneemt.

Als dat niet gedaan wordt, zouden nog meer dieren dan nu onnodig gedood moeten worden, omdat het vlees van deze dieren niet meer geëxporteerd kan worden. Ter illustratie: tweederde van ons varkensvlees wordt geëxporteerd en ruim 90 procent van ons kalfsvlees. Als de grens te lang dichtblijft, waar moeten we dan met de miljoenen varkens en honderdduizenden kalveren heen die nu in ons land staan? En wat te denken van de export van onze zuivelproducten?

Opkoop en aborteren

De vervoersmaatregelen en exportverboden die ingesteld zijn om verspreiding van de ziekte te voorkomen, leiden tot enorme spanningen in de veehouderij. Na enkele weken mkz zitten enkele intensieve veehouderijsectoren al met ernstige welzijnsproblemen. Aangetekend moet worden dat die in de melkveehouderij relatief gering zijn. Met name in de intensieve sectoren zijn de problemen echter groot. Varkens en biggen die de hokken uit groeien en kalveren die door de poten zakken. En dat na enkele weken!

Om nog maar te zwijgen over de welzijnsproblemen in de pluimveesector voordat een aantal maatregelen versoepeld werd. Tijdens de standstill van 72 uur na de eerste uitbraak stond de telefoon roodgloeiend om alle problemen met eendagskuikens en vleeskuikens door te geven. Dat geeft aan hoe planmatig de intensieve veehouderij georganiseerd is.

Het is op verzoek van de sector zelf dat de overheid opkoopregelingen openstelt. Kalveren, varkens en biggen die met ernstige welzijnsproblemen kampen, kunnen ter vernietiging worden aangeboden. Om te voorkomen dat de boer doorgaat met fokken, moet hij bij intekenen op de regeling ook instemmen met het laten aborteren van zijn zeugen die nog niet te lang drachtig zijn en met een fokverbod voor een bepaalde tijd.

Bezinning

Het feit dat dergelijke maatregelen als opkoop voor vernietiging en het aborteren van zeugen genomen worden, is een teken aan de wand voor het systeem van onze veehouderij. Een discussie hierover zal, naast een discussie over de ziektebestrijding, zeker gevoerd moeten worden. Het kan toch niet zo zijn dat wanneer de crisis voorbij is, we gewoon weer doorgaan en doen alsof er niets gebeurd is.

Ieder voor zich, boer, consument en overheid, moet zich bezinnen hoe we na de crisis verder moeten. Wellicht is het daar nu nog te vroeg voor en strijden verschillende gevoelens om de voorrang. Laten we er ook de tijd voor nemen, maar wel op de juiste manier met de discussie beginnen, door de oplossing niet van onszelf te verwachten, of ons eigen gelijk proberen te krijgen. In Psalm 56: 2 (berijmd) staat: "Maar word ik ooit door bange vrees belaân, Dan zal op U mijn vast betrouwen staan." Dat betrouwen wens ik u allen toe.

Dr. ir. H. Paul is werkzaam bij het ministerie van Landbouw en schrijft deze bijdrage op persoonlijke titel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 25 april 2001

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Mkz

Bekijk de hele uitgave van woensdag 25 april 2001

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken