Bekijk het origineel

Moeilijk om

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Moeilijk om "nee" te zeggen

Suzanne: Tegenwoordig tel je ook zonder dat je verkering hebt gewoon mee

7 minuten leestijd

Het is duidelijk. Het onderwerp verkering maakt vele pennen los. Vooral op de stelling die vorige week op Magneet stond dat zestien jaar erg jong voor verkering is, reageerden veel jongeren. En, zoals te verwachten was, vooral degenen die zelf heel jong verkering hebben of hebben gehad. Niet allemaal waren ze negatief over de uitspraken die Peter van Kleef en H. van Groningen deden. "Het is best moeilijk onder ogen te zien dat je wel wilt, maar er gewoon nog niet aan toe bent."

Niet minder dan 32 brieven kwamen er binnen. Omdat de ruimte beperkt is, is het niet mogelijk ze allemaal te plaatsen. Daarom uit een paar brieven enkele passages om aan te geven welke meningen er onder jongeren leven. Die blijken overigens heel verschillend te zijn. Van "Wat een onzin" tot "Ik ben het er volkomen mee eens."

Niet meer stoer

Is het zo dat veel jongeren al jong verkering krijgen, zoals Peter van Kleef dacht? Ja en nee, zo blijkt uit de brieven. Suzanne: "Bij mij in de omgeving zitten die jongeren niet. Tegenwoordig ben je als jongere niet meer 'stoer' als je verkering hebt en tel je ook zonder dat je verkering hebt gewoon mee." In de omgeving van Janet is het anders: "Bij ons in het dorp hebben steeds vaker jongens en meisjes van tien of elf al verkering, maar meestal blijken dat knipperlichtrelaties te zijn (aan-uit-aan-uit)."

Toch zal er een kern van waarheid in de opmerking van Peter van Kleef gezeten hebben, want veel jongeren -vooral meisjes- schreven dat ze jong verkering hebben gekregen. Degenen die nu zelf nog dertien of veertien zijn, zien dat overigens totaal niet als een probleem. Opmerkelijk is dat veel inmiddels ouderen wel vraagtekens bij hun toenmalige vriendschap zetten.

Zoals Irma. Ze was veertien toen ze voor het eerst verkering kreeg. "Achteraf gezien vind ik deze leeftijd erg jong. Je zit midden in de puberteit en er kan dan nog zo veel veranderen." Ook Rosela had op haar veertiende een halfjaar lang een relatie. "Hij vroeg in die tijd of ik met hem naar bed wilde. (...) Toen de relatie om bepaalde redenen moest verbroken worden, dacht ik: Stel nou dat ik het wel gedaan had, wat dan?" Ze denkt dat er geen leeftijdsgrens is om verkering te nemen. "Maar je moet wel volwassen genoeg zijn om "nee" te kunnen zeggen."

Elke minuut bij elkaar

Wilma had op haar vijftiende verkering en ze zegt dat ze er veel van geleerd heeft. "Dat je niet te hard van stapel moet lopen, bijvoorbeeld. Dat deden wij wel. Ik luisterde niet naar m'n ouders. Nadat we verkering hadden gekregen, waren we bijna elke minuut bij elkaar. Ik heb toen m'n vriendinnen verwaarloosd. Dat was fout."

Een ander meisjes schrijft: "Ik ben zelf bijna twintig en toen ik vijftien was, werd ik verliefd en kreeg ik verkering. Op dat moment wou ik naar geen goede raad luisteren en deed ik wat ik dacht dat goed was, dus ik bleef verkering houden." Achteraf heeft ze vaak gedacht: "Ik was toen echt nog veel te jong om verkering te hebben. Maar dat wil je op dat moment toch niet weten."

Gea schrijft: "Ik was zelf net veertien toen ik verkering kreeg. Hij kwam direct al bij mij thuis. Ik had een leuke tijd en ik heb dat ruim anderhalf jaar volgehouden. Toch zeg je dan achteraf dat je te jong was. Want je moet lang wachten totdat je kunt gaan trouwen. Dat was ook een van de redenen dat het uit is gegaan."

Een vrouw van 28 jaar schrijft dat ze veertien jaar was toen ze haar man leerde kennen. "Achteraf zeg ik ook wel dat we toch wel heel erg jong waren. Vooral nu we zelf ook kinderen hebben, beseffen we dat onze ouders toen gewoon gelijk hadden, maar het is altijd al gemakkelijker geweest om de zaken achteraf te bekijken."

Een ander meisje herkent dat je op een bepaald moment heel anders denkt dan een aantal jaren later. "Zelf was ik net twee weken vijftien en m'n vriend zestien toen we verkering kregen. Op dat moment merk je absoluut niet dat je nog zo jong bent. Je bent alleen verliefd en verder kijk je niet."

Zekerheid

Moet je nu wel of niet aan verkering beginnen als je nog jong bent? Er zijn veel verschillende meningen. Een van de briefschrijvers: "Wat verkering hebben betreft ben ik erg duidelijk: zorg eerst dat je zekerheid hebt van jezelf en van de ander. Je neemt alleen verkering met de gedachte om te gaan trouwen in je achterhoofd. Daarom vind ik het onzinnig als jongens en meisjes zogezegd serieus verkering hebben op hun veertiende of vijftiende of nog jonger." Een ander vindt het geen enkel punt om al heel jong intiem met iemand om te gaan: "Als je zelf rein wil blijven voor het huwelijk kan er niks misgaan. Dat is dan je eigen wil." Iemand anders is het met Peter van Kleef eens: "In de periode van verkering tot trouwen is het bijbels om jezelf rein te bewaren tot aan het huwelijk. Hoe langer deze periode duurt, hoe moeilijker dit is."

Gemakkelijk praten

Dat het moeilijk is om om verstandelijke redenen "nee" te zeggen, is wel duidelijk. Een meisje: "Ik vind dat Peter van Kleef volkomen gelijk heeft als hij zegt dat hij zestien jaar zelfs nog erg jong vindt voor verkering. Maar hij behoort op dit moment natuurlijk niet tot de jongeren. Eerlijk gezegd vind ik het wel gemakkelijk praten als je als ouder iemand boven deze dingen staat. Maar wij zitten er middenin. Het is echt erg moeilijk om nee te zeggen als je van elkaar houdt."

Nog een reactie met dezelfde strekking: "Op zich ben ik het eens met de heren Van Kleef en Van Groningen dat het beter is om niet te vroeg verkering te hebben. Toch is de praktijk soms anders. Verliefdheid is misschien wel te sturen, maar in zo'n situatie wil je dat helemaal niet." Margriet: "Als ik stapelverliefd ben op een jongen en die jongen vraagt verkering aan mij, dan denk ik echt niet meer aan datgene wat me verteld is." Een ander: "Moet je dan maar iemand afwijzen als je op diegene verliefd bent?" Weer een ander: "Dat zou betekenen dat je de ander "nee" moet verkopen, terwijl je zelf wel wilt."

Slechts één meisje schreef dat ze bewust nog geen verkering heeft, terwijl ze wel verliefd op de ander is. "Wij hebben samen besloten dit niet te doen, omdat hij nog geen achttien is en nog drie en een half jaar moet leren, terwijl ik al bijna drie jaar werk en al negentien ben." Maar volgens haar is dat niet de gemakkelijkste weg. "Omdat je veel van elkaar houdt en toch eigenlijk van elkaar af moet blijven."

Niet alleen negatief

Er zitten volgens de briefschrijvers overigens niet alleen negatieve kanten aan het jong verkering krijgen. "Ik moet zeggen dat ik er toch wel het een en ander van geleerd heb. Wat mijn sterke en zwakke punten zijn bijvoorbeeld." Iemand anders: "Het is waar dat je voor veel verleidingen kunt bezwijken als je jong verkering heb, maar aan de andere kant denk ik ook dat je voor veel verleidingen bewaard kunt blijven. Ik denk hierbij aan het uitgaansleven met alles wat daarbij kan horen."

Weer iemand anders schrijft: "Is het niet zo dat een jongen en een meisje elkaar tijdens de verkeringstijd tot een hand en een voet kunnen zijn? Is het niet fijn om samen over bepaalde twijfels te praten en die met zijn tweeën voor God neer te leggen?"

Veel jongeren benadrukken de noodzaak van het maken van afspraken. "Aan de ene kant hebben de heren wel gelijk: want als je zo jong bent en je verlangt steeds meer naar elkaar, kan het wel eens fout gaan, maar als je daar met elkaar goed over praat, kan het volgens mij niet verkeerd gaan."

Het is belangrijk om de hulp van God te vragen om de bijbelse grens niet te overschrijden, noemen veel briefschrijvers: "Als je al heel jong verkering krijgt, kun je God vragen of Hij je ervoor wil behoeden om te ver te gaan." Een ander stelletje vindt: "Natuurlijk is het een zware opgave om de gemeenschap voor na het huwelijk te bewaren, daar hebben wij Gods hulp en Zijn kracht voor nodig. Het is Zijn goedheid dat wij daarvoor tot nu toe bewaard zijn gebleven. Dan moet Hij alleen de eer krijgen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 december 2001

Reformatorisch Dagblad | 44 Pagina's

Moeilijk om

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 december 2001

Reformatorisch Dagblad | 44 Pagina's

PDF Bekijken