Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Karzai, meer burgemeester dan Afghaans president

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Karzai, meer burgemeester dan Afghaans president

4 minuten leestijd

Een jaar geleden werden de Taliban door Amerika én lokale krijgsheren uit Afghanistan verdreven. Er gloorde een nieuwe toekomst voor het Afghaanse volk. Die hoop blijkt nu misplaatst. Want lokale krijgsheren maken er de dienst uit. Ze hebben van president Karzai een machteloos mannetje gemaakt. Meer burgemeester van Kabul dan staatshoofd van een land. Alle hoop is gevestigd op de Amerikanen, die nu ook bommen durven gooien op hun vroegere bondgenoten, de lokale krijgsheren.

Maar liefst 70 miljoen dollar hadden de Amerikanen ervoor over om eind vorig jaar in Afghanistan de Taliban te verdrijven. Dat geld werd niet gestoken in de aanschaf van wapens, maar in het omkopen van lokale krijgsheren zodat die zich tegen de Taliban zouden keren.

We zijn nu een jaar verder en de Taliban zijn goeddeels verdreven, maar de grootste pest voor het land zijn de met dollars verrijkte lokale krijgsheren. Zij vormen momenteel hét struikelblok om van Afghanistan een vreedzaam en veilig land te maken.

Hamid Karzai weet daar alles van. De officiële landspresident wordt spottend wel 'de burgemeester van Kabul' genoemd, omdat zijn invloed niet verder reikt dan de Afghaanse hoofdstad.

Maar deze 'burgemeester' laat zich niet uit het veld slaan. Op de begin deze maand gehouden top in Bonn bezwoer Karzai de oprichting van een 70.000 man tellend nationaal leger dat in het hele land de rust en orde moet gaan afdwingen.

Vooralsnog klinkt zijn plan als een sterk staaltje van grootspraak, want tot dusver is eerder van het tegendeel sprake geweest: telde het eerste bataljon van dit nationale leger begin vorig jaar nog 600 leden, daarvan is nu nog slechts de helft over omdat de andere helft van de jongens en mannen is teruggegaan naar hun geboortegebied, om er in dienst te treden bij de plaatselijke krijgsheer. Die profiteert nu van de kennis en het materiaal dat de jongens in Kabul is meegegeven!

Voorlopig moet burgemeester-president Karzai het hebben van buitenlanders en hun trouw aan het centrale gezag: de bijna 5000 man tellende ISAF, het VN-vredesleger waaraan ook ruim 600 Nederlandse soldaten deelnemen. ISAF, komend jaar onder bevel van de Nederlanders en Duitsers, beperkt zich in zijn werk tot Kabul en omgeving, dus daar schiet de rest van het land weinig mee op. In en rond steden als Herat, Mazar-e-Sharif, Kandahar, Khost en Jalalabad zijn lokale krijgsheren heer en meester.

Een van de beruchtste is de Tadzjiek Ismail Khan, "Amir Sahib", Mijnheer Emir, noemen de burgers hem eerbiedig. Hij is krijgsheer van westelijk Afghanistan, dat zo'n vier provincies omvat, en gouverneur van de provincie Herat. Khan runt zijn ministaat door tol- en belastingheffing. Handelskaravanen die vanuit buurland Pakistan naar Iran of naar de Golfstaten trekken, worden bij Herat tegengehouden en uitgezogen. Toltarieven variëren van tussen de 200 en 1000 dollar per vrachtwagen.

Zoals gezegd, ISAF is niet bereid een antwoord op dit krijgsheerprobleem te geven, maar de Amerikanen inmiddels wel. De nieuwste fase in hun strijd tegen het terrorisme in Afghanistan heet namelijk: "Winning the Hearts and Minds of the People" (de harten winnen van de bevolking).

De 12.000 Amerikaanse soldaten blijven holen en spleten controleren op de aanwezigheid van al-Qaida- en Taliban-strijders, maar deze maand is daar iets bij gekomen. Acht teams van elk zestig tot honderd militairen en burgers, gaan verspreid over het land helpen de samenleving weer op te bouwen. Deelnemers zijn bijvoorbeeld bouwkundig ingenieurs die helpen bruggen en wegen aan te leggen; dierenartsen gaan de veestapels weer gezond maken. Zulke civiel-militaire centra zijn gepland voor bijvoorbeeld Herat, Mazar-e-Sharif, Kunduz, Jalalabad, Kandahar, Bamian en Gardez.

Het eerste team is inmiddels in Gardez neergestreken. Die keuze verraadt iets van een bijkomend doel: ervoor zorgen dat de anti-Amerikaanse sentimenten in het zuiden van Afghanistan verdwijnen, zodat voortvluchtige Taliban en al-Qaida-strijders er geen voet meer aan de grond krijgen.

Met de teams hoopt Washington ook de macht van de krijgsheren in te dammen. Nu is zestig man natuurlijk 'peanuts' voor deze brute veldheren, maar waar ze wel voor terugschrikken is de Amerikaanse militaire overmacht achter de teams. Begin deze maand was daarvan al een staaltje te zien in het zuiden van Herat. De hierboven genoemde Tadzjiekse krijgsheer Ismail Khan was er in een bloedige veldslag verwikkeld met zijn rivaal, de Pathaanse krijgsheer Amanullah Khan. Amerikaanse B-52's lieten toen, op verzoek van daar aanwezige Amerikaanse troepen, hun bommen los op beider fronten. De dodelijke explosies hadden als stilzwijgende boodschap dat het afgelopen moet zijn met het geterroriseer van de bevolking door krijgsheren.

Natuurlijk is er veel af te dingen op dit initiatief. Zo voelen particuliere hulporganisaties zich hoogst ongemakkelijk door de combinatie van militair geweld en vreedzaam opbouwwerk. Maar voor Hamid Karzai moet het een welkome aanvulling zijn op zijn plan om van burgemeester een echt staatshoofd te worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 30 december 2002

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

Karzai, meer burgemeester dan Afghaans president

Bekijk de hele uitgave van maandag 30 december 2002

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

PDF Bekijken