Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Clichés (I)

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Clichés (I)

7 minuten leestijd

De SGP in de regering. Alleen al bij de gedachte werden velen onpasselijk. Dat de vrouwenbeweging op haar achterste benen zou staan, was nog te verwachten. En dat Cisca Dresselhuys van het feministisch periodiek Opzij haar tuinbroek van zolder dreigde te halen om de barricaden weer op te gaan, was ook nog te verwachten. Maar dat dagblad Trouw het er zo moeilijk mee had, was toch wel een beetje een verrassing.

Het begon op de dag dat de beslissing zou vallen: of ChristenUnie/SGP of D66. Deelname van de SGP in de regering zou volgens het hoofdredactioneel commentaar van Trouw "voor de meeste vrouwen een klap in het gezicht zijn." Een ander bezwaar was dat zo'n kabinet nauwelijks aandrang op immigranten zou kunnen uitoefenen om zich de fundamentele waarden van onze democratische rechtsorde eigen te maken. Immers, zo redeneerde Trouw, de SGP is tegen de scheiding van kerk en staat en tegen de gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen.

Een dag later -vrijdag 25 april- deed politiek commentator Willem Breedveld het nog eens dunnetjes over. Als het over de rechtsstaat gaat, is er volgens hem weinig verschil tussen moslimfundamentalisten en de SGP. Zodra het geloof der vaderen in ere is hersteld, is het wat de SGP betreft afgelopen met de vrijheid van godsdienst. "Eenmaal aan de macht zal de natie zich dienen te schikken naar de wet van God, zoals de SGP die interpreteert."

Wie toen nog steeds dacht dat het misschien wel mee zou vallen met de SGP, kon de dag daarop lezen dat de partij intolerant is. Ze profiteert van de vrijheid die ze anderen wil ontzeggen, stelde Trouw-columnist Hans Goslinga vast. De SGP moest wat hem betreft maar niet in de regering. Twee dagen later gaf het CDA gevolg aan die wens.

Clichés (II)

In zijn rubriek "Op het scherp van de snede" ging prof. Bob Smalhout vorige week zaterdag in De Telegraaf ook in op deze kwestie. Hij tapte uit een heel ander vaatje. Allereerst stelde hij vast dat alles wat religieus-principieel is, door de spraakmakende menigte via een schamper schouderophalen afgedaan wordt met de woorden Staphorst of Katwijk. "De vaste belachelijk makende clichés daarbij zijn altijd de starre seksuele moraal, de vreselijke zondagen die grotendeels in de kerk moeten worden doorgebracht terwijl de fiets op slot moet, de televisie naar zolder wordt verbannen en de haan verwijderd moet worden uit het kippenhok."

"Wat echter niemand beseft", vervolgt Smalhout, "is dat gemeenten zoals Staphorst en Katwijk bijna nog de enige ankerplaatsen zijn voor onze losgeslagen maatschappij. Hun zogenaamde starheid komt voort uit het voortdurend besef van grote verantwoordelijkheid. Immers, zowel in de orthodox-christelijke als joodse visie heeft de mens het rentmeesterschap over de aarde van de Allerhoogste ontvangen. Maar ook sociale verplichtingen worden in religieuze gemeenten nauwgezet vervuld. Nergens in ons land zijn collecten voor menslievende doelen of voor het lenigen van de nood bij rampen zó succesvol als in bijvoorbeeld Staphorst, Katwijk of Urk."

Daarna wierp Smalhout de vraag op of onze samenleving er buiten die plaatsen soms op moreel gebied zo leuk uitziet? "Waarom wordt er al jaren gesproken over verloedering, onbeschoft gedrag, drugsverslaving, criminaliteit, uitkeringsfraude, vereenzaamde ouderen, ellende in verpleeghuizen, verwaarloosde kinderen, zinloos geweld en onopgevoede jongeren? En wie doet daar wat aan?"

Kortom: "Laten we het daarom toejuichen dat er nog mensen zijn die niet meegaan met de waan van de dag en die beseffen dat politiek méér is dan elkaar op hatelijke wijze vliegen afvangen in de Tweede Kamer. Staphorst en Katwijk behoren tot die plaatsen die in Nederland nog enig reliëf verlenen aan onze bijna gladgeschuurde en versleten normen en waarden." Waarvan akte.

Door het ijs

De Duitse filosoof Theodor Adorno propageerde in de jaren zestig van de vorige eeuw een samenleving zonder hiërarchie. Gezag van leidinggevenden was in zijn ogen taboe. Maar toen de studenten aan zijn universiteit in opstand kwamen en zijn gezag niet meer wensten te accepteren, was meneer hoogst verongelijkt. Zo had hij het niet bedoeld. Hij wist niet hoe snel hij de benen moest nemen.

De opstelling van Boris Dittrich doet sterk aan die van Adorno denken. Als leider van zijn partij is hij groot voorstander van het referendum. Het volk moet zich over allerlei belangrijke kwestie kunnen uitspreken. Dat is pas echte democratie.

Geheel in die lijn voortredenerend stelde de Zeeuwse afdeling van D66 vorige week voor de partij per referendum te laten beslissen over regeringsdeelname. Ook in Groningen vinden ze dit een goed idee. Daar hebben ze al uitgezocht dat 3 procent van de stemgerechtigde leden een referendum kan afdwingen. Zo staat het in de reglementen.

Wie de achterban van D66 een beetje kent, weet dat de uitslag wel eens een zware tegenvaller zou kunnen zijn voor partijleider Dittrich. Die moest dus kleur bekennen en zakte daarbij volledig door het ijs. Bij een referendum kon je namelijk alleen ja of nee zeggen, aldus Theodor, pardon Boris Dittrich. Het eerstvolgende partijcongres kan maar beter aan de referendumparagraaf de zinsnede toevoegen: Als het zo uitkomt.

JvK

Zo'n Kamer

De eerdergenoemde prof. dr. Bob Smalhout was een goede vriend van Pim Fortuyn. Daarbij was Fortuyn zeer onder de indruk van Smalhouts kwaliteiten. Daarom stond de naam van Smalhout op het lijstje waarop Fortuyn zijn mogelijke ministerskandidaten bijhield. Volksgezondheid, stond er achter.

Smalhout behoorde ook tot de eersten die door Fortuyn in februari vorig jaar werden aangezocht voor een plaats op de kersverse Lijst Pim Fortuyn. Tot grote teleurstelling van Fortuyn weigerde Smalhout echter. Hij hechtte sterk aan zijn column in De Telegraaf, en die zou hij kwijtraken zodra hij een politieke functie zou gaan vervullen. Zo zijn de regels nu eenmaal bij De Telegraaf.

Enigszins verbazend was daarom anderhalve week geleden het bericht dat Smalhout leider van de senaatsfractie van de LPF wilde worden. De Provinciale-Statenleden van de LPF hadden Smalhout die functie toegedacht en de professor had bewilligd. Totdat hij er vorige week achter kwam dat De Telegraaf ook dit niet zou accepteren.

"Ik had gedacht dat het bij de Eerste Kamer misschien anders zou liggen", legt Smalhout desgevraagd uit. "Dat is een niet zo sterk politiek geprofileerde praatclub, waar je redelijk op de achtergrond kunt functioneren." Gesteld voor de keuze tussen zijn column en de Senaat was Smalhout er snel uit: "Met mijn column bereik ik 2,5 tot 3 miljoen mensen. Wie bereik je nu eigenlijk als je in de Eerste Kamer zit?"

Helaas was Smalhouts naam niet meer van de lijst te verwijderen. Wat als hij nu toch, tegen wil en dank, door de LPF-statenleden wordt verkozen? "Ik doe het niet. U zou toch zeker ook uw prachtige baan bij het RD niet opgeven voor zo'n Kamer?"

PvO

SP-auto

Auto's passen soms perfect bij hun bezitter. Neem de vuurrode Opel Corsa van SP-kamerlid Van Bommel. Een niet al te duur merk en dan ook nog eens in de partijkleur. Kan het beter?

Ja, toch wel. Toen Van Bommel het eens met D66-collega mevrouw Giskes over zijn karretje had en haar meldde dat het ding er al 200.000 kilometer op had zitten, deed Giskes hem een verleidelijk aanbod. Zou Van Bommel haar oude Renault 5 niet over willen nemen? Ook een heel sober wagentje, met bovendien de lettercombinatie SP in het kenteken.

Van Bommel, zo meldt Vrij Nederland, raakte in hevige tweestrijd. Wat was belangrijker? De kleur van zijn huidige auto of het kenteken van de 'nieuwe'? Of zou het misschien te combineren zijn door het nummerbord van de Renault op de Opel Corsa te schroeven? Helaas, dat slimme plan ging niet door. Van de Rijksdienst voor het Wegverkeer mogen nummerborden niet overgezet worden.

Van Bommel heeft het dilemma op een politieke manier opgelost. Momenteel rijdt de vriendin van Van Bommel in het autootje van Giskes; van het D66-kamerlid overgenomen voor de schappelijke prijs van 300 euro. En Van Bommel zelf toert nog steeds in zijn tomaatrode karretje.

AdJ

Agenda

De Tweede Kamer is deze week met reces. Voor veel kamerleden betekent dat overigens geen vakantie, want de besprekingen over de kabinetsformatie gaa t gewoon door. De fracties die daar niet betrokken bij zijn, hebben wel de gelegenheid om even de benen te strekken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 5 mei 2003

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Clichés (I)

Bekijk de hele uitgave van maandag 5 mei 2003

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken