Bekijk het origineel

Voor Israëlische Vicky is de maat vol

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Voor Israëlische Vicky is de maat vol

Alleenstaande moeders protesteren tegen bezuinigingen Netanyahu

5 minuten leestijd

JERUZALEM - Vicky Knafo is binnen enkele dagen beroemd geworden in Israël. Haar 205 kilometer lange voettocht voerde van haar woonplaats Mitzpeh Ramon in de Negev naar het ministerie van Financiën in Jeruzalem om daar, onder de hete julizon, protest aan te tekenen tegen de plannen van minister van Financiën Netanyahu.

Kampeerders bij de regeringsgebouwen zijn niet ongewoon. Op deze wijze hopen de demonstranten aandacht te krijgen van ministers, parlementariërs en journalisten. Voor de Knesset en het kantoor van de premier hebben in de afgelopen jaren onder anderen gehandicapten, Zuid-Libanese oud-militairen en bewoners uit de Joodse nederzettingen gezeten.

Maar geen groep kreeg in korte tijd zo veel aandacht als Knafo en haar lotgenoten. De 43-jarige alleenstaande moeder zei dat haar inkomen door de bezuinigingen gedaald is van 3100 sjekel naar 1900 sjekel (1 euro is circa 5 shekel). Toen de schoolvakantie was begonnen, zette ze de mars in. Andere alleenstaande moeders volgden. Een van de bekendsten was Ilana Azoulai uit Arad in de Negev. Zij duwde de rolstoel met daarin haar gehandicapte zoon voor zich uit. Sommigen kwamen geheel of gedeeltelijk lopen, anderen volgden met de bus. Velen namen hun kinderen mee. De voorzitter van de Knesset, Ruben Rivlin, was zo vriendelijk voor toiletten en doucheruimtes te zorgen.

Volgens berichten in de Israëlische pers kreeg de minister van Financiën, Benjamin (Bibi) Netanyahu, de raad het protest in de kiem te smoren. Als hij dat niet zou doen, zou dat de staat heel veel geld gaan kosten. Maar pas vorige week maandag zette Netanyahu zijn offensief in. Tijdens een snel bijeengeroepen persconferentie beloofde hij nieuwe banen te zullen creëren. Hij rekende voor dat vrouwen die bereid zouden zijn extra uren te draaien extra inkomen zouden krijgen.

De moeders echter lieten zich niet afschepen. De grote vraag was namelijk: Waar zijn de banen waar Bibi het over heeft? Meer dan eentiende van de beroepsbevolking zit zonder werk. Textielfabrieken en andere bedrijven in de industriesteden hebben hun deuren gesloten. Werkloze moeders van nog geen veertig jaar ondervinden last van leeftijdsdiscriminatie bij de sollicitatieprocedures. De alleenstaande moeders wilden dat het ministerie van Financiën hun inkomen herstelde.

Maar volgens Netanyahu en andere cijferaars op Financiën zijn de kosten de pan uitgerezen. Meir Sheetrit, die als minister zonder portefeuille op Financiën dient, zei: "Er is geen weg terug, want er is geen geld." Het begrotingstekort loopt dit jaar op tot circa 32 miljard sjekel. Dat is 6 procent van het bruto nationaal product. De enige manier om het tekort tegen te gaan zou zijn een ware kaalslag te veroorzaken in het sociale zekerheidsstelsel.

De bedoeling is dat de ontvangers van uitkeringen weer gaan werken. Zij zullen onder meer het werk van buitenlandse gastarbeiders in de huizenbouw, de landbouw en de bejaardenzorg over moeten nemen. Maar een probleem is dat vele Israëliërs niet in de bouw willen of kunnen werken en dat vele bejaarden 24 uur iemand in huis willen hebben. Israëlische moeders kunnen dat niet, maar jonge vrouwen uit de Filipijnen zijn daar graag toe bereid.

Vanwaar de onrust? In 1992 nam de Knesset de Verordening Eenoudergezinnen aan als amendement van de Inkomstenhandhavingswet. De verordening hield in dat niet alleen weduwen maar ook gescheiden en andere alleenstaande vrouwen van een goed inkomen verzekerd waren.

Het aantal alleenstaande ouders is in de afgelopen elf jaar echter drastisch opgelopen. Oorzaken zijn de immigratie uit de voormalige Sovjet-Unie en Ethiopië en echtscheidingen. Het aantal eenoudergezinnen is van 7000 in 1992 gestegen tot 49.681 in 2001, aldus de gegevens van Adva, centrum voor gelijkheid en sociale rechtvaardigheid in Israël.

In dezelfde periode steeg het totaalaantal gezinnen dat extra inkomen kreeg van het Nationaal Verzekeringsinstituut (Israëls Sociale Verzekeringsbank) op grond van de Inkomstenhandhavingswet van 32.000 tot 142.000. Volgens het Nationaal Verzekeringsinstituut stegen de kosten van de inkomstenhandhaving tussen 1990 en 2001 tot 3,5 miljard sjekel, bijna een verzesvoudiging. Meer dan negen van de tien alleenstaande ouders zijn vrouwen.

De alleenstaande moeders hadden recht op uitbetalingen in het kader van de inkomstenhandhaving en op allerlei reducties en subsidies. De totale waarde van deze uitkeringen en andere voordelen kon het dubbele bedragen van het minimumloon van 3355 sjekel. Dit jaar echter komt daar een einde aan.

De financiële voordelen voor een niet-werkende alleenstaande moeder dalen met 27 procent, voor een parttime werkende moeder die op de helft van de het minimumloon zit met 41 procent en voor een moeder met minimumloon 57 procent. Door bezuinigingen zal bijna eenvijfde deel van de Israëliërs onder de armoedegrens terechtkomen, aldus het Nationaal Verzekeringsinstituut.

Adva plaatst de bezuinigingen in het kader van een mentaliteitsverandering bij het ministerie van Financiën jegens de werklozen. Het beschouwt hen als een financiële last en een obstakel naar economische groei. "Als het ministerie van Financiën aanbevelingen formuleerde voor bezuinigingen, werd er steeds weer naar de betalingen door het Nationaal Verzekeringsinst ituut gekeken. Daarmee werd de aandacht afgeleid van andere mogelijke bronnen voor bezuinigingen, zoals de regeringssubsidies voor werknemers en de buitengewone toekenningen aan de nederzettingen in de bezette gebieden."

De affaire van de protesterende moeders kan vervelende gevolgen hebben voor de politieke carrière van Netanyahu. Netanyahu, die zichzelf ziet als de beste kandidaat om Sharon voor het premierschap op te volgen, zal -als hij voet bij stuk houdt- overkomen als een meedogenloze leider die geen medelijden heeft met arme vrouwen. Het betreft bovendien meestal vrouwen die op Likud hebben gestemd. Binnen de partij is al gemopper ontstaan over de manier waarop Netanyahu de sociaal-economisch zwakkeren behandelt. Likud ontleent de steun voor een belangrijk deel aan de sociaal-zwakkeren in de samenleving. Mensen met goede inkomens en een hoge opleiding stemmen veelal op andere partijen.

Als Netanyahu echter toegeeft, zullen politieke tegenstanders hem voor de voeten werpen dat hij onvoldoende ruggengraat heeft om de pijnlijke beslissingen te nemen die nodig zijn om de economie weer op het rechte pad te krijgen. Zijn vijanden zullen erop wijzen dat hij een politicus is die zwicht voor druk, net zoals hij in 1998 deed bij het Wye Plantation-akkoord met de Palestijnen, waarbij hij belangrijke territoriale concessies deed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 28 juli 2003

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Voor Israëlische Vicky is de maat vol

Bekijk de hele uitgave van maandag 28 juli 2003

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken