Bekijk het origineel

Post uit Kabul

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Post uit Kabul

3 minuten leestijd

"Momin, kom 's kijken! Er zit een heel raar torretje in het gordijn!" roep ik naar de jongen die bij mij in huis werkt. In de vitrage die we in de woonkamer hebben opgehangen -dit is geen land waar de buren zomaar bij je naar binnen mogen kijken- heb ik een mij onbekend insektje ontdekt.

Momin is de beroerdste niet. Hij komt aanlopen, kijkt, en schrikt. Het beest dat is vast komen te zitten in de vitrage is geen tor, maar een kleine schorpioen. Momin rent naar de keuken en komt terug met de waterpomptang. Hij trekt het arme dier weg en gooit het beest uit het raam de tuin in. Even later vraag ik hem waar deze ongenode gast vandaan is gekomen. Uit de schoorsteen, legt Momin uit. De pijpen in de muur waar we 's winters onze houtkachels op aansluiten, fungeren 's zomers als routeplanner voor allerlei insekten en andere beesten. Een schorpioentje is zo erg nog niet. Meer last hebben we van de wespen die de hele tijd maar bezig blijven nesten te bouwen op ons balkon, hoezeer we die elke keer ook verwijderen. Ook de vliegen die in drommen om de bijna rijpe vijgen in de tuin heen zoemen, geven meer ergernis. En dan de muggen! Een paar weken later ontdekt een gast echter een volwassen exemplaar in zijn logeerkamer boven. Ik slaap al en hoor het verhaal pas de volgende ochtend. "Zo'n joekel was het!" vertelt hij, "met een staart die helemaal zwart was van het gif!" De situatie verslechtert als ik zelf op de avond van dezelfde dag een schorpioen -de grootste tot dusver- op de badkamervloer zie scharrelen. "Niet doden, niet doden", roept iemand, "ik wil er eerst nog een foto van maken!" En een paar dagen later is het weer raak. Momin ligt 's nachts te slapen als hij een soort piepend gekraak hoort. Hij opent een oog en jawel hoor daar loopt nummer vier over de muur. Een kleintje ditmaal, maar toch

Met vier exemplaren is er nu officieel sprake van een schorpioenenplaag. En bij een plaag hoort een analyse en een plan van aanpak. De Afghaanse be woners van mijn huis -die hier verstand van hebben- vertellen dat de schorpioenen van boven komen. Dat ze gewoonlijk op het platte dak en in de ruimte tussen het plafond en het dak, verscholen zitten en aan de wandel zijn gegaan omdat het de afgelopen weken zo buitensporig heet was en is. "Kunnen we ze dan niet met de tuinslang wegspuiten of zoiets?" vraag ik. "Nee", schudden ze meewarig hun hoofd. "Het zijn er te veel." De enige manier om van de schorpioenen af te komen, legt Momin uit, is wachten tot het koeler wordt, en intussen alle schoorstenen dichtstoppen en de ramen boven 's avonds dichthouden. Ook het luik naar het dak wordt met een lap plastic en een heleboel spijkers dichtgetimmerd.

Het wachten is nu op een fikse onweersbui, liefst met een wolkbreuk. En graag recht boven op ons dak.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 12 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Post uit Kabul

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 12 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken