Bekijk het origineel

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

"Wij worden niet meer zo makkelijk verrast"

4 minuten leestijd

NEW YORK - Er is enige paniek, zeker bij diegenen die gistermiddag door de stroomuitval worden getroffen, als zij in de metro of in een lift zitten. Maar verder nemen de meeste New Yorkers het ongemak laconiek op.

"Het is terug in de geschiedenis, lopen, lopen, lopen. Het is net één grote mierenhoop. Hier in Manhattan zit alles vast, maar in Brooklyn rijden de bussen, dus ik kom wel thuis", aldus Nancy McGrow op weg naar de Brooklyn Bridge. Zij is als zovelen gistermiddag tegen halfvijf door de stroomuitval verrast. "Onze eerste reactie was natuurlijk: O, weer een 11e september. Toen dat mee bleek te vallen was het met z'n allen de trappen af. Ik werk op de 34e verdieping in het Chase-gebouw op het Chase-Plaza", aldus McGrow.

David Burrow zat in de ondergrondse toen de stroom wegviel. "Er was enige paniek, maar al gauw overheersten het ongemak, de duisternis en de hitte. Het duurde niet lang voordat er een werkploeg verscheen met lampen. Die leidde ons naar een soort werkruimte en vandaar werden wij naar het daglicht teruggebracht. Niet leuk allemaal, maar de meesten namen het rustig op en waren blij dat er geen aanslag of zoiets in het spel was", aldus Burrow op de pont van Manhattan naar Staten Island, die in de vaart blijft.

Veel winkels houden het na de stroomuitval nog even vol. De verkoop van batterijen bijvoorbeeld loopt gesmeerd. Maar al gauw besluit men te sluiten. "Het was geen doen. Niets werkte meer. Je wilt de mensen wel helpen, maar sommigen hielpen zichzelf; ja, precies, stelen dus. Daarom hebben wij de zaak na drie kwartier toch maar gesloten", vertelt drogist Alan Moburn.

New Yorkers blijven overigens commercieel, ook als de stroom uitvalt. Zoals er in deze stad altijd overal mensen opduiken die paraplu's verkopen als het ineens gaat regenen, zo verschijnen er nu overal mannen die water verkopen. Dat is zeer welkom voor de tallozen die te voet op weg naar huis zijn.

De bussen rijden overigens nog wel, maar het verkeer zit -zeker op Manhattan- volledig vast, omdat de verkeerslichten het niet meer deden. Taxi's komen er ook niet door. Fietstaxi's bieden nog wel uitkomst, omdat die vaak gewoon de stoep gebruiken, zoals fietsers dat vaak doen in Amerika.

Bij een van de waterverkopers in Manhattan stoppen twee oudere dames om te provianderen. Een van hen maakte de beruchte stroomuitval in 1965 nog mee. "Het was toen winter, koud, vroeg donker, dat was werkelijk onaangenaam. Nu is het zomer, het is nog laat licht, dat maakt het minder gecompliceerd", vertelt Angela Basker. Haar metgezel wijst plotseling op de vele verlichte ramen in het tegenoverliggende Brooklyn. Is het voorbij? Maar neen, het is de weerschijn van de ondergaande zon.

De belangrijkste instituten in New York werken weer kort na de stroomuitval. Stadhuis, politie, brandweer en de ziekenhuizen beschikken over noodaggregaten, net als een aantal grote kantoorgebouwen. Sommigen restaurants sluiten, andere gaan over op kaarsverlichting plus een aangepast menu.

Burgemeester Michael Bloomberg verzekert zijn stadgenoten dat er geen sprake is van een terreuraanslag. Bruggen en tunnels worden weliswaar gesloten voor het verkeer, maar later weer opengesteld voor het uitgaande verkeer om Manhattan te ontlasten van de vele auto's. Uitgaansverkeer blijft mogelijk ook door de tunnels en de bruggen, die uiteraard ook openbleven voor alle voetgangers.

Bloomberg raadt de mensen aan om vandaag vrij te nemen. Voor sommigen is dat onmogelijk, omdat zij niet eens thuis kunnen komen. Voor sommigen betekent dat overnachten in de grote hal van bijvoorbeeld het Grand Central Station.

Sommige New Yorkers vergelijken de situatie met de stroomuitval in 1965 en in 1977. "De situatie was toen chaotischer. Iedereen reageert nu veel rustiger. Toen was het een schok dat het gewone leven totaal ontwricht werd. Nu is men blij dat het niet opnieuw een terreuraanslag is", meent buurman Steve Dour.

Hij heeft net als veel andere New Yorkers na de septemberaanslagen in 2001 een noodpakket aangeschaft, inclusief een zaklantaarn, radio plus batterij en en water. "Wij worden hier niet meer zo makkelijk verrast", grijnst hij als hij met zijn zaklantaarn het donkere flatgebouw binnenstapt.

(Tot zover onze correspondent, die vanochtend dit artikel bij kaarslicht heeft geschreven.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken