Bekijk het origineel

Zoektocht naar studentenkamers

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Zoektocht naar studentenkamers

7 minuten leestijd

"Help, reistijd is echt te ver. Wie helpt mij aan een kamer?" Een regelmatig terugkerende oproep in kranten en tijdschriften. Het blijft voor studenten moeilijk om snel een betaalbare kamer te vinden. In de domstad bundelden organisaties voor huisvesting hun krachten. "Studenten moeten geen luxe balzaal verwachten in het centrum van Utrecht."

De harde beats dreunen over het terrein van de Uithof in Utrecht. De jaarlijkse introductiedagen voor aankomende studenten gaan een nieuwe dag in. Vandaag is het de beurt aan een informatiemarkt.

Tussen tientallen stands van sport- en gezelligheidsverenigingen staat ook een kraam van Utrechtse instellingen die studenten aan een kamer kunnen helpen. De organisaties bundelden hun krachten en schreven samen met gemeente, universiteit en hogescholen een brochure. Daarin staat alles over het vinden van huisvesting en over alle rechten en plichten die een huurovereenkomst met zich meebrengt.

De Stichting Sociale Huisvesting Utrecht (SSHU), een studentenhuisvester met woningen en kamers in eigendom, is een van de initiatiefnemers. "Met deze brochure kunnen we kamerzoekers beter op weg helpen. Het wijzen op rechten en plichten blijkt nog steeds nodig", stelt Coby de Vries van de SSHU.

"Elk jaar verschijnen er verhalen over louche verhuurders. Die vragen sleutelgeld te betalen voor een huis wat er helemaal niet is of ze hebben de kamer aan zes verschillende mensen verhuurd. Daar willen we de studenten voor behoeden."

Ook wil De Vries te hoge verwachtingen van studenten temperen. "Ze moeten geen luxe balzaal verwachten in het centrum van Utrecht."

Wachttijd

De woningnood onder studenten blijft onverminderd groot. De Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) registreerde aan het begin van de zomer over het hele land 30.000 kamerzoekers. Dat aantal loopt in de zomermaanden altijd nog wat op.

Utrecht volgt Amsterdam op de ranglijst van grootste kamertekorten. Het aantal woningzoekenden is in beide steden rond de 6000. Maar het verschil tussen de steden zit in de wachttijd. Volgens de LSVb ligt in Utrecht tussen inschrijving en het daadwerkelijk betrekken van een kamer een periode van minimaal 20 maanden. In Amsterdam duurt die tijd nog 10 maanden langer. Een vlotte student kan in die tijd bijna een vierjarige studie hebben afgerond.

Utrecht neemt deel aan een proefproject van het ministerie van VROM om onder meer door nieuwbouw het aantal kamers op te schroeven. Coby de Vries: "Dit project is succesvol, alleen duurt het even voordat de resultaten concreet merkbaar zijn. Over een aantal jaren zijn er 1850 wooneenheden meer, met nog eens uitzicht op 700 kamers."

Naarmate de woningnood toeneemt, stijgen de prijzen. Amsterdam en Utrecht spannen volgens de studentenvakbond de kroon. Daar kwam de LSVb kamers tegen van nog geen 9 vierkante meter groot voor 400 euro per maand. Volgens voorzitter Merijn de Jong is de situatie zo schrijnend dat studenten al lang blij zijn als ze een kamer vinden. Is het niet in een studentenhuis, dan maar bij particulieren.

"In Utrecht hebben we inderdaad een tekort van meer dan 1000 kamers", zegt Edo Gommers van de Stichting Jongerenhuisvesting Utrecht (SJHU). De SJHU bemiddelt zonder winstoogmerk tussen particulieren die een kamer willen verhuren en zoekende studenten. "Zo'n 3000 studenten hebben zich bij ons ingeschreven, maar we hebben slechts 140 kamers." Alleen de inschrijving kost studenten geld: 20 euro.

Per dag krijgen tussen de tien en vijftien studenten een kamer via de SJHU. "Onderkomens in de stad vliegen de deur uit, kamers in Loenen aan de Vecht of Leersum lopen niet zo hard." De organisatie maakt van elke woonruimte een beschrijving en werkt vervolgens met loting. Ingeschreven studenten kunnen de vrijgekomen kamers in de gaten houden door langs te komen op het kantoor, via internet of per e-mail.

Tweede hypotheek

De SJHU inspecteert de kamers zelf niet. Gommers: "We gaan uit van de waarheid. Daarnaast houden we natuurlijk wel de prijs-kwaliteitverhouding in de gaten. Als mensen absurde prijzen vragen, dan leggen we het puntensysteem van het ministerie uit." Voor een gemiddelde kamer is dat 14,15 euro per vierkante meter. "Soms willen mensen meer vragen omdat ze net een bepaald bedrag nodig hebben voor het huis, zodat ze geen tweede hypotheek nodig hebben."

Niet iedere particuliere woningaanbieder is uit op winst, merkt de beleidsmedewerker van de SJHU op. "Je hebt jongeren die zelf op kamers hebben gezeten en die iets terug willen doen, maar ook alleenstaande ouderen die het prettig vinden om af en toe aanspraak te hebben. Het komt zelfs voor dat mensen gewoon willen profiteren van een handige student in huis."

Hooguit een paar keer per maand weigert de SJHU te bemiddelen voor een particuliere kameraanbieder. Gommers: "Wie echt het onderste uit de kan wil halen en woekerprijzen vraagt, komt er bij ons niet in." Ook een eenzame man heeft hij ooit nee moeten verkopen. "Die zocht voor de hele dag iemand om mee te praten. Toen hebben we samen naar een andere oplossing gezocht."

Gommers herinnert zich ook nog iemand die vanwege de woningnood gratis zijn kelderbox aanbood. "Die stond leeg. We mochten er een bed in zetten en de box verhuren, dan kon een student van daaruit naar iets beters zoeken."

Hoewel de kamermarkt het hele jaar beweegt, ligt de piek tussen augustus en oktober, stelt Gommers. "Niet iedereen weet al direct waar hij gaat studeren en niet alle studenten hebben in een vroeg stadium de puf om een kamer te zoeken. Vlak voor de start van het studieseizoen komt iedereen tot bezinning. Daarna heb je altijd studenten die weg willen omdat ze geluidsoverlast hebben, of last hebben van een lekkende wc."

Concurrentie van internet heeft de SJHU niet. Van particulieren die een advertentie in de krant zetten, heeft Gommers eveneens weinig te duchten. "Mensen die er echt een slaatje uit willen slaan, melden zich niet bij ons aan. Maar we hopen dat dergelijke verhuurders problemen met hun geweten krijgen. Bovendien lopen ze het risico dat een student via de huurcommissie zijn recht gaat halen."

De wachttijd is afhankelijk van de eisen die studenten stellen. Maar erg lang hoeft die periode volgens Gommers niet te duren. "Binnen twee maanden moet een student een kamer kunnen hebben."

Weinig drukte

De studentenstroom op de informatiemarkt komt door het warme weer traag op gang. Onder de studenten heerst een gelaten sfeer. Opvallend veel studenten zijn al voorzien van een kamer. Elanie Rodermond (18) uit Haarlem is nog niet zo gelukkig. "Ik sta al een paar maanden ingeschreven bij een aantal organisaties, maar ik heb nog niets." De aankomende studente journalistiek aan de Hogeschool Utrecht vindt dat de kamers snel weg zijn. "Als ik ergens kon kijken, moest ik werken. Dat schoot niet op." Ze stelt geen hoge eisen aan een kamer, maar er moet wel een bureau in kunnen. "Ik hoef geen luxe villa, maar ik heb ook geen zin in kakkerlakken." Zolang ze geen kamer heeft, is Elanie van plan op en neer te reizen.

Luuk von der Möhlen (19) uit Amstelveen maakt zich nog helemaal niet druk om een kamer. De student natuurkunde wil zo snel mogelijk een kamer hebben, maar hij gaat zich daar nu nog niet voor inspannen. "Ik maak niet te veel haast. Dat maakt toch niet zo veel uit. Je vindt altijd wel een kamer." Ook Stephan Kampier (18) uit Bussum heeft goede hoop dat hij spontaan een kamer krijgt aangeboden. "Ik heb me vandaag ingeschreven. Met een beetje geluk heb ik zo een kamer."

Schimmel

"De beste manier om aan een kamer te komen, is via persoonlijke contacten", bevestigt Jan Willem van Dongen, lid van de Vereniging van Gereformeerde Studenten in Utrecht (VGSU). Hij kreeg na twee jaar zijn stekje. "Uiteindelijk vond ik na lang zoeken via mijn contacten een kamer."

De huisvesting in Utrecht is niet altijd optimaal, zegt Jan Willem. "Een studiegenoot woonde in een kelder met schimmel op de muren. Als ik daar logeerde, versliep ik mij altijd. Als je 's morgens om elf uur wakker werd, was het nog donker in die kamer. Dan ging je maar weer verder slapen. Uiteindelijk was de eigenaar permanent verkouden, waarna hij verhuisd is."

De woningnood leidt er soms toe dat studenten in onveilige kamers gaan wonen. De Utrechtse brandweer is daarom aanwezig op de informatiemarkt om voorlichting te geven. Brandweerman Cor Kraayenhagen laat foto's van een uitgebrande studentenflat zien. Oorzaak: een waxinelichtje. Een gesmolten, maar nog duidelijk herkenbare rookmelder heeft het leven van de studenten gered.

"Een rookmelder is de belangrijkste voorzorgmaatregel. Ruim daarnaast ook de rotzooi op. We komen regelmatig in huizen met drie koelkasten op elkaar, kratten bier in de nooduitgang en matrassen tegen de wand. Vind dan tijdens een brand nog maar eens de uitgang."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Zoektocht naar studentenkamers

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken