Bekijk het origineel

Lezen is vergelijkbaar met ademhalen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Lezen is vergelijkbaar met ademhalen

4 minuten leestijd

Anno Scholing (1970) volgde een mts-opleiding voor weg- en waterbouwkunde en werkt bij de gemeente Barneveld als beheerder van wegen en riolering. Hij woont daar met zijn echtgenote en twee pleegkinderen, broertjes die 7 en 2 jaar oud zijn, en is ouderling van de hervormde gemeente. Voor hem is lezen bijna vergelijkbaar met ademen. Vooral geschiedenis heeft zijn grote belangstelling.

Gaat u met vakantie?

We zijn net terug! Meestal gingen we naar Schotland, onder andere favoriet omdat er vrienden wonen. Deze zomer hebben we voor de kinderen de Nederlandse kust opgezocht in Noord-Holland, bij Dirkshoorn.

Met wie?

Samen met mijn vrouw en de jongetjes, mijn schoonouders, zwager en schoonzuster. Het was wat dat betreft een echte familievakantie.

Soort vakantie?

We hebben het strand opgezocht voor de kinderen. Water en zand, ideaal speelgoed. Zolang ze zo klein zijn kun je niet altijd doen wat je zelf wilt. Dat is in de vakantie lang wandelen en veel lezen. Wat mij betreft afgewisseld met iets cultureels. Een kerk bezichtigen, een museum bezoeken.

Hoe brengt u de dag door?

Zoveel mogelijk buiten en je aanpassen aan wat de kinderen willen. Korte wandelingetjes, uren op het strand. Nu we met familie op vakantie waren, werd er als de kinderen sliepen meer gepraat dan gelezen 's avonds.

Hoeveel boeken gaan er mee?

Een boodschappentas vol. Daar zitten dan ook natuur- en reisgidsen bij en boeken die mijn vrouw wil lezen. Zelf had ik er drie meegenomen, dat bleek nog te optimistisch, wat wel te verwachten was.

Waar haalt u die boeken?

Twee heb ik er gekocht naar aanleiding van recensies, en eentje heb ik bij de bibliotheek geleend.

Welke soort boeken leest u in de vakantie?

Het liefst die over geschiedenis gaan of waarin geschiedenis een rol speelt. Romans hebben niet mijn voorkeur. Ik had dit keer "Keizers sterven niet in bed" meegenomen, van Fik Meijer. Hij beschrijft de Romeinse keizers, de plaats die ze in de geschiedenis innamen en het einde van hun leven dat, de titel zegt het al, meestal gewelddadig afliep. Een ander boek dat ik bij me had en net als het eerste al gelezen had, is "Geestelijke strijd - Demonie en bevrijding in christelijk perspectief", onder redactie van dr. J. M. Paul. Voor mezelf boeiend, maar ook met betrekking tot het ambtelijke werk dat ik doe. In eerste instantie had ik bij de bibliotheek een boek van Ellis Peters geleend voor het gemakkelijke leeswerk. Een detective die zich afspeelt in de Middelleeuwen, maar ik had het al uit voor ik op vakantie ging. Het is dus "De blauwe diamant" van Patrick O'Brian geworden. Een deel van een serie waarvan ik andere delen al gelezen had. Leest lekker weg.

Welke drie boeken staan bovenaan?

Moeilijke vraag. Er zijn er zoveel die in je herinnering blijven en die je herleest. Een aarzelende topdrie dus. Laten we bovenaan "De naam van de roos" van Umberto Eco zetten.

"In Zijn arm de lammeren" van Cornelius Lambregtse vind ik een waardige tweede. Ik zou ook "Wacht niet op de morgen" van Maria Rosseels willen noemen.

Waarom?

"De naam van de roos" heeft diepe indruk op me gemaakt door het sterke plot en de wetenschappelijke schrijfstijl. Er zit alles in waar ik van hou. Geschiedenis, filosofie en een heel sterk plot. Het valt niet mee om dit boek te benoemen. Het is een middeleeuwse kroniek, een detective, een allegorie? Het heeft bovendien diepgang. Een geleerde, franciscaner monnik komt als speciale afgezant van de keizer met een delicate opdracht naar een klooster, er worden zeven geheimzinnige misdaden gepleegd rond een ontoegankelijk labyrintvormige bibliotheek. De monnik, als voormalig inquisiteur, gaat op onderzoek uit. Prachtig!

Cornelius Lambregtse schreef met "In Zijn arm de lammeren" een indrukwekkend tijdloos boek voor alle leeftijden, waarin het geloof beschreven wordt vanuit een kind. Daar kun je steeds jaloers op zijn.

Het boek van Rosseels heeft mij erg aan het denken gezet, net als haar andere boeken trouwens. Wat je zelf van huis uit over het geloof meekrijgt, kan door de vanzelfsprekendheid je blik wel eens vertroebelen. "Wacht niet op de morgen" heeft me mede aangezet om vanzelfsprekendheid opnieuw te veranderen in ontdekken. Dat kan heel verrassend zijn en relati verend werken.

Welk (ander) boek is uw absolute aanrader?

De "Ruimte-trilogie" van C. S. Lewis. Het bevat drie titels: "Binnenste cirkel", "Reis naar Venus" en "Ver van de zwijgende profeet". In grote lijnen handelen de delen over een man die door wetenschappers naar Venus en Mars wordt gebracht. Er komen veel bijbelse thema's in voor. Je zou deze boeken misschien kunnen zien als een soort Narnia-serie voor volwassenen. Heel knap geschreven. Lewis heeft bovendien een schitterend taalgebruik.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 20 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Lezen is vergelijkbaar met ademhalen

Bekijk de hele uitgave van woensdag 20 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken