Bekijk het origineel

Wispelturig Cuba-beleid Pax Christi

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Wispelturig Cuba-beleid Pax Christi

3 minuten leestijd

UTRECHT - Woordvoerster Liduine Zumpolle van de vredesorganisatie Pax Christi veroordeelt Nederlandse ontwikkelingsorganisaties vanwege hun banden met Cuba. Haar verwijt is dat de hulporganisaties zich in een valkuil hebben laten lokken. Het Pax Christi-staflid heeft echter boter op het hoofd. Ze blijkt in de jaren '70 zelf onversneden propaganda voor het omstreden regime van dictator Fidel Castro te hebben gemaakt.

Vorige week beschuldigde Liduine Zumpolle de ontwikkelingsorganisaties Novib en Hivos van een "bizar" beleid tegenover Cuba. Novib en Hivos geven volgens haar geld aan Cubaanse organisaties die onder controle van het dictatoriale regime staan. De gewone burgers hebben niets aan de hulp, die deels met Nederlands belastinggeld wordt gefinancierd, zo verklaarde Zumpolle.

Uit documenten blijkt echter dat zij hoogstpersoonlijk was betrokken bij de uitbouw van Castro's dictatuur, in een periode dat veel linkse intellectuelen niets meer met de dictator te maken wilden hebben. In augustus en september 1974 was Zumpolle een van de zestien Nederlanders die gedurende zes weken deelnamen aan een internationaal werkkamp op Cuba, waar ze ook ideologisch werden geschoold. Daar hielp ze mee met de bouw van een schooltje. Ze keerde naar Nederland terug met enthousiaste verhalen. Zumpolle reageert onaangenaam verrast nu haar verleden weer bovenkomt.

De organisatie van de reis was in handen van de Nederlands-Cubaanse vriendschapsvereniging Venceremos, in wezen een dekmantel van de Cubaanse geheime dienst. Venceremos probeerde zoveel mogelijk westerlingen voor Castro's communistische karretje te spannen. Uit de vrijwilligers die op Cuba aankwamen, werden de meest geschikte mensen geselecteerd. Die werden vervolgens aangemoedigd om na hun thuiskomst te gaan spioneren voor Castro.

Volgens een document van Venceremos was Zumpolle lid van de vereniging. Zijzelf ontkent dit. Feit is dat de Cubaanse inlichtingendienst een uitgebreid onderzoek instelde naar hun gasten. Het regime deed een gouden greep. Een van Zumpolles reisgenoten, Paul van Gageldonk, zou uitgroeien tot een bekende journalist en een gedreven Cuba-propagandist.

Zelf kwam Zumpolle in Nederland terug met jubelende verhalen. Hierin prijst ze de manier waarop Cuba het marxisme exporteerde door onderdak te verlenen aan Afrikaanse vrijheidsstrijders. "Dit is tekenend voor de mentaliteit in Cuba: de revolutie niet voor jezelf houden, maar haar vruchten delen met allen die het nodig hebben."

Enthousiast is ze over de werkomstandigheden: "Het gaat er gemoedelijk en Latijns toe; () ook de vrouwen en kinderen helpen mee als er op tijd iets klaar moet zijn." En hoewel ze niet met de gewone bevolking mocht praten, had ze genoeg aan de gearrangeerde ontmoetingen met Cubaanse bouwvakkers. "Van hen leerden wij veel van hun revolutie. Uit verhalen, maar nog meer uit de manier waarop ze ontspannen met elkaar omgingen."

Geconfronteerd met deze belastende informatie, zegt Zumpolle "met de beste bedoelingen" in "een forse val" te zijn gelopen. "Mijn hoop was dat het in Cuba allemaal goed was geregeld. Wij werden op Cuba totaal geïsoleerd. Ik ben een keer gaan paardrijden met de boeren in de omgeving. Zij durfden ons niets te vertellen over de ware situatie, omdat ze ons zagen als supporters van het regime."

Maar iedereen wist toch dat de mensenrechten werden geschonden? Tegenstanders werden geëxecuteerd en homoseksuelen werden in kampen gestopt.

"Dat begon toen langzaam bekend te worden. Er gingen wat homoseksuelen mee en die begonnen over de situatie van homo's op Cuba. Maar de mensen van Venceremos kapten de discussie meteen af. Zulke rare dingen die me opvielen, plaatste ik pas later in hun context."

Onderzoeker Peter Siebelt, bekend van het boek "Eco Nostra", wijst erop dat Zumpolle "kilo's boter op het hoofd" heeft. Haar verweer neemt hij niet serieus: "Zumpolle is veel te intelligent om niet meteen te begrijpen waarmee ze bezig is. Ze zou verantwoording horen af te leggen over haar jarenlange activiteiten in Latijns-Amerika. De kritiek op Novib en Hivos deel ik volledig, maar zij is wel de allerlaatste die het recht heeft deze organisaties op de vingers te tikken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Wispelturig Cuba-beleid Pax Christi

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken