Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een kijkje achter de sluier van een groente vol pluspunten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een kijkje achter de sluier van een groente vol pluspunten

4 minuten leestijd

Meestal groen en altijd fris. Rara wat is dat? Juist, sla. Vooral in zomer en nazomer verrukkelijk verkoelend. Het mooie van de bladerige groente is dat ze met bijna elk gerecht te combineren valt. In de vorm van salades en als 'bedje' op bijvoorbeeld een broodje. Nog een pluspunt: sla bevat weinig calorieën. Wat gaat er nog meer achter het bladerdek schuil? Tijd om het tipje van de groene sluier iets verder op te lichten.

Sla werd al meer dan 6500 geleden geteeld in het oostelijk Middellandse-Zeegebied en West-Azië. Vermoedelijk vanwege de oliehoudende zaden in de plant. De Perzen aten reeds rond 600 voor Christus kropsla als groente.

Sla bevat veel water en -zoals gezegd- weinig calorieën. Het gehalte aan vitaminen en mineralen verschilt per variëteit. Over het algemeen zijn de diepgroene soorten rijker aan vitaminen en mineralen dan de heldergroene en roodachtige.

Tegenwoordig kennen we zo'n honderd variëteiten eenjarige sla. Die worden ondergebracht in de hoofdcategorieën krop- en bladsla. Tot de eerste categ orie behoren onder meer kropsla, ijsbergsla en little gem, tot de tweede eikenbladsla, lollo rosso en lollo biondo, veldsla en rucola. Laten we die nog iets beter onder de loep nemen.

Kropsla is de bekendste en meest populaire soort in ons land. Hij wordt door kenners en fijnproevers ook wel botersla genoemd. Die naam dankt ze aan haar boterzachte en kruidige smaak. Kropsla bestaat uit een dichte krop van grote, brede bladeren. Deze sappige groene bladeren omsluiten een zacht hart. Gebruik kropsla eens als wrap, met een vulling van groenten en gehakt of kidneybonen.

IJsbergsla komt oorspronkelijk uit Californië. Het is een lekkere, frisse soort, waarvan de celstructuur veel water bevat. Dat geeft ijsbergsla haar karakteristieke knapperige beet. De variëteit heeft een frisgroene kleur en een stevige gesloten krop. Het is een van de meest veelzijdige slasoorten die er bestaan. Lekker in een pitabroodje met shoarmavlees en chilisaus

Little gem is een babysla met een kleine krop, ideaal voor de een- en tweepersoonshuishoudens. Deze nog wat exclusieve soort is goed te combineren met andere leden van de slafamilie. Ook met avocado en met gerookte zalm of een fijne geitenkaas komt little gem goed tot haar recht.

Eikenbladsla is direct te herkennen aan haar bijzondere vorm. Het blad lijkt op dat van een Amerikaanse eik; het zit eigenlijk niet in een krop. De soort heeft een pittige, knapperige en licht nootachtige smaak. Gebruik eikenbladsla rauw als salade -lekker bij gerechten met paddestoelen en wild- of als garnering.

Lollo rosso en lollo biondo zijn van oorsprong Italiaans. U herkent de eerste direct aan de krullerige groene bladeren met een donkerrode tot paars gekleurde rand. Lollo rosso smaakt heel zacht en een tikkeltje zoet. Lollo biondo is het groenbladige zusje van de rosso. Haar smaak is praktisch hetzelfde. Lollo rosso en lollo biondo smaken heerlijk bij gebraden, gegrilleerd of geroosterd vlees en vis en op allerlei broodjes. Door de mooie vorm en kleur doen deze soorten het ook altijd goed in allerlei mixen. Wat te denken van een salade van lollo rosso met gebakken garnalen of gegrilleerde zalm? Of van een salade van lollo biondo met een sinaasappelhoningdressing? Ook een luchtige stamppot van lollo biondo met gebakken quorn of met pastrami is niet te versmaden.

Veldsla is eigenlijk geen echte slasoort. Ze is nauw verwant aan de valeriaan. De rozetbladeren hebben een typische lepelvorm. We kennen twee soorten veldsla: de jonge met heel kleine, lichtgroene blaadjes (ook wel Amsterdams vet genoemd) en de volwassen, met veel donkerder en grotere blaadjes (ook wel ezelsoren of lamstong genoemd). Veldsla heeft een fijne nootachtige smaak. Ze wordt alleen rauw gegeten, als salade en door een luchtige stamppot. Door de fijne smaak combineert deze slasoort goed met alle fijne vis- en vleessoorten. Ook bij gerechten met noten en vruchten smaakt deze variëteit erg lekker.

Rucola (of roquette) is een slasoort die de laatste jaren bijzonder populair is geworden. De uitgesproken, kruidige smaak combineert goed met trendy gerechten zoals een carpaccio. De zachte groene bladeren zijn net als paardebloembladeren getand en onregelmatig gevormd. Rucolabladeren moeten zacht, heldergroen en glanzend zijn. Slappe, vergeelde bladeren geven aan dat de groente oud is. De voedingswaarde van rucola is te verwaarlozen, maar de groente werkt wel vochtafdrijvend en maagversterkend. Serveer rucola rauw als salade, op brood of als een bedje voor een carpaccio. Ook kort gekookt smaakt rucola heerlijk. Zeker door pastagerechten of in een bouillon, soep of saus.

Bereidingstip

Draai de stronk van de kropslasoorten voorzichtig uit de krop, de blaadjes vallen dan los. Was de sla en maak hem vervolgens droog met een theedoek of door middel van een centrifuge. Laat de bladeren heel of scheur ze in stukjes. Snijd ze beslist niet, want dan raakt de sla verlept op de snijranden Door het scheuren blijft hij langer mooi en vers. Slap geworden sla wordt weer fris en knapperig in ruim ijswater.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Een kijkje achter de sluier van een groente vol pluspunten

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken