Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Te gast bij 's werelds grootste prijsvechter

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Te gast bij 's werelds grootste prijsvechter

Hyundai-scheepswerf in Ulsan weet niets van oneerlijke concurrentie

6 minuten leestijd

De deze week aangekondigde sluiting van scheepsbouwer Van der Giessen-de Noord heeft de aandacht weer eens gevestigd op misstanden in de wereld van de scheepsbouw. De Zuid-Koreanen worden als grootste boosdoeners aangemerkt. Maar bij Hyundai Heavy Industries in Ulsan zitten ze daar niet mee. Ze geloven het niet eens. "Welkom op de grootste scheepswerf ter wereld."

Woordvoerder Lee Kwang-ho heeft voor deze gelegenheid maar eens de Nederlandse vlag uit de kast gehaald. Op een tafel wordt ze gebroederlijk naast die van Zuid-Korea gezet. Is dit een cynisch grapje, of is de man echt niet op de hoogte van de bitterheid waarmee sommige Nederlandse scheepsbouwers naar hun Zuid-Koreaanse collega's kijken? De malaise in de scheepsbouw heeft veel kanten, maar de Koreaanse dumppraktijken op de wereldmarkt voor schepen staat als verklaring toch wel hoog genoteerd.

Later zal blijken dat de man heel goed op de hoogte is van de Europese weerzin tegen de Koreaanse uitverkooppraktijken, maar aan het begin van het gesprek wil hij de sfeer kennelijk nog niet bederven en mag de vlag uit. Welkom op 's werelds grootste scheepswerf, die van Hyundai Heavy Industries (HHI), in de zuidoostelijke havenstad Ulsan.

Ligt de werf bij de stad, of de stad bij de werf? Waarschijnlijk het laatste, want Ulsan is groot geworden dankzij Hyundai. Alleen al aan werkgelegenheid draagt de werf direct een steentje bij, met zo'n 26.000 werknemers. Rond de werf ligt een wooncomplex van 16.000 woningen waar medewerkers zijn gehuisvest - en die zullen vast wel eens in Ulsan boodschappen doen. Verder is er een Hyundai-ziekenhuis, een Hyundai-hotel, en zijn er culturele centra en tal van andere door Hyundai gefinancierde publieke voorzieningen.

In een super-de-luxe Dynasty-limousine zoeven we even later over de werf. Alsof het om een militair oefenterrein, verbiedt perswoordvoerster Sun Choi nadrukkelijk om zomaar ergens uit te stappen en foto's te maken. En als het dan toch moet, dan graag heel snel en op gepaste afstand. Bij enkele nog af te bouwen oorlogsschepen wordt me zelfs met klem gevraagd de andere kant op te kijken.

Het terrein van Hyundai bestaat eigenlijk uit twee werven: de kleinere HMD-werf (HMD staat voor Hyundai Mipo Dockyard) en de reusachtige HHI-werf, die van Hyundai Heavy Industries. HHI bestaat overigens uit in totaal zes divisies, waarvan scheepsbouw er een is (andere zijn: machinebouw, elektronica, industrie, werktuigbouw, elk met een eigen R&D-afdeling, die als zesde poot geldt).

Het terrein van HHI oogt vanuit de auto als een reusachtige prothesefabriek voor schepen. Hier ligt een halve scheepsromp schijnbaar achteloos achtergelaten op de kade, daar ligt ietwat verloren een complete kiel, ernaast een deel van een voorsteven en weer iets verderop wordt aan een gigantische schroef gesleuteld. Stukken scheepswand liggen op de grond alsof het net gekochte gipsplaten van de Gamma zijn. Maar wat een afmetingen! Dit is Madurodam in omgekeerde verhoudingen! Alsof je als dwerg rondstapt tussen uitgestalde onderdelen uit een bouwpakketje, zoals ik die vroeger op zaterdagmiddag in elkaar lijmde.

Eenmaal weer binnen in het kantoorgebouw van HHI raapt woordvoerder Lee Kwang-ho alles weer bij elkaar tot een indrukwekkende beeld van een scheepswerf die zich de grootste van de wereld mag noemen. Aan bescheidenheid doen ze niet, daar in Ulsan. In de videopresentatie die voorafgaat aan het praatje van Lee durft men rustig de prestaties van Hyundai te vergelijken met de bouw van de piramides in Egypte.

En dan is er nog de "mythe rond de Hyundai-werf". Meerdere keren zou ik die dag het verhaal te horen krijgen over het gedurfde initiatief van "founding father" Chung Ju-yung toen hij begin jaren '70 als een groentje de order voor twee olietankers in de wacht sleepte bij een Griekse rederij: enorme tankers (in jargon bekend als VLCC's, very large crude oil carriers, van elk 260.000 ton). Op dat moment had Hyundai niet eens een scheepswerf en moesten de boten worden gebouwd op een plek waar tegelijkertijd iets van een werf ontstond. Inmiddels ligt de jaarlijkse productie op zestig schepen, meldt Lee trots, wat neerkomt op 4 miljoen ton per jaar. Groot, relatief simpel en standaard, massaproductie aan de lopende band, dat zijn de typeringen van de boten die HHI aflevert: grote olietankers, bulkcarriers en containerschepen dus. De grootste tanker ooit hier gebouwd is een 365.000 ton wegend exemplaar dat in 1984 aan een Noorse reder is geleverd.

Bij dat "groot en veel" zou je niet direct denken aan modern en geavanceerd. Toch gaan bij Hyundai die twee typeringen wel samen. "Ik heb nog nooit in mijn leven zo'n moderne scheepswerf gezien", zegt Robert Hollis. "Buitengewoon opwindend om hier te werken."

De Brit weet waar hij over praat. Hij is hier voor vier jaar gestationeerd om als controleur ("surveyor") in dienst van het Britse classificatiebureau Lloyd's Register de bouw van de schepen te controleren. Als een "zigeuner" zo typeert hij zichzelf, omdat hij met zijn gezin vele jaren voor Lloyd's de wereld rondtrekt om voor klanten op de bouw van boten toe te zien. "Voor hen, de kopers van de boten, keur ik met nog een aantal collega's de bouwplannen en -tekeningen, en we zorgen ervoor dat het schip ook volgens onze standaarden en regels wordt gebouwd."

Dat is bepaald geen nattevingerwerk: er wordt geen onderdeeltje of schroefje over het hoofd gezien.

Wie als eigenaar de controle uit handen geeft aan Lloyd's Register kan rekenen op flinke korting bij het afsluiten van een verzekering bij het zusterbedrijf met dezelfde naam. Lloyd's Register is vooral bekend om zijn "Orderbook", een catalogus waarin alle schepen ter wereld onder een bepaald nummer staan geregistreerd, inclusief details over bouw, onderhoud en eigenaar.

Wat HHI zo bijzonder maakt is volgens Hollis de snelheid waarmee de schepen worden gebouwd. "Een schip wordt hier binnen acht, negen maanden opgeleverd, en dat is ongelofelijk snel." Wat hem verder verbaasd is dat vrijwel alles wat in een schip wordt gemonteerd ter plekke wordt gemaakt. "En dan heb ik het ook over motoren met een vermogen van 80.000 pk, bedoeld voor de allersnelste containerschepen (zo'n 55 km per uur)."

Volgens woordvoerder Lee zit HHI nog lang niet tegen het plafond van zijn kunnen. De nieuwste richting is de bouw van technologisch hoogwaardige schepen zoals gascarriers en ferry-boten. Ook de offshoretechnologie -zoals olieplatforms- is hard onderweg een wezenlijk onderdeel van HHI te worden. Jammer voor jullie Europeanen, hoor je hem denken, omdat die juist in die offshore sterk zijn. Wat die gascarriers betreft gaat het om vloeibaar-gascarriers, de zogenaamde LNG-carriers (Liquid Natural Gas).

Nog geavanceerder zijn de CNG-carriers (Compressed Natural Gas), waarbij je gas niet meer op een kostbare manier (bij een temperatuur van min 163 graden) vloeibaar hoeft te houden.

Hyundai is ook begonnen met de bouw van luxe cruiseschepen, meldt Lee. Nog zo'n specialiteit van Europese bouwers, en ook op dit terrein is Hyundai van plan hen flink naar de kroon te gaan steken.

Tijd om de Europese kritiek op het Zuid-Koreaanse scheepsbouwbeleid ter sprake te brengen. "Jullie beweren dat wij de markt overspoelen met te goedkope schepen. Nonsens", zegt Lee met een stalen gezicht. "De EU speelt gewoon een politiek spelletje om te bereiken dat landen in Europa ook weer subsidies kunnen gaan verstrekken aan noodlijdende bedrijven. En daarvoor mag Korea als schietschijf dienen."

Lee foetert nog een tijdje door, dan is de tijd om. Er worden handen geschud en de Nederlandse vlag wordt weer in de kast gezet. Onopvallend op een plank met een dubbeldikke rij andere vlaggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Te gast bij 's werelds grootste prijsvechter

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 30 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken