Bekijk het origineel

Lopen tussen de mijnenvelden

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Lopen tussen de mijnenvelden

Stephen Teeuwen ziet in Pakistan veel stukgeschoten tanks

4 minuten leestijd

In februari van dit jaar vertelde Stephen Teeuwen (11) uit Berkenwoude op deze pagina over zijn aanstaande vertrek naar Afghanistan. Zijn ouders werken daar in de hulpverlening. In dit verhaal doet hij verslag van zijn ervaringen, nadat ze waren aangekomen in buurland Pakistan. Het gezin vertrok eerst naar dat land om van daaruit een huis in Afghanistan te zoeken.

"Met mij gaat het goed. Ik wil jullie graag iets vertellen over mijn avonturen nadat we vertrokken zijn uit Nederland.

Na een lange reis van zo'n 25 uur kwam ik veilig in Pakistan aan. De eerste dagen was het wel wennen, maar al snel zag ik bekende dingen zoals tonga's -dat zijn paard- en wagentaxi's-, riksja's -dat zijn taxi's die drie wielen hebben- en veel felgekleurde vrachtwagens met veel lappen aan de zijkant. Die lappen moeten ongelukken voorkomen: de mensen zijn hier superbijgelovig.

Met al die kraampjes en kooplui die hun waar aanbieden, is het net alsof je je midden in de Middeleeuwen bevindt.

Toen ik het eerste weekend naar de kerk -eigenlijk een gewoon huis waar we samenkomen- ging, moest ik eerst wennen aan de Engelse taal, maar al snel kon ik alles wat gezegd werd verstaan. De kerk is bij iemand in huis vanwege veiligheidsredenen. De grote groep mensen is in vier groepen verdeeld en die komen nu bij toerbeurt bij elkaar.

Opium

Mijn vader begon na aankomst direct met zijn nieuwe baan en hij geniet ervan. Hij is directeur van ORA, dat betekent Orphans, Refugees and Aid: weeskinderen, vluchtelingen en hulp. Deze organisatie biedt hulp aan opiumverslaafden. Je moet weten dat Afghanistan opiumproducent nummer één is. Ook geeft ORA voorlichting over aids en hiv-besmettingen, want dat probleem begint hier erg op te komen.

Mijn broertje, mijn zusje en ik moesten weer snel onze studie vervolgen. Ik moest wel wennen aan e-learning: af en toe moet ik dan een mailtje sturen om te zeggen hoe ver ik ben en dan krijg ik weer repetities toegestuurd. Eerst ging dat mailen via kantoor, maar nu hebben wij een eigen e-mailadres.

Het is erg leuk om via e-mail contact te houden met mijn oud-klasgenoten van het Driestar College in Gouda. We mailen regelmatig en wisselen dan in formatie uit over mijn belevenissen hier, en over hun ervaringen in Nederland.

We hebben een Duits gezin naast ons wonen met kinderen van onze leeftijd, dus ik had er snel een vriendje bij. Daarnaast kwam er na een maand een Nieuw-Zeelands echtpaar met één kind bij ons wonen, waardoor mijn Engels ontzettend is vooruitgegaan. Ook mijn broertje en zusje zijn toen veel meer Engels gaan spreken. We hebben een eigen tafeltennistafel gekocht, vooral tot groot plezier van onze "chowkidar" - dat is een soort bewaker en hulp in de huishouding.

Er worden hier veel illegale video's en cd's verkocht. Sommige kopieën zijn waardeloos. Die dingen zijn supergoedkoop, rond de 2 euro.

Mijnen

We hebben nu een huis in de Afghaanse hoofdstad Kabul gevonden. Gelukkig hoeven we het niet op te knappen, wat bij de meeste huizen wel het geval is. Voordat we een huis huurden, moesten we drie keer heen en weer naar de hoofdstad. De route is maar 280 kilometer lang, toch doen we er zo'n acht uur over. Kun je nagaan hoe slecht die wegen zijn.

Tijdens zo'n reis zien we vaak nomaden met hun kamelen. Die trekken in de zomer naar de hogere gebieden omdat het daar dan koeler is, en in de winter naar de lagere gebieden omdat het dan weer warmer is. Het is prachtig om te zien hoe ze in hun kleurige kleding langs de weg lopen, hun hele hebben en houden op een stel kamelen en ezels gepakt.

Ook zijn er langs de weg heel veel roodwit gekleurde stenen. Dit betekent dan dat er mijnen zijn. Je ziet langs de weg ook vaak stukgeschoten tanks. Een gebied met witte stenen betekent hier: deze omgeving is geklaard. Rode stenen betekent: dit gebied is hoogstwaarschijnlijk vol met mijnen. Je ziet dikwijls twee rijen witte stenen en daartussen is dan een pad waarop je kunt lopen. Wij gaan dus niet van de weg af als er rode stenen te zien zijn.

Sneeuw

De temperatuur is in Pakistan rond de 35 graden, maar de mensen zeggen dat het de voorgaande jaren veel warmer is geweest. In Afghanistan is het gelukkig een stuk koeler, omdat Kabul zo'n 2000 meter hoger ligt.

Het landschap is vooral langs de rivieren echt groen, maar verder ziet het er erg geel uit. Op sommige bergtoppen zie je wel een laag sneeuw zitten. Je merkt wel dat dit een landklimaat is, want al kan het in de zomer 35 graden in Kabul worden, in de winter ligt er soms wel een laag sneeuw van 1 meter.

In Peshawar, een miljoenenstad in Pakistan waar wij nu nog wonen, komt er eens in de twee maanden een oude stoomtrein langs. Dat is heel mooi en indrukwekkend om te zien. De trein gaat naar de grens en weer terug."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 6 september 2003

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

Lopen tussen de mijnenvelden

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 6 september 2003

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

PDF Bekijken