Bekijk het origineel

Winterdip

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Winterdip

3 minuten leestijd

Wat de donkere dagen voor Kerst zo donker maakt, is niet alleen het bijna tastbare donker, maar vooral de gruwelijke verveling. Saai weer, verveelde mensen. Doe er maar eens wat aan. Gelukkig dat er af en toe een prinsesje geboren of een dictator gevangen wordt. Maar zelfs het denkbeeld van een koningin-grootmoeder die door het dolle heen zou zijn, of het verhaal van een megalomane massamoordenaar die zwerver werd, is niet opwindend genoeg om er lang enthousiast over te zijn. Wie dan niet aan een winterdepressie ten prooi wil vallen, heeft weinig keus. Je kunt in het ijskoude licht van een witte tl-buis gaan turen en proberen je in te beelden dat het lentelicht reeds gloort. Bijna even onmogelijk als in een rijdende trein je ogen sluiten en jezelf trachten wijs te maken dat je de andere kant uit rijdt, terwijl je wel anders weet.

Een andere mogelijkheid is de berenmethode: houd een gefaseerde winterslaap, voorzover zich dat met je werkzaamheden verdraagt. Stop wel eerst de wangzakken vol met boerenkool of oliebollen, dan kun je er even tegen. Ten slotte kun je, dat doen de meeste mensen, de winterblues ontkennen. Niet moedig, maar wel pragmatisch. "Verveling" noem je dan "gezelligheid". Gezellig! Kaarsjes aan, cd met refo-muziek en jingle bells op, spelletje doen, nog een spelletje doen. Puzzels, quizzen, vuurwerk en verhalen.

Die winterverhalen, die horen er zo bij. Met vaste ingredi├źnten: peinzende (en vroeger ook: rookende) grootvaders en ademloos luisterende kinderen, boeven en berouw, sneeuw en sterren, dampende chocolademelk. Want verhalen schrijven, dat is geen kunst, geen vak zelfs, maar handeling volgens recept. Een beetje van Maggi, een beetje van mij.

Godfried Bomans was niet de eerste, noch de laatste, die de magere kwaliteit van de meeste kerst- en oudejaarsverhalen heeft gekritiseerd en bespot, maar kennelijk niet afdoende. Ze worden geproduceerd en gewaardeerd als kant-en-klaarmaaltijden uit de super, die verhalen uit Bomans' Sylvesterhuis (Capriolen, Elsevier, 1953). Het gaat hier om een gesubsidieerde werkplaats voor niet-geïnspireerde schrijvers, waar een storm- en sneeuwinrichting sfeer schept, en een boerenzoon die niet deugen wil rondbanjert, en zo de verbeelding verder aanwakkert. Zou Den Hertogs vesting 'Regio Rijnmond', in Houten reeds wat instantverhalen in de opruiming hebben gedaan, vanwege ruimtegebrek?

En dan: zelfs een goed verhaal is door een gebrekkige voordracht nog te verknoeien. Wie leert dat die (zondags)schooljuffrouwen en -meesters toch aan: de schrikkerige mimiek, de huilerige voorleestoon met onverklaarbare uithalen?

Ze kunnen nog wat leren van Philip Freriks, de nieuwslezer die onlangs weer zijn jaarlijkse finest hour mocht beleven tijdens het voordragen van het Nationaal Dictee. Ook zo'n wonderlijke winteractiviteit. Spelling, daar loopt niemand warm voor, behalve wanneer het een wedstrijdje in buitenissigheden betreft, dat alleen gewonnen kan worden door extravaganten die met een woordenboek precies doen waar het niet voor bestemd is: woorden van buiten leren die zo zeldzaam zijn, dat niemand ze ooit gebruikt. Behalve de opstellers van een nationaal dictee dan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 december 2003

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Winterdip

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 december 2003

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken