Bekijk het origineel

De dood en Reve

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

De dood en Reve

3 minuten leestijd

Op 14 december is volksschrijver Gerard Reve 80 jaar geworden. Sterk dementerend als hij is, zal hij het zelf nauwelijks hebben beseft, maar het Nederlandse volk werd door de radio voortdurend op de hoogte gehouden. Jammer voor de fans dat het nieuws die dag werd gedomineerd door de arrestatie van Saddam Hussein. Daardoor kreeg de 80e verjaardag van Reve wat minder aandacht. Hoewel, hij heeft zichzelf al, toen hij nog helder was, tot een soort nationale heilige uitgeroepen De meest onbenullige voorwerpen zijn van hem bewaard en in een soort collectie bijeengebracht om straks in het Reve-museum te worden tentoongesteld

Ter gelegenheid van Reves verjaardag gaf NOVA op 12 december een citaat van hem dat me trof: "Kijk, ik ben bijna een halve eeuw bezig te schrijven, en te proberen de mensen aan het verstand te brengen dat ze moeten sterven. Maar ze willen er nog steeds niet aan..."

Zo, dacht ik, toen ik dit las, nu horen we het ook eens van díe kant. Maar wat Reve zei, is heus niet zo origineel. Hoe veel keer zou het in de Bijbel staan, dat het de mens gezet is eenmaal te sterven? En bijna dagelijks worden we herinnerd aan het "Memento mori". Maar het ligt in de aard van de mens die laatste dag zo vér mogelijk voor zich uit te schuiven

Dat komt doordat we niet geschapen zijn om te sterven, maar om te leven. Daarom houden we met heel ons bestaan aan dit leven vast. Trouwens, al zouden we ons hele leven aan de dood denken en over de dood praten, dan nóg blijft het een geheim dat het ware Leven buiten onszelf ligt, in Hem Die de Opstanding en het Leven is.

Het is nu al meer dan dertig jaar geleden, maar ik zal nooit vergeten dat ik in m'n eerste gemeente eens een begrafenis leidde. We kwamen terug van het kerkhof, en we liepen toen nog, twee aan twee, dus als er gesprekken werden gevoerd, kon je woordelijk verstaan wat er gezegd werd.

Luider dan nodig was, maar met de bedoeling dat ik het zou horen, zei m'n achterbuurman: "Gelukkig voor zo'n dominee dat de dood er is, want waarover zou hij het anders moeten hebben?" Ik wilde er niet op ingaan terwijl we nog liepen, dus ik wachtte tot we weer in het gebouw waren en zei toen: "Meneer, u vergist zich. Wij dominees zijn geen boden van de dood, wij zijn dienaren van de Levensvorst, en wij verkondigen dat nieuwe Leven dat zelfs door de dood niet kan worden beschadigd"

Of de man dat begreep weet ik nog steeds niet

106

2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 7 januari 2004

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

De dood en Reve

Bekijk de hele uitgave van woensdag 7 januari 2004

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken