Bekijk het origineel

Oude en nieuwe kalender

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Oude en nieuwe kalender

5 minuten leestijd

"En niemand, die oude (wijn) drinkt, begeert terstond nieuwe; want hij zegt: De oude is beter."

Lukas 5:39

Lukas laat me weten dat met de komst van Jezus de Messias in deze wereld, in Zijn woorden en daden, er echt een nieuwe tijd is aangebroken. Vanwege die nieuwe tijd word ik opgeroepen tot bekering. Het gaat om een andere levenswijze dan voorheen. Een nieuwe feestkalender vraagt de aandacht. Mijn leven mag ik daarnaar schikken en richten.

Het ritme van feestvieren en vasten zal niet meer plaatsvinden volgens de oude feestkalender die onder het oude verbond gold en die door het farizeïsme zo lelijk was versierd. De nieuwe feestkalender vervangt de oude. Het ritme van feesten en vasten wordt in het nieuwe verbond bepaald door de heilsfeiten, de gedenkwaardige daden van God in Christus.

Jezus noemt Zijn bekeerlingen bruiloftskinderen. Zij regelen met en voor Hem de bruiloft. We mogen immers weten dat dé bruiloft ophanden is. Het feestuur is geboren. En, feestdagen verhinderen het vasten. Dat wisten de Joden. En sommigen van hen hebben problemen met deze levenswijze van Jezus en de Zijnen. Dat eten en drinken met tollenaren en zondaren zinde hen al niet, en het niet-vasten van de discipelen schiet hun ook al in het verkeerde keelgat.

Maar Jezus dient hen van repliek. Nieuw past niet bij oud. Een nieuwe lap op een oud kleed past niet. Nieuwe wijn in oude zakken gaat niet goed. De Joodse leidslieden vonden het oude goed omdat het oud was. Maar de Heere Jezus vond het goede goed omdat het goed was, en dat was nieuw!

Het gaat ook hier om twee manieren van denken en leven, die elkaar over en weer uitsluiten. Vandaar de confrontatie, toen en nu! Het ging bij Jezus niet tegen de wet. Hij kwam om die te vervullen. Hij reageert tegen het misbruik dat vele Joden van de wet maakten. Ze hoorden in de wet niet meer de stem van de Verlosser en Bevrijder. Ze hoorden niet de stem van een liefhebbende hemelse Vader. Hun manier van leven en onderwijzen was als een zonwerend luik. Daardoor was alles zo somber, zo dor en doods, zo vermoeiend. Het nieuwe in het leven en onderwijs van Jezus en Zijn volgelingen is de ontdekking dat Gods Woord een raam is dat het licht van Gods genade binnenlaat. Met Jezus' komst is er zoiets zonnigs gekomen, een door alles heen slaande vreugde, waardoor het leven iets feestelijks krijgt. Verlamden lopen naar huis, God verheerlijkende. Levi richt een maaltijd aan en echte zondaars horen de roep tot bekering. Werkelijk, allen die Zijn verschijning hebben lief gekregen, ervaren behalve oprecht berouw omdat we God door onze zonden vertoornd hebben, ook innige blijdschap in God door Jezus.

Bruiloftskinderen mogen weten dat alle tranen weggewist worden in het komende rijk van God. Zelfs boete en berouw komen daar tot een einde. Het bestaan, zoals het zich aan ons voordoet, drukt dan niet meer als een last op ons. Alle kommer en kwel neemt een einde. We mogen het leven zien in het licht van Gods eeuwige heerlijkheid. Leven op deze toonhoogte is vruchtzetting van de Heilige Geest. Leven op de hoogte van de heilsfeiten, aangegeven op de nieuwe feestkalender.

Jezus spreekt ook nog van dagen waarin Zijn volgelingen wel zullen vasten. Hij doelt op Zijn lijden en sterven, en in het bijzonder op Zijn heengaan tot de Vader. Droefheid zal dan hun hart vervullen. Verslagen en in verwarring zullen ze zijn.

Veel brengt ook ons van de wijs. De zonde, de duivel, de wereld en ons eigen ik houden niet op ons aan te vechten. Maar de Geest van de Opgestane zal niet ophouden om onder Woord- en sacramentsbediening Zijn belofte te onderstrepen: "Ik ben met u al de dagen tot de voleinding der wereld." De vrucht van de Geest is toch ook blijdschap. Die zal niemand wegnemen.

Jezus heeft de oude feestkalender vervangen door de nieuwe. En voor de Joodse leidslieden wordt het weer duidelijk dat deze rabbi uit Nazareth met andere woorden zegt: "Ik ben de Messias, de Bruidegom."

Er is begrip bij Jezus dat velen het moeilijk hebben met dat nieuwe. Ze willen niet aan de nieuwe wijn. Waarom niet? Ach, de fijnproevers menen te weten: die oude is toch beter; die nieuwe kan niet goed zijn. Ze weten wat ze hebben en zitten niet te wachten op iets nieuws.

Jezus kijkt hen met toorn aan, meteen bedroefd over de hardheid van hun hart. In woord en daad nodigt Hij nog: Kom, proef toch eens! Maar het vervult hen met uitzinnigheid. Het levert stof tot samenspreken wat zij Hem zullen doen. En dat wordt: doden.

Wat doen wij op de uitnodiging? Wat erg als we de beste wijn zullen mislopen. Verschrikkelijk als alles bij het oude blijft, en dat terwijl het nieuwe voorhanden is. Dat betekent voor eeuwig buiten de feestzaal. Maar binnen zullen de zondaars zijn. Gezaligde zondaars. De bruid van Christus. Ze ziet er stralend uit. Geheel gewassen in het bloed van het Lam. Versierd door Zijn Geest. Daarom staat ze daar. Eeuwig feest. De helft was haar niet aangezegd.

Ds. A. Baas, Alblasserdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 2004

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Oude en nieuwe kalender

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 2004

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken