Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Zwaar gestoorde criminelen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Zwaar gestoorde criminelen

4 minuten leestijd

Zwaar gestoorde criminelen moeten levenslang worden opgesloten als na twee jaar blijkt dat behandeling geen zin heeft.

Passant: "Ja, daar ben ik het mee eens. Mits de kans op herhaling zeer waarschijnlijk is. Verschillende deskundigen zullen dat dus onafhankelijk van elkaar moeten concluderen. Je kunt dat niet vaststellen op basis van het oordeel van één persoon. Een delictpleger moet een goede kans krijgen. Maar als de kans op herhaling van het delict heel groot is, van pedofielen bijvoorbeeld, waar praten we dan eigenlijk over? Opsluiten en nooit meer loslaten. In twee jaar moet men best kunnen zien of de aandoening of ziekte onder de duim kan worden gehouden, of dat iemand zo zwak en verknipt is dat zoiets niet meer kan. Een veilige samenleving is belangrijk. En zulke mensen moet je ook tegen zichzelf beschermen."

Dr. A. A. G. Verwaaijen, directeur zorg en behandeling van forensisch psychiatrisch instituut De Rooyse Wissel: "Deze stelling is niet houdbaar. In de eerste plaats is de termijn van twee jaar volstrekt willekeurig en ongefundeerd. Uit ervaring weten wij dat patiënten ook na twee jaar gemotiveerd kunnen worden om zich te laten behandelen en deze behandeling succesvol kunnen afronden. In de tweede plaats bergt de TBS-maatregel al de mogelijkheid in zich om iemand levenslang op te sluiten. De rechter kan de TBS-maatregel immers steeds verlengen. Rest nog een puur economisch motief: levenslang opsluiten is goedkoper. Dit ís echter vaak niet zo. Een behandeling, hoe duur ook, wordt in de meeste gevallen na zes of acht jaar succesvol beëindigd. Of men bereikt met de patiënt overeenstemming over een (vaak goedkopere) verblijfssituatie met voldoende toezicht, om de maatschappij veilig te houden. Gelet op de gemiddelde leeftijd van de TBS'ers is dat nog altijd veel goedkoper dan levenslang opsluiten. Wij mogen in deze discussie niet uit het oog verliezen dat het unieke van de TBS-maatregel juist ligt in onze dubbele opdracht: enerzijds bescherming van de maatschappij door de patiënt in een gesloten voorziening op te nemen. Anderzijds behandeling van de stoornis totdat het delictgevaar voldoende is geweken en de patiënt in de maatschappij kan terugkeren. Alleen daarom al moeten wij niet eenzijdig worden afgerekend op de behandelduur."

A. Dijkstra, woordvoerster van het ministerie van Justitie: "Wij willen in het kamerdebat over de TBS op 25 maart pas reageren op het plan van mevrouw Griffith."

Mr. H. Barendrecht, directeur Gevangenenzorg Nederland: "De zorgsector moet bezuinigen. "Criminelen" reken ik voor het gemak ook maar even tot deze sector. Het is gezond, zou ik zeggen, om eens goed te rekenen. Maar als mammon euro het alleen voor het zeggen krijgt, vraag ik me af of de zorg in rechtvaardige handen is. Dan wordt de mens gemakkelijk afgeschreven. Als het aan de VVD ligt, moet de afschrijving van onverbeterlijke criminelen begroot worden op 50 procent per jaar. Heeft de TBS-behandeling (470 euro per dag) binnen twee jaar geen resultaat, dan volgt overplaatsing naar de longstay (225 euro per dag). Het klinkt vitaal, maar ik vraag me af of er leven in zit. De maatschappij moet absoluut beschermd worden. Straffen en opsluiten moet ook. Maar ik heb er moeite mee om al na twee jaar de eindbalans op te maken en een mens definitief geestelijk en sociaal failliet te verklaren. De vraag is overigens niet nieuw. Een gemiddelde behandelduur van bijna zeven jaar is anderzijds behoorlijk lang. En zelfs dan blijkt dat 70 procent binnen acht jaar recidiveert. Binnenkort wordt een onderzoek afgerond naar de omvang en opbouw van de groep voortdurend delictgevaarlijke TBS'ers en de behoefte aan longstay-capaciteit. Ik hoop op een medicijn dat beter is dan een liberale placebo."

J. Smit, Slachtofferhulp Nederland: "Dit vraagstuk vereist een zorgvuldige afweging, waarbij de belangen van slachtoffer en dader in beeld moeten komen. Iemand levenslang opsluiten is een zeer ernstige maatregel. Je haalt iemand voorgoed uit de maatschappij. Overgaan tot zo'n zware maatregel moet in een verhardend strafklimaat voorkomen worden. Dat betekent dat de samenleving de plicht heeft en houdt tot het uiterste te investeren in een mogelijke terugkeer in de samenleving van een dader van een ernstig misdrijf. Blijkt echter -het is moeilijk om te bepalen wanneer dat moment is aangebroken- dat de kans op recidive van de dader zeer groot is, zodat nieuwe slachtoffers dreigen te vallen, dan rest geen andere maatregel dan deze zwaar gestoorde crimineel uit de reguliere samenleving te verwijderen, om daarmee de mogelijkheid van nieuwe slachtoffers weg te nemen."

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 maart 2004

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

Zwaar gestoorde criminelen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 maart 2004

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

PDF Bekijken