Bekijk het origineel

Moslims en metahistorie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Moslims en metahistorie

Wilmos Oosterhoff combineert zeer behartigenswaardige ideeën met flagrante onzin

5 minuten leestijd

Het boek "Vrouwen van Abraham" van Wilmos Oosterhoff (Boekencentrum 1994) is opnieuw verschenen met een opvallende titelverandering en een misschien nog opvallender omslag. "Wat drijft de islamisten" toont een door de zon verweerde man met zwarte snor en baard, rode neus en gele, scheve tanden. Zijn toegeknepen ogen kijken de lezer aan vanonder een verhullende hoofdbedekking.

Het woord "drijft" in de titel is in (bloed?)rood geschreven. De pretentieuze ondertitel "De botsing der beschavingen metahistorisch verklaard" en het feit dat de auteur schuilgaat achter een pseudoniem, suggereren dat dit boekje belangrijke en gevaarlijke waarheden over de islam openbaart. Dat valt tegen.

In twaalf hoofdstukken wil Wilmos Oosterhoff op een bijbelgetrouwe wijze -met veel aandacht voor nog onvervulde profetieën- tot een beter verstaan van het conflict in het Midden-Oosten komen. De voortdurende haat van "de Arabieren" ten opzichte van "de joden" en "het Westen" moet verklaard worden, evenals de "onverklaarbare loyaliteit van Nederland en Noord-Europa aan Israël." Hier schieten de ratio en de logica van de historie tekort en daarom introduceert de auteur het begrip "metahistorie": geschiedenis die zich afspeelt op een niet zintuiglijk waarneembaar niveau, maar waarvan we de resultaten hier in dit ondermaanse wel kunnen zien. Met behulp van dit door F. de Graaff ontwikkelde begrip stelt de auteur dat aardse oorlogen een afspiegeling zijn van de hemelse strijd. Elk volk heeft zijn eigen bovennatuurlijke vertegenwoordiger. Israël heeft de aartsengel Michael als strijder, en de islam wordt gerepresenteerd door een demonische tegenhanger, mogelijk voorgesteld als de op Grote Verzoendag weggestuurde bok Azazel.

Genetisch bepaalde jaloezie

Behalve van deze grote strijd tussen Goed en Kwaad, hebben de Arabieren ook nog eens last van de enorme naijver die Ismaël, hun stamvader, koesterde tegen de zoon van de belofte, Izak. Deze jaloezie zouden ze genetisch overgeërfd hebben. De beloften aan beide zonen van Abraham worden zorgvuldig met elkaar vergeleken en de auteur concludeert dat ze bijna naadloos passen op de joodse en de Arabische volkeren. Het verbond heeft de Heere opgericht met Izak, maar in Ismaël is Abrahams belofte van een groot volk vervuld. De wortel van het Midden-Oostenconflict is dat Ismaël geen genoegen neemt met zijn zegen en nog steeds de fysieke en geestelijke erfenis van Izak in bezit poogt te krijgen. Zo zouden de Arabieren, gedreven door oeroude sentimenten, nog steeds hardnekkig vasthouden aan de besnijdenis als verbondsteken.

In ongeveer twintig pagina's beschrijft Oosterhoff een aantal historische gegevens over Mohammed en de opkomst van de islam. Essentiëler voor het betoog is zijn beschrijving van de geest van de islam. Oosterhoff suggereert dat de islam een satanische oorsprong heeft, Arabieren geconditioneerd zijn om de antichrist aan te nemen, en Paulus in de Galatenbrief waarschuwt tegen de islam, inderdaad 'verkondigd' door een engel uit de hemel.

Speculatief, maar exegetisch wel verrassend is zijn verhandeling over de nakomelingen van Ismaël en Izak en hun huidige woonplaatsen. Hij beschouwt de beloften in de Bijbel die gericht zijn aan Juda of Israël niet als synoniem, maar als duidelijk onderscheiden. Oosterhoff ziet daarom ook nog een terugkeer in het verschiet van de verloren gewaande tien stammen. Een deel van hen lokaliseert de auteur in Noordwest-Europa. Zebulon is neergestreken in Nederland: dit verklaart de bijzondere band met Israël!

Mix

Het boek is een bijzondere mix van zeer behartigenswaardige ideeën en flagrante onzin. Grondige bijbelstudie naar de persoon en de beloften van Ismaël en zijn nageslacht in het licht van de islam is een goede zaak. Niet omdat Arabieren genetisch verwant zouden zijn aan de zoon van Abraham, maar omdat moslims zich heel sterk profileren als nakomelingen van Ismaël. Misschien dat Abrahams bede aan God ("Och dat Ismaël mocht leven voor uw aangezicht!") meer belangstelling zal wekken voor het geestelijk welzijn van moslims.

Hoewel de metahistorische verklaringen voor de "botsende beschavingen" mij niet overtuigen, kunnen ze best waar zijn: ze zijn niet te falsificeren. De stelligheid waarmee de auteur spreekt over de juiste volgorde in Gods heilsplan, gastarbeiders als vijfde colonne en geheime islamitische tradities komen op mij hilarisch over.

Wat ik jammer vind is de overvloed aan metaforen die ontleend zijn aan agressie en strijd, een gewoonte die Christine Mallouhi in haar boek "Verklaar moslims de vrede" juist wil doorbreken. Het schijnt voor bijbelgetrouwe christenen bijna onmogelijk te zijn om moslims anders te benaderen dan als geestelijke tegenstanders. Ik ben bang dat Oosterhoff dezelfde koers vaart als andere Nederlandse orthodox-christelijke schrijvers zoals Hanna Kohlbrugge ("De Islam aan de deur"), P. de Vries ("Het kruis en de halve maan") en J. Sebok. Het gemeenschappelijke in de benadering van deze auteurs is angst, sterk dichotomisch denken (wij en zij) en een onwrikbare gedetermineerdheid van de islam als demonisch offensief.

Oogkleppen

Ik ben blij verrast dat Oosterhoff refereert aan de christen-Arabier Hamada. Deze Amerikaanse voorganger schrijft over de relatie christenen, joden en moslims vanuit zijn eigen Libanese achtergrond als Druze. Helaas stopt Oosterhoff bij Hamada's onomastische (naamkundige) studie van de stammen van Ismaël. Hij vermeldt niet Hamada's meest belangwekkende inzicht: dat westerse christenen als gevolg van filosemitische (joodsgezinde) oogkleppen land en politiek van het huidige Israël zodanig te vereenzelvigen met Gods heilsplan, dat zij (wij?) Arabische en islamitische harten verharden voor het evangelie van de Heere Jezus Christus. Ik ben bang dat christenen die het boek van Oosterhoff lezen, worden gestimuleerd om precies dat te doen.

N.a.v. "Wat drijft de islamisten. De botsing der beschavingen metahistorisch verklaard", door Wilmos Oosterhoff; uitg. Importantia Publishing, Dordrecht, 2003; ISBN 90 6659 040 8; 127 blz.; 11,95.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 10 november 2004

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Moslims en metahistorie

Bekijk de hele uitgave van woensdag 10 november 2004

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken