Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Praktische vlucht

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Praktische vlucht

4 minuten leestijd

Wie op de een of andere wijze politiek actief is, en dat is vanuit gereformeerde beginselen, moet soms ervaren dat de politiek een gevaarlijk bedrijf is. Niet in eerste instantie vanwege de groeiende afkeer bij andere politieke partijen van ons gedachtegoed. Ook niet zozeer vanwege het toenemende onbegrip in de samenleving voor christelijke politiek. En ook nog niet eens vanwege het feit dat een beroep op welke religie dan ook steeds minder geaccepteerd wordt.

Maar vooral omdat onze eigen, menselijke natuur neigingen heeft die naadloos aansluiten op enkele kenmerken van het politieke bedrijf. Iemand die zich op glad ijs begeeft maar een vaste gang heeft, behoeft niet te vallen. Iemand met een wankele gang kan staande blijven door vaste grond te zoeken. Maar wanneer we een wankele gang hebben én ons dan op het gladde ijs van de politiek begeven, kan het haast niet anders of we vallen.

Een van de natuurlijk neigingen van een staatkundig gereformeerd politicus is de vlucht in praktische politiek. Waar de tegenstand tegen onze principes sterker wordt, kan het haast niet anders of we zijn geneigd de confrontatie te ontvluchten. Dat kan door ons op ijverige wijze met de praktische kant van het politieke bedrijf te bemoeien. Zo worden SGP'ers vaak gewaardeerd om hun degelijke, deskundige inbreng op tal van gebieden.

Maar, als we eerlijk zijn, spreken we eigenlijk over praktische zaken niet liever dan over onze beginselen? Zijn we vaak niet opgelucht wanneer de moeilijke, principiële zaken op de agenda gepasseerd zijn, en we ons weer kunnen richten op de aanleg van rotondes of het verlagen van de belastingtarieven? Hebben we vaak niet het lood in de schoenen wanneer we voor onze principes moeten uitkomen? Vertonen we niet een schromelijk gebrek aan vrijmoedigheid om voor onze beginselen uit te komen? Is bij ons niet vaak de gestalte van Petrus te ontwaren, die tegenover de dienstmaagd zwoer dat hij niet bij de Galileeërs hoorde, en dat hij de Mens niet kende?

Een ander gevaar voor staatkundig gereformeerde politici, met het voorgaande verbonden, is de publiciteit waarmee het werk gepaard gaat. Politiek is per definitie optreden in het openbaar en leidt regelmatig tot berichtgeving in de pers. Ook hier moeten we bekennen dat we openstaan voor tal van verleidingen. Immers, we zijn ijdele mensen. We staan graag in de belangstelling. We zien onze naam graag gedrukt staan. Wanneer we geïnterviewd worden, hebben we meestal niet zo veel schroom om onze visie op betaald parkeren te geven. Maar wanneer er wordt doorgevraagd over de betekenis van Gods wet voor het openbare leven, komt er meestal niet meer uit dan wat zwak gestamel.

Wanneer we wel voor onze beginselen uitkomen, staan we open voor een ander gevaar, namelijk hoogmoed. Wanneer we onze stem verheffen tegen het afwijken van bijbelse normen, zijn we dan niet meestal als de Farizeeërs, die zich niet kunnen voorstellen hoe andere mensen zo slecht kunnen zijn? Schudden we niet meestal ons hoofd over zo veel normloosheid in een afglijdende maatschappij, zonder enig gevoel van oorzaken bij onszelf? Hebben we ooit ook maar iets van droefheid over onze eigen zonden gevoeld én getoond jegens andersdenkenden? En wanneer dat niet zo is, moeten we dan de sterk afwijzende reacties van anderen op onze uitgangspunten niet op ons eigen conto schrijven?

Zo moeten we al met al concluderen dat we het er niet best afbrengen. Politiek brengt ons op glad ijs. Wat ons nodig is, is wat de psalmdichter zong: "Schraag op dat spoor mijn wankelende gangen." Alleen met die ondersteuning kunnen we ook op gladde plaatsen staande blijven. "Dan wandel ik vol moeds op ruimer baan,/ omdat mijn ziel gezocht heeft Uw bevelen;/ dan doe ik zelfs aan koningen verstaan,/ hoezeer mij Uw getuigenissen strelen;/ Dan zal ik mij niet schamen, noch Uw daân/ uit slaafs ontzag of dwaze vrees verhelen" (Ps 119:23).

Drs. O. M. van der Tang

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 5 september 2005

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Praktische vlucht

Bekijk de hele uitgave van maandag 5 september 2005

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken