Bekijk het origineel

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

"Straks komt de wielewaal weer"

Verscholen moestuin achter Huis Brakel lusthof voor tuinliefhebbers

4 minuten leestijd

Bezoekers mogen er uithuilen, als ze willen. In dat geval doet Willem Ermstrang de poort van de Oude Moestuin in het Brabantse Brakel tijdelijk dicht en gaat hij verderop aan het werk. De ommuurde tuin is een plek waar je vanzelf stil wordt.

Op de eerste echt warme voorjaarsdag is de Oude Moestuin in Brakel vol leven. Muzikale omlijsting in de vorm van vogelzang; door de bladeren van de hoge platanen ruist de wind. Dan is er ook nog de geur van kruiden en bloemen, zodat je zonder overdrijven van een lusthof kunt spreken. Overal piept groen tevoorschijn en hoor je gezoem van hommels. Het lijkt of alle eerste vlinders zich juist hier verzameld hebben en of je regelrecht het kinderboek de "De geheime tuin" van Francess Burnett binnen bent gewandeld. Hoofdpersoon Mary Lennox ontdekt de tuin dankzij een roodborstje en dat zit hier in Brakel op de muur een muzikaal intermezzo weg te geven. Dwars door dat van de tjiftjaf en de winterkoning heen.

Niet lang geleden kwam Willem Ermstrangs vrouw Jenny voorzichtig de tuin inlopen. "Kijk nou eens", zei ze. Op haar schouder zat een goudhaantje, net uit het nest vermoedelijk. Het kleinste vogeltje van Europa moet gedacht hebben dat hij op een bloembedje was neergestreken. Zelfs na 25 jaar kan het Brabantse echtpaar er nog niet over uit hoe wonderschoon de tuin is. Niet vanwege hun eigen inspanningen, maar door de geuren, de onverwachte bloei van mediterrane planten, door de vele soorten vlinders en vogels. "Straks komt de wielewaal weer", zegt Willem, elk jaar onder de indruk van de zang van deze zeldzame zomergast.

Mediterraan

Vijfentwintig jaar geleden werd Ermstrang arbeidsongeschikt, hij was vrachtwagenchauffeur. "Ik kon geen vervangend werk vinden, toen dacht ik dat ik met mijn uitkering wel vrijwilligerswerk kon doen."

De oude tuin was een trekpleister, niet ver er vandaan had Ermstrang een volkstuin gehad. Toen Huis Brakel door Het Gelders Landschap werd gerestaureerd, trok hij de stoute schoenen aan. "Eerst kreeg ik een paar vierkante meter grond om wat groenten te verbouwen, maar ten slotte draaide het erop uit dat ik de hele tuin mocht inrichten. Dat tuinieren moet ergens in mij gesluimerd hebben. Ik vind het een wonder dat ik hier nou aan het werk ben."

Ermstrang is bezig de kuipplanten uit de kas weer een plek in de tuin te geven. "Ik houd niet van kleurenschema's, in de natuur groeit ook alles door elkaar. Als basis heb ik een Frans patroon gemaakt van buxushagen, maar de inrichting van de tuin is Engels.

Oorspronkelijk werd de tuin aangelegd in 1768. Door de tijd heen weerspiegelde hij de bezigheden van de heer des huizes. Reisde deze veel en had hij buitenlandse contacten, dan vond je mediterrane beplanting tussen de groenten en kruiden. Verder was de tuin gericht op de voeding van de bewoners."

Roomse kervel

Huis Brakel had in de 18e eeuw ook een oranjerie, maar die is niet herrezen. "Jammer, maar dat was te kostbaar. Daar overwinterden de sinaasappelboompjes." Wel heeft Ermstrang eigenhandig een kas gebouwd, gedeeltelijk ondergronds om te voorkomen dat die te veel aandacht vraagt. Daarin staan de oleanders en mediterrane plantensoorten in de koude maanden.

De muren om de tuin werden met oude stenen herbouwd. Vergeten fruitrassen, blauwe regen en rozen verstevigen het imago van "zo was het vroeger". "Je kunt dit een educatieve assortimentstuin noemen. Ik verbouw oude groenterassen, veel kruiden en heb hier mediterrane planten."

Af en toe bukt Ermstrang zich, kneust een stukje blad en laat anijs, mint, drop, knoflook en ui ruiken. "Vroeger dronk je warme melk door de stengel van roomse kervel als je keelpijn had. Dan kreeg je de smaak van anijs."

Verderop wijst hij op knoflook. "Die staat bij de roos en weert de luizen. De geuren van de roos verhevigen dankzij de knoflook." Alle kennis verzamelde hij in de loop der jaren door het bladeren in tuinboeken, maar vooral door het tuinieren zelf. Bemesten doet Ermstrang nauwelijks. "Mineralen zoals kalium en fosfor geef ik wel."

Al met al staan er een paar honderd plantensoorten op duizend vierkante meter. Hoogtepunt is de Japanse vezelbanaan, die 's winters warm wordt ingepakt en alweer bezig is enorm blad te vormen. Ermstrang geniet ook van zijn hoogveenmoeras, aangelegd met turven. Het zit vol zonnedauw, veenpluis, wilde orchideeën, klokjesgentiaan en beenbreek. En van de bollentuin, een impressionistisch kleurenpalet.

Uitgekeken raak je niet. Nog voor je vertrekt, weet je zeker dat je hier terug wilt komen.

Meer informatie (bezoek op afspraak): tel 0418-672546 (W. Ermstrang) en www.oudemoestuin.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 mei 2006

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 mei 2006

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

PDF Bekijken