Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De enige troost

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De enige troost

4 minuten leestijd

Wat is uw enige troost, beide in het leven en sterven?

"Dat ik met lichaam en ziel, beide in het leven en sterven, niet mijn, maar mijns getrouwen Zaligmakers Jezus Christus eigen ben..."

Heidelbergse Catechismus

(Zondag 1, Vraag en antwoord 1)

De eerste zondag is de inleiding op de Heidelbergse Catechismus, een soort samenvatting vooraf. Daarin belijdt de kerk wat nu de kern is van het christelijk geloof. Best belangrijk om daarbij stil te staan. Vandaag ontmoeten we vaak mensen van andere godsdiensten. Bij de een is de kern van zijn geloof: vol ijver strijden om de wil van God te doen. Ik denk aan de islam. Bij de ander is het: in jezelf zoeken naar vrede en zingeving. Ik denk aan boeddhistische stromingen. Maar de kern van het christelijk geloof is dit: ik ben niet meer van mijzelf; ik ben het eigendom van Christus.

Voor veel mensen kan dit onmogelijk een troost zijn. We leven in een wereld waarin het zelfbeschikkingsrecht hoog genoteerd staat. Vrij zijn, baas zijn in je eigen leven, dat is het ideaal. Tegelijk zien we vandaag zo veel 'vrije' mensen zonder troost, zonder houvast. Men wil zich aan niemand binden, niet aan de familie, niet aan de buren, niet aan de kerk, niet aan God. De mens lijdt aan zijn eigen vrijheid.

Denk eens aan een meisje dat meent dat ze thuis geen vrijheid heeft. Op ze kere dag ontmoet ze een loverboy, die haar volledige vrijheid geeft. Ze krijgt veel van die jongen. Het lijkt of de wereld voor haar opengaat. Eindelijk vrij. Nu krijg ik liefde, aandacht, cadeautjes. Maar wat merkt ze op den duur? Dat die vrijheid heel subtiel toch een slavernij is. Want die lieve jongen vraagt dat meisje om voor hem te werken. Om zelfs haar lichaam te verhuren aan andere mannen. En daar gaat dat meisje. Vrij van de regels van thuis. Vrij van de regels van de Bijbel. Vrij? Wat een tragedie.

Zo zijn wij mensen door een vreselijke loverboy verleid in het paradijs. Hij beloofde ons gouden bergen. Maar intussen zitten we in zijn macht. Dát is mijn leven zolang ik nog vreemd ben aan het verlossingswerk van de Heere. En wat wordt het een wonder als de Heere dat grote wonder bewerkt in mijn leven, dat ik met lichaam en ziel word vrijgekocht door het bloed van Christus.

God stuurde Zijn lieve Zoon om Zijn volk uit de macht van die loverboy, de duivel, los te kopen. Het kostte Hem Zijn bloed. Maar als Hij op Golgotha uitroept: "Het is volbracht", dan moet de duivel Zijn volk loslaten. Christus brengt het nu terug in de liefdevolle macht van de Vader, Die het zo bewaart dat zonder Zijn wil geen haar van hun hoofd vallen kan.

Dat is nu voor Gods Kerk de kern van het geloof. Mag u dat ook zo zien? Sterker nog, mag u dit ook met uw hart mee zeggen: ik ben Zijn eigendom in leven en sterven? U denkt: Hoe kunnen mensen dit nu belijden? Hebben ze dan geen last van twijfel en onzekerheid? Worstelen ze dan niet met allerlei zonden, die nog tegen hun wil zijn overgebleven?

Ja, daar weten ze alles van. Maar het is de Heilige Geest, Die zondaren van het eeuwige leven gaat verzekeren. Ondanks hun verkocht zijn onder de zonde. Hij werkt in hen dat geloof dat Christus leert omhelzen. Hij schenkt zicht op dat wonder van de vrijkoop door Christus' bloed. Hij geeft zicht op die liefdevolle bewaring door de Vader. En dat doet de Geest door het Woord. Het biddend horen en overdenken van het Woord is vaak de weg waarin die zekerheid wordt gewerkt en versterkt.

Niet ieder kind van God komt in die zekerheid even ver. Maar ook de kleinste in het geloof mag van tijd tot tijd in de verte er iets van zien en die machtige troost kennen: Zijn eigendom in leven en sterven. Dat is een troost waar een mens mee kan leven én sterven.

Ds. B. de Graaf, Nunspeet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 februari 2009

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

De enige troost

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 februari 2009

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken