Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kamer moet nu knopen doorhakken

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kamer moet nu knopen doorhakken

4 minuten leestijd

Het is niet moeilijk te verzinnen waarop over een aantal jaren het kabinet-Balkenende IV beoordeeld zal worden. Het succes van deze regering zal niet afgemeten worden aan de wijze waarop ze het onderzoek naar de Irakoorlog vormgaf. Ook niet aan de manier waarop het reageerde op Wilders' film "Fitna". Balkenende IV, morgen precies twee jaar in het zadel, zal in de geschiedenisboekjes terechtkomen als het kabinet dat de economische crisis op een verstandige ... of op een onverstandige wijze tegemoettrad. Naar welke kant het kwartje valt, wordt de komende weken beslist.

Net zo beslissend zijn de komende weken voor de wijze waarop later Kamervoorzitter Verbeet herdacht zal worden. Nee, zij heeft niet te kampen met een acute, alle burgers rakende crisis. Wel met een slopende, jaarlijks verergerende ziekte, die beetje bij beetje de kracht van het parlement aantast tot er uiteindelijk slechts een rammelend geraamte overblijft. Het is de ziekte van overhaasting, van veroppervlakkiging en van bureaucratisering, waardoor de belangrijkste taak van het parlement: het controleren van de regering, steeds gebrekkiger, steeds verbrokkelder, steeds minder efficiënt geschiedt.

Nogmaals, het is geen plotselinge beroerte die de Tweede Kamer in één keer het werken belemmert, maar veeleer een langzaam dichtslibben van de aderen, een sluipend proces dat op den duur wel degelijk tot een infarct kan gaan leiden. Veel waarnemers hebben er de laatste jaren al op gewezen. De circa 2000 moties waarover elk jaar moet worden gestemd - twintig jaar geleden waren het er amper 400. De niet-aflatende stroom spoeddebatten, waardoor het serieuze, controlerende en medewetgevende werk van de volksvertegenwoordiging in de knel komt. En, om niet meer te noemen, het steeds grotere gemak waarmee bewindslieden vragen van Kamerleden negeren of hen met kluitjes in het riet sturen. Al die ontwikkelingen wijzen op een weliswaar steeds grotere activiteit van het parlement, maar tegelijkertijd op een voortdurend afnemende effectiviteit. Zeker, met dit probleem hebben ook vorige Kamervoorzitters geworsteld. Op Verbeet rust echter een speciale verantwoordelijkheid om tenminste tot het begin van een oplossing te komen. Zij is het immers die, nadat de Kamer ruim twee jaar geleden de motie-Schinkelshoek aanvaardde -een motie die de Kamer vroeg het eigen functioneren eens grondig en kritisch te evalueren-, deze opdracht met veel elan aanvaardde. Zij sprak de achterliggende jaren met tal van Kamerleden en andere deskundigen, stelde een stuurgroep parlementaire reflectie in, waarvan zijzelf voorzitter is, en belegt, op 25 maart, een heuse, breed opgezette conferentie over dit thema.

Zo'n aanpak schept verwachtingen. Iedereen beseft: als er nu geen doorbraak komt in de werkwijze van de Kamer, komt die nooit meer. Het absurde aantal spoeddebatten, het belachelijke aantal ingediende moties, de soms nietszeggende overleggen met ministers en staatssecretarissen: daar moet nú een keer in komen.

Die wending valt zeker te bereiken wanneer er bij de Kamer zelf een besef is van de ernst van de kwaal én de wil om de juiste medicijnen te slikken. De geneesmiddelen zíjn beschikbaar. In een drietal door Verbeet aan alle Kamerleden toegezonden essays -het voorbereidingmateriaal voor de conferentie- zijn bruikbare handvatten te vinden.

Zo doet oud-GPV-Kamerlid Schutte het voorstel om weliswaar de regel te handhaven dat dertig Kamerleden een spoeddebat kunnen aanvragen, maar het vervolgens aan een meerderheid van de Kamer te laten om te bepalen wanneer dit 'spoeddebat' wordt gehouden en in welke vorm - plenair of in commissieverband. De Leidse politicoloog Van den Berg doet de suggestie om naar Duits voorbeeld onderscheid te maken tussen een "Arbeitsparlement" (de noeste medewetgevende arbeid die vooral in commissies moet plaatsvinden) en een "Redeparlement" (de plenaire sessies waarin de volksvertegenwoordigers stoom af kunnen blazen over actuele kwesties). En oud-griffier De Beaufort raadt politieke partijen aan minstens de helft van hun kandidatenlijsten te vullen met ervaren parlementariërs.

Kortom, ideeën genoeg. Het komt er nu op aan dat de volksvertegenwoordiging knopen doorhakt. Het is nu of nooit.

161

3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 21 februari 2009

Reformatorisch Dagblad | 34 Pagina's

Kamer moet nu knopen doorhakken

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 21 februari 2009

Reformatorisch Dagblad | 34 Pagina's

PDF Bekijken