Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Ontwapen ongehoorzaam kind met standvastigheid en liefde

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Ontwapen ongehoorzaam kind met standvastigheid en liefde

5 minuten leestijd

Vraag: Mijn zoontje van 4 gaat bijna elke dag de strijd met mij aan. Als ik hem probeer te corrigeren, loopt hij weg en gaat hij toch zijn eigen gang. Hij probeert mij steeds uit. Op school is hij stil en doet hij wat de juffrouw zegt. Wat moet ik met een kind dat totaal niet wil luisteren?

In dit gezin is sprake van een gezagscrisis. Ten diepste ontbreekt in deze situatie de opvoeder, iemand die het voor het zeggen heeft, leidinggeeft en gehoorzaamheid eist, iets wat op school wel gebeurt. Door gebrek aan zelfvertrouwen, durf en moed ontbreekt bij de moeder effectieve leiding. Het gevolg is dat het zoontje zijn eigen gang gaat en niet luistert.

Op deze manier is opvoeden vermoeiend. Dat geeft geen goed gevoel.

Het fenomeen niet luisteren is zo oud als de mensheid. Een kind wil al jong zijn eigen gang gaan. Dit hoort bij zijn ontwikkeling. Het weet echter nog niet wat goed voor hem is. Opvoeding is daarom onmisbaar.

Belangrijk is het optreden van de opvoeder. Hoe leert het kind regels en grenzen? Laat de uitoefening van het gezag te wensen over? Zijn de regels correct? Worden ze adequaat gehandhaafd? Wordt er doordacht gestraft als ze niet worden nagekomen? Stralen de opvoeders rust, zekerheid, duidelijkheid en daadkracht uit? Houden ze rekening met het kind? Behandelen de ouders het met respect? Luisteren ze naar wat het kind bedoelt te zeggen?

Begrenzen

De bedding van elke opvoeding dient liefde te zijn. Dan is er plaats voor geduld, vergeving en gebed. De opvoeder moet zowel de emoties als de daden van het kind begrenzen. Het moet weten wat mag en niet mag en waarom.

Regels hebben een doel: ze geven structuur aan het leven. Als ouders geen regels aanleren en toepassen, dragen ze bij aan ongehoorzaam gedrag van hun kind(eren).

Regels bieden duidelijkheid, geven zicht op de leefsituatie, maken die voorspelbaar en bieden zo veiligheid en geborgenheid aan het nageslacht. Binnen deze regels en grenzen kan een kind zijn gang gaan. Wanneer het daarbuiten komt, moet het leren correcties en sancties te accepteren.

Ouders kunnen niet vroeg genoeg beginnen met het stellen van regels. Wel moeten ze oppassen hun kroost niet te overvragen. Wanneer ze de gestelde grenzen en regels echter niet consequent handhaven, zullen er altijd problemen in de opvoeding ontstaan.

Het is ook mogelijk dat kinderen onvoldoende positieve aandacht krijgen. Dan kan ongehoorzaamheid hun die nodige aandacht geven.

Ruzie en strijd zijn echter risico¡factoren voor het ontwikkelen van ongehoorzaamheid. Ook als er veel irritaties zijn in de ouder-kindrelatie is de kans groot dat kinderen ongehoorzaam worden. Er ontstaat dan geen goede emotionele band.

Hoe dieper en onvoorwaardelijker de liefdesband tussen ouders en kinderen is, des te positiever reageren kinderen op discipline. Ouders dienen goed naar zichzelf te kijken. Ze moeten zich afvragen hoe ze hun gezag gestalte geven en hoe ze reageren op het ge¡drag van hun kinderen.

In de vraagstelling wordt gesproken van strijd met het kind. Het lijkt wel of het kind er plezier in heeft telkens dit gevecht aan te gaan. Het is dan: "Mijn moeder eronder of ik eronder." Telkens wint hij het, en dat mag niet. Wordt de moeder boos, dan heeft hij de overwinning behaald. Hij herhaalt dit gedrag zolang zij op dezelfde manier reageert.

Het ongehoorzame gedrag van de jongen bestaat vermoedelijk al van jongs af aan. De moeder is er niet tegen bestand en raakt van slag.

De strijd begint vooral wanneer ouders wanhopig en boos worden. Het is juist nodig dat opvoeders zich beheersen, zacht spreken, niet boos worden en standvastig optreden. Tegen zo'n houding heeft een kind geen wapens.

Problematischer

Probeer het gevecht te vermijden of in ieder geval eerder te doen eindigen. Door het kind zijn zin te geven, verliest de ouder zijn gezag en wordt het kind steeds problematischer. Het krijgt macht om zijn zin te doen.

Het gedraagt zich verwend, luistert niet en ontwikkelt geen zelfdiscipline. Daardoor wordt de vorming van zijn persoonlijkheid en geweten geschaad.

Ouders moeten accepteren dat botsingen bij de opvoeding horen. Het is van belang deze niet uit de weg te gaan maar er verantwoord mee om te gaan. Ze dienen ongewenst gedrag te benoemen en uit te leggen waarom dit ongewenst is. Ook moeten ze na een waarschuwing aangeven wat de straf bij een volgende overtreding is, en die ook toepassen, zonder in discussie te gaan.

Een goede maatregel om een kind niet zijn zin te geven is afzondering. Als het niet doet wat is afgesproken, krijgt het kind een zogenaamde time-out. Het kan op de trap of op zijn slaapkamer worden gezet. Dit mag niet langer dan vijf minuten duren. Hierna mag het kind niet alsnog zijn zin krijgen, anders heeft afzonderen geen zin.

De eerste keren zal de afzondering best moeilijk zijn. Ouders moeten de time-out zo rustig mogelijk toepassen, zonder emoties. Na vijf minuten mag het kind terugkomen en spreken de ouders af dat het kind rustig moet zijn. Vervolgens moet het doen wat is afgesproken. Gebeurt dit niet, dan volgt herhaling van de straf.

In de opvoeding zijn het geven van complimenten bij goed gedrag en tonen van interesse voor het kind belangrijk. Dit versterkt positief gedrag. Een kind heeft dan minder behoefte om op een negatieve manier de aandacht te trekken. Het gevolg hiervan is weer dat ouders anders naar hun kind kijken nu dit zich positief gedraagt. Zo beleven ze meer vreugde aan het kind én aan de opvoeding.

refdag.nl/eigenwijzer voor meer afleveringen.

Tips

Geef het kind positieve aandacht.

Doe samen leuke dingen.

Stel grenzen en handhaaf ze.

Eis gehoorzaamheid.

Wees duidelijk.

Blijf kalm.

Toon belangstelling voor de dingen waar het kind zich mee bezighoudt.

Hanteer bij blijvende ongehoorzaamheid een time-out.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 oktober 2009

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Ontwapen ongehoorzaam kind met standvastigheid en liefde

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 oktober 2009

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken