Bekijk het origineel

Drentsche Aa: paardrijden mag, graven niet

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Drentsche Aa: paardrijden mag, graven niet

5 minuten leestijd

"Stàp-pen", zegt Helma van boerderijcamping Het Amerveld tegen het paard Polly. Polly stapt. Dwars door Nationaal beek- en esdorpenlandschap de Drentsche Aa.

Polly, een haflinger, is 11 jaar. "Zeg maar: een dertiger", zegt Helma.

Vandaag loopt het paard voor een marathonwagen, maar normaal trekt ze -samen met een tweede haflinger- toeristen in een paardentram. Dat is een wagen waarin maximaal twintig volwassenen mee kunnen rijden.

Op boerderijcamping Het Amerveld in de buurtschap Amen kunnen mensen die met hun paard op vakantie gaan overnachten. Maar ook toeristen zonder eigen edel dier kunnen hier ervaren hoe het voelt om met een paard door het gebied te trekken. De camping organiseert -onder andere- tochten met de paardentram.

"Vanaf hun derde jaar kunnen de haflingers beleerd worden", vertelt Helma, terwijl ze het paard af en toe vriendelijk toespreekt. ("Och. Wat ben je toch een knapperd.") "Beleren betekent dat het paard eraan went een wagen achter de bips te hebben."

Polly stapt door het beekdal Holmers en Halkenbroek, een van de brongebieden van de Drentsche Aa (de beek). Volgens de website over het nationaal park is nergens in Nederland zo'n beek te vinden als deze. Terwijl elders in Nederland beken "langs de liniaal werden rechtgetrokken om keurige rechte afwateringskanaaltjes te worden" -bij de ruilverkavelingen na de Tweede Wereldoorlog- mocht de Drentsche Aa blijven kronkelen.

Ook bleef het Drentse esdorpenlandschap bewaard: "De Saksische boerderijen rond de brink, de akkers op de bolle essen, de hoger gelegen velden en de hooilanden en weilanden in het lager gelegen beekdal."

Het is groen, het is rustig. Er klinkt geruis van water. Het gebied heeft iets gezelligs. Typisch Drents zijn volgens Helma "de weilandjes met geultjes en toestandjes, en wallen eromheen, altijd afgesloten met een bosrand."

Opeens staat daar een 14 meter hoge uitkijktoren in het gras. "Hij heeft in 2006 een prijs gewonnen omdat hij de mooiste houten toren was", lacht Helma. "Maar hij is van staal. Bekleed met hout, dat wel."

Rond Holmers en Halkenbroek en in de aangrenzende boswachterijen Hooghalen en Grolloo is veel geïnvesteerd in natuur. Belangrijk onderdeel van een plan uit 1999 was de waterhuishouding. Veen werd afgegraven; sloten en waterlopen gedempt; in het Amerdiep kwam een nieuwe sluis. Beekjes gingen nog natuurlijker kronkelen dan ze al deden.

Intussen werd productiebos gekapt, waarmee ruimte ontstond voor eiken, berken en beuken. Tussen het oude en het nieuwe bos dat Helma aanwijst, lopen ruiterroutes en duiken goed onderhouden fietspaden op. "Je kunt hier zo vier dagen rijden zonder over hetzelfde paadje te komen", verzekert Helma.

Ze weet zeker dat mensen wat missen als ze niet in dit gebied komen fietsen. Eenzelfde bevlogenheid voor het landschap rond de Drentsche Aa spreekt uit een reactie van André Brasse, coördinator voorlichting en educatie van het IVN Consulentschap Drenthe. "Dit gebied is één open geschiedenisboek", zegt hij. "De Drentsche Aa is het enige nationale park met een archeologisch reservaat. Er zijn hier karrensporen uit de middeleeuwen bewaard gebleven, hunebedden, galgenvelden, vuurplaatsen. Alle tijdlagen liggen nog open. Mensen mogen hier vrij fietsen en wandelen - ze mogen alleen niet graven."

>>drentscheaa.nl >>paardenprovincie.nl


"Ik ben verknocht aan deze plek"

Jan Glas (65) is geboren in een boerderij die pal tegen de Drentsche Aa aanligt. Zijn ouders ook, en zijn grootouders, en h·n ouders. Rond de boerderij -in Schipborg- lagen vroeger op hogere gedeelten de akkers, en in lager gelegen weilanden liepen de koeien. Varkens en schapen had de familie ook. Vanaf de jaren '20 kampeerden mensen hier al bij de boer, vertelt Glas. In 1970 werd de familieboerderij helemaal omgevormd tot kampeerterrein De Vledders.

Het landschap van het boerderijlandgoed -20 hectare- is afwisselend, met heideveldjes, zandverstuivingen, een recreatieplas en bos. De kleine akkers waarop ooit voer voor de beesten groeide, zoals haver, zijn nu kampeerplekken.

Glas wil nooit weg. "Ik ben geweldig verknocht aan deze plek", zegt hij. "Toen ik de boerderij overnam, had ik een intensieve baan, en mijn vrouw en ik kregen verschillende keren de gelegenheid te verhuizen. Maar we besloten hier te blijven. Ik heb geen enkele behoefte om waar dan ook heen te gaan en mijn boeken en kranten ergens anders te gaan lezen. De gastvrijheid, rust en eenvoud van deze streek spreken mij aan. Wij zijn hier nog niet bevangen door stress en drukte."


Buitengewoon

Grootte: 10.000 hectare.

Nationaal park sinds: 4 december 2002.

Soort landschap: Beek- en esdorpenlandschap.

Veelvoorkomende dieren: Reeën, hazen, konijnen.

Bijzonderste bewoner: De weidebeekjuffer. Boegbeeld van de streek omdat het dier de goede waterkwaliteit van de beken bewijst.

Opmerkelijk: Rutger Kopland schreef een gedicht over de Drentsche Aa (de beek). Er staat in: "Morgens aan de rivier, morgens waarin/ hij nog lijkt te overwegen/ waarheen hij die dag weer zal gaan..."

Triptips

Op het BALLOERVELD loopt de grootste schaapskudde (400 schapen) van Drenthe. Mee met de herder? Dat kan (v2.schaapskuddeballoerveld.nl).

Vanuit GASTEREN start op 24 mei een wandeling onder leiding van een IVN-gids naar een orchideeënveld. En in ANLOO wordt op zaterdag 21 augustus een historische rechtszitting nagespeeld (drentscheaa.nl).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 18 mei 2011

Reformatorisch Dagblad | 56 Pagina's

Drentsche Aa: paardrijden mag, graven niet

Bekijk de hele uitgave van woensdag 18 mei 2011

Reformatorisch Dagblad | 56 Pagina's

PDF Bekijken