Bekijk het origineel

Kikkersprongen in het Drents-Friese Wold

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kikkersprongen in het Drents-Friese Wold

5 minuten leestijd

Buiten is altijd open, buiten is elke dag wat te beleven. De slogan van Staatsbosheer klopt als een bus. Zeker in het Drents-Friese Wold.

Uittips

Buiten is het toverwoord bij Staatsbosbeheer. Het bezoekerscentrum in Appelscha heet tegenwoordig buitencentrum, er zijn vakantiewoningen in het bos te huur onder het credo ”Buiten leven”.

En het moet gezegd worden: vanaf het buitencentrum in het noorden van het Drents-Friese Wold krijgen bezoekers echt zin om naar buiten te gaan. Het centrum zelf is erg leuk ingericht, in restaurant Boslust kunnen kinderen bijvoorbeeld dineren als een das of ree. Maar de speelwei en het speelbos trekken.

Dat geldt ook voor een clubje jongens dat op een vakantiedag het nationale park op de grens van Drenthe en Friesland aandoet. Eerst moeten zij hun energie even kwijt op het speelveld. Door een rioolbuis kruipen ze naar het binnenste van een heuvel, om erbovenop weer uit te komen. En wat is er spannender dan over een wiebelende boomstam een slootje over te steken?

Boswachter Corné Joziasse staat te wachten om de zes jongens de mooiste plekjes van het natuurgebied te laten zien. „Laten we het paddenpad maar nemen.” De andere paden voor kinderen zijn het seizoenspad, het kabouterpad of het dierenvriendjespad.

Al gauw blijkt waarom deze route het paddenpad heet. Het loopt dwars door een bosmeertje, waar volop padden en kikkers leven. Door een dikke, glazen ruit kunnen wandelaars zien wat er onder water leeft. Vandaag laten alleen de groene kikkers zich zien én horen. „De mannetjeskikkers kwaken zo hard om de aandacht van de vrouwtjes te trekken”, legt Joziasse uit.

Even later lijken de jongens zelf wel een stel kikkers. In een ander meer ligt een drijfsteiger. Als er vijf knullen aan één kant gaan staan, zakt de steiger deels onder water. Met een grote sprong springen de ‘kikkers’ eroverheen. De oudste van het stel heeft meer aandacht voor de kikkervisjes die in het ondiepe water naast de steiger opwarmen in de zon.

Joziasse kiest een smal paadje door een donker dennenbos. „Elke vijf jaar dunnen we zo’n bos uit, dan krijgen de bomen die overblijven meer licht en groeien ze beter.” De jongens maken vast een begin door een paar dode dennenboompjes omver te trekken. De boswachter laat het oogluikend toe.

Dan ligt er midden op het pad plotseling een grote drol op een boomstronk. „Van welk beest zou dit zijn?” „Van een vos”, weet er één. „Inderdaad”, zegt Joziasse. „De vos bakent hiermee zijn territorium af. Hij laat andere vossen zien en ruiken dat hij hier de baas is.”

Drolletjes liggen er ook genoeg op het pad door het Aekingerzand. Ze zijn van de ongeveer 600 schapen die er grazen. „Die beesten houden de begroeiing kort. Daardoor groeit de zandvlakte niet dicht met planten en struiken”, legt de boswachter uit. Staatsbosbeheer heeft de afgelopen jaren een groot stuk productiebos rond het Aekingerzand gerooid om ervoor te zorgen dat het stuifzandgebied niet wordt opgeslokt door het opdringende bos.

Aan de overkant van het zandgebied weet Joziasse een mooie uitkijktoren te staan, maar dat is te ver lopen voor vandaag. Daarom neemt de boswachter de kortste weg terug naar het buitencentrum. En dat vinden de jongens helemaal niet erg, want dan kunnen ze bij de speelweide hun boterhammen opeten. Om daarna nog even heerlijk te spelen.

Wat ook te ver is voor deze wandeling, is het Canadameer ten westen van het Drents-Friese Wold. „Het meer is genoemd naar de Canadahoeve die er vlakbij staat”, weet Joziasse. „De boer bewerkte zijn land op de Canadese manier. Hij egaliseerde zijn land niet en hield zo een heuvelachtig landschap in stand. Als er een droge zomer was, had hij een goede oogst van natte, lage gedeelten, en bij een natte zomer oogstte hij goed op de hogere, droge stukken.”

De jongens vinden het Canadameer minstens zo leuk als de speelweide. De schoenen en sokken gaan uit, de broekspijpen worden opgestroopt. Al pootjebadend lopen de jongelui richting het eiland in de plas. Helaas blijven de broeken niet droog. Want tikkertje doen en pootjebaden gaan nu eenmaal niet samen.

Dit is het derde artikel in een serie over natuurgebieden waar van alles te beleven is. De artikelen staan afwisselend in het Reformatorisch Dagblad en Terdege.

>>rd.nl/natuuralsavontuur als u ook een natuurgebied wilt aanbevelen.


Wat is er nog meer te doen in de buurt van het Drents-Friese Wold?

- Diever, aan de Drentse kant van het nationaal park, is een mooi, oud esdorp.

- Klimmen en klauteren op hoog niveau kan in KlimAvontuur Appelscha.

- Ambachtelijke kaarsenmakerij De Polle in Diever organiseert outdooractiviteiten.

- Attractiepark Duinen Zathe is een kleinschalig pretpark in Appelscha.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 mei 2012

Reformatorisch Dagblad | 34 Pagina's

Kikkersprongen in het Drents-Friese Wold

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 mei 2012

Reformatorisch Dagblad | 34 Pagina's

PDF Bekijken