Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Wees een OEN

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Wees een OEN

4 minuten leestijd

Terwijl in Gouda zo’n 170 ouders en onderwijzers nadachten over jongeren en mobieltjes, liepen er woensdag in Genève zo’n 1700 mensen rond op een wereldtop over hetzelfde onderwerp. Nou ja, bijna hetzelfde: het ging in Zwitserland over de toekomst van de informatiesamenleving. Het publiek was ook anders, want onder de bezoekers van de VN-bijeenkomst bevonden zich zo’n honderd ministers en topmensen van verschillende internationale organisaties.

Misschien verklaart dat een ander belangrijk verschil tussen Gouda en Genève. De toonzetting in de rapporten van de Geneefse bijeenkomst is ronduit positief. Mobieltjes en nieuwe media helpen om vrouwenrechten te bevorderen in derdewereldlanden, stellen jongeren in staat om zich te ontwikkelen tot ondernemers en economische groei bevorderen. Je treft er geen woord in aan over pesters of pooiers, over anorexia of aandachtsstoornissen, of over slapeloze nachten bij ouders of jongeren. Daar ging het in Gouda over, maar daar moeten die Geneefse topvaders en -moeders toch ook kaas van gegeten hebben?

Neem nu die app die vorige week in het nieuws kwam: Gossup. De naam is een samentrekking van ”gossip” (roddel) en ”up” (waarderen, liken). Je verspreidt er anoniem berichten en foto’s mee en anderen kunnen zo’n bericht een ”up” geven, waardoor het stijgt op de ranglijst.

De app dateert al vanaf eind vorig jaar, maar vorige week ontstond er veel onrust toen diverse media meldden dat de app vooral gebruikt wordt om te pesten en naaktfoto’s rond te sturen. De Telegraaf gaf wat voorbeelden: „Bij honderd ups zet ik de naaktfoto’s van Daan B online”, „Up als je Petra kk lelijk en een slet vindt”, of „Up als je ook denkt dat Sander homo is.” Ook docenten werden op de korrel genomen. Enkele scholen riepen ouders op om de app van de mobieltjes van hun kind te verwijderen. Het Haarlemse Coornhert Lyceum zou in gesprek zijn met Apple met het verzoek de app te verwijderen uit de App Store.

De reacties in de media laten zien dat er veel onkunde is rond sociale media. Verbieden van zo’n app klinkt aantrekkelijk, maar is een doekje voor het bloeden. Gossup is slechts de uitlaatklep voor een dieper liggend probleem. Er verschenen de afgelopen maanden tal van dergelijke apps, zoals Secret, Confide, Shh, Grapevine, Backchat en Rumr. Andere varianten bestaan al jaren en draaien intussen een miljoenenomzet, zoals Whisper. Een verbod op Gossup haalt dus niets uit, want dan zoeken en vinden pesters direct een andere uitlaatklep.

Daar komt bij dat pesten lang niet altijd anoniem gebeurt en dat ook gangbare sociale media zoals Facebook of WhatsApp zich ervoor lenen. Pesten is meestal een groepsproces en de aanpak ervan vraagt meer dan een gesprek over Gossup. Lees bijvoorbeeld het boek ”Als je wordt buitengesloten” van Zeger Wijnands. We kunnen eruit leren –en daar spraken we over in Gouda– dat opvoeders zich veel meer moeten richten op de dynamiek in groepen, met name via sociale media. Die verloopt anders dan in het gewone leven en onttrekt zich aan de ogen van veel ouders en docenten. Een groepje Zeeuwse leerlingen heeft daar onderzoek naar gedaan en bood de Gouwenaren inzicht in gedrag op WhatsApp. Er kwamen mooie en aandoenlijke maar ook schokkende gesprekken langs. Hun oproep aan ouders was: wees een OEN, Open, Eerlijk en Nieuwsgierig.

Dat is niet alleen een goed advies om pesten te doorbreken, maar ook om tegenweer te bieden aan negatieve invloeden vanuit groepen. Omdat die groepen zo onzichtbaar zijn, valt het antisociale gedrag alleen te doorbreken als de zwijgende middengroep van meelopers verandert in een sprekende meerderheid van afwijzers. Dat vraagt een hechte samenwerking tussen ouders en scholen: een warm nest, een veilig pedagogisch klimaat, duidelijkheid, structuur en besef van een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het gedrag in elke groep.

De auteur is adjunct-hoofdredacteur van het Reformatorisch Dagblad en lector Nieuwe media aan Driestar Hogeschool. Reageren? welbeschouwd@refdag.nl >>refdag.nl/whatsapp voor links naar rapporten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 14 juni 2014

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Wees een OEN

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 14 juni 2014

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken