1924 – expressionisme

Niet alle architecten waren gecharmeerd van het strakke rationalisme van Berlage en de zijnen. Zij kozen in een reactie voor fraai vormgegeven gevels. Dit expressionisme (1910-1930) werd bekend als de Amsterdamse school. Er kwam ruimte voor meer organische vormen. Sierverbanden, verticaal metselwerk, verdiepte voegen en dakpannen tegen de gevel zijn opvallende kenmerken van het werk van architecten zoals M. de Klerk, J. M. van der Mey en C. L. Blaauw. Een kerk uit deze school is de gereformeerde kerk van Kollum (1924). Opvallend aan deze kerk van architect E. Reitsma zijn de gesinterde –aan één zijde tot smelten gebrachte– stenen.

Dit is een aflevering in de fotoserie ”Kerkarchitectuur in Nederland door de eeuwen heen”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen