Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Vioolspel raakt juiste snaar

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Vioolspel raakt juiste snaar

Puntuitconcours Klassieke muziek

4 minuten leestijd

De bijna 2000 bezoekers in het Amsterdamse Concertgebouw houden hun adem in. Zelfs een speld zou je kunnen horen vallen. Enkel de pure, zuivere toon van de viool van Janine Jansen vult de ruimte. Kippenvel!

De drie prijswinnaars van het Puntuitconcours Klassieke Muziek reisden gisteren af naar Het Concertgebouw in Amsterdam. Daar stonden het Vioolconcert van Beethoven en de Eerste Symfonie van Brahms op het programma.

Voor Raïsa Ploeg (11) uit Genemuiden en Anne van Lagen (22) uit Zijderveld was het een eerste kennismaking met Het Concertgebouw. Jelte van Putten (14) uit Dronten speelde er twee weken terug nog tijdens een radio-opname. Toch zag hij al dagen uit naar het concert. Janine Jansen is zijn grote voorbeeld. „Ik heb haar nog nooit live zien spelen.” Daar kwam gisteren verandering in.

Buitengewoon

In een azuurblauwe jurk verschijnt de violiste op de podium. Raïsa verschuift naar het puntje van haar stoel. Ze luistert ademloos naar de trillers en de loopjes die Janine Jansen met haar viool produceert. De muziek is soms langzaam en meeslepend, dan weer snel en opzwepend. In vliegende vaart beweegt de strijkstok daarbij over de snaren. Orkeststukken wisselen het solospel van de viool af. De tonen vullen de gewelven van het gebouw. En die volle klanken komen toch echt maar uit –oneerbiedig uitgedrukt– een paar planken.

Toch zijn het niet zomaar wat planken. Janine Jansen bespeelt een heuse Stradivarius uit 1727. Dat is de naam voor een serie bijzondere violen. De exemplaren zijn gemaakt door de Italiaan Stradivari en zouden volgens kenners een uniek geluid produceren. Vele malen mooier dan dat van een simpele fabrieksviool. Wat er precies voor die klank zorgt, is een raadsel.

Na het eerste deel van het vioolconcert, zit de sfeer er goed in. Jelte toont een grijns van oor tot oor en Anne steekt haar duim omhoog. Alle bezoekers die een kriebeltje in hun keel hebben, kuchen nog even. Daarna is het orkest weer aan zet. Na het slotakkoord moeten Janine Jansen en dirigent Paavo Järvi drie keer de trap op en af. Het applaus zwelt aan. Even wat gefluister: en jawel, er komt een toegift.

Handtekening

„Buitengewoon”, zucht Jelte in de pauze. Hij doelt op het vioolspel. „Wat er zo knap aan is? Dit stuk van Beethoven is erg snel en met veel positiewisselingen van de vingers. Ik ben onder de indruk van de techniek die Janine Jansen heeft.”

Anne vond het optreden „in de indrukwekkende zaal” perfect. „Het bijzondere vond ik dat één viool een hele zaal muisstil kon krijgen. Dit zorgde bij mij verschillende keren voor kippenvelmomenten. Mooi dat muziek dit voor elkaar kan krijgen!”

In de pauze snellen Raïsa en Jelte naar beneden voor een handtekening van en een foto met Janine Jansen. Voor Jelte is dit de kers op de taart. Vooraf zei hij nog tegen Puntuit: „Ik hoop dat ik haar voor of na het concert kan ontmoeten.” Dat is gelukt.

Van dichtbij

Na de pauze gaat het orkest vol op het orgel, zonder Janine Jansen. Brahms zet de musici en de dirigent flink aan het werk. Järvi zwaait driftig met zijn armen en wist het zweet nog maar eens van zijn voorhoofd. Met een subtiele beweging van de Estse dirigent zetten de contrabassen, de cello’s of de trombones in. De paukenist zorgt voor een aanzwellend geroffel. Het thema dat een klarinet eerst laat horen, klinkt als echo bij de strijkers.

Na het concert is één ding duidelijk: hier kan geen cd’tje tegenop. Niets kan tippen aan een echt concert, waarbij de klanken de luisteraar als golven overspoelen en waar de muziek is als een warme, behaaglijke deken. Raïsa vindt het prachtig: „Je beleeft het zo van heel dichtbij.” Het concert raakte bij Anne de juiste snaar. Het stimuleert haar. „Ik ben weer extra gemotiveerd om lekker muziek te gaan maken.”


Videoreportage

Ga naar puntuit.nl/klassiekemuziek voor een videoreportage. Inclusief interviews met de winnaars en enkele exclusieve opnamen uit het concert. In het dossier van het Puntuitconcours kun je ook alle inzendingen en de juryrapporten van alle deelnemers bekijken.

>> puntuit.nl/klassiekemuziek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 9 december 2015

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Vioolspel raakt juiste snaar

Bekijk de hele uitgave van woensdag 9 december 2015

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken