Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Wonderlijk gemaakt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Wonderlijk gemaakt

4 minuten leestijd

Bijna drie weken geleden werd onze dochter Naomi geboren. Negen maanden daarvoor was haar leven begonnen met het samenkomen van twee cellen. Binnen enkele weken waren deze twee celletjes al uitgegroeid tot een compleet minimensje. Onvoorstelbaar hoe er uit zo’n klompje cellen een gaaf mensje kan groeien met alles erop en eraan.

Wetenschappelijk gezien is dit voor een groot deel te verklaren. Er zijn wetenschappers die menen dat het een kwestie van tijd is voordat alle processen in het menselijk lichaam volledig doorgrond zullen zijn. Dan zouden er modellen gebouwd kunnen worden die het ontstaan van leven helemaal kunnen nabootsen. Voor een deel zal dit inderdaad kunnen, met voldoende computerkracht en uithoudingsvermogen om ieder proces in het lichaam volledig uit te pluizen.

Over het ontstaan van leven is al veel bekend. In de door de zaadcel bevruchte eicel bevindt zich het volledige genetische materiaal, de helft kwam van de zaadcel en de andere helft bevond zich al in de eicel. Zo’n cel gaat zich delen, iedere 12 tot 24 uur verdubbelt het aantal cellen zich. Ik heb het altijd buitengewoon wonderlijk gevonden dat zo’n ongevormd klompje cellen weet waar de organen moeten komen, waar de armpjes en de beentjes, en waar het hoofdje. Dat wordt allemaal geregeld met behulp van signaalstoffen die de cellen afgeven. Daardoor weet iedere cel wat zijn taak is in het lichaam.

In het begin ontstaan er twee typen cellen, zodat het embryo kan ontstaan en tegelijk de placenta. De innesteling in de baarmoeder neemt de eerste dagen in beslag. Als dit op een goede manier is gebeurd, kan het embryo zich verder ontwikkelen. Er ontstaan nu drie lagen cellen die zich elk naar de juiste plek verplaatsen en zich verder ontwikkelen. In deze drie lagen bevinden zich meerdere typen cellen. Uit de buitenste laag cellen worden de huid en het centraal zenuwstelsel gevormd. De laag daaronder vormt het hart, de bloedvaten, botten en spieren. De binnenste laag vormt de longen, darmen en blaas.

Na drie weken is het klompje cellen al uitgegroeid tot een langwerpige structuur met een bovenkant en een onderkant en veel verschillende soorten cellen die de organen gaan vormen. Daarna begint het vormen van het centrale zenuwstelsel. Het begin van de hersentjes wordt gevormd. Het hartje klopt dan inmiddels al, want na zes weken zwangerschap –maar vier weken ontwikkeling van het embryo– is het hartje al klaar!

Na acht weken ontwikkeling zijn alle organen aanwezig. De verdere ontwikkeling hiervan neemt de rest van de zwangerschap en ook daarna nog in beslag. De darmen gaan pas na de geboorte wennen aan melk en hebben dus nog tijd nodig om zich te ontwikkelen. Ook de hersenen ontwikkelen zich nog lange tijd door. Het maagje groeit in de eerste weken na de geboorte van de grootte van een kers naar die van een ei. Gelukkig maar, want op dag één valt er nog niet veel te drinken voor de baby.

Direct na de geboorte kan een kindje de meest noodzakelijke dingen al. In de eerste 24 uur gebeurt er al zo veel wat verwondering oproept. Naomi kon direct aanhappen en stevig zuigen aan de borst. Ze had een goede schrikreflex: allebei de armpjes gingen de lucht in! Ze greep ook al direct stevig je vinger vast als je die tussen haar vingertjes legde. En ze kon meteen haar hoofdje al optillen.

Ook in de dagen daarna waren er steeds weer dingen waarvan we als ouders heerlijk genieten. Inmiddels kijkt ze zo wijs en begint ze geluidjes te maken. Alsof ze met ons wil babbelen. We zijn heel benieuwd naar de komende tijd!

De ontwikkeling van een kindje, zeker je eigen kind, roept veel gevoelens op. Een wetenschapper benadert dingen veel zakelijker. Ondanks die zakelijke benadering zijn veel wetenschappers echter ook verwonderd als ze proberen het leven en alle processen die bij de ontwikkeling van de mens plaatsvinden, te doorgronden. Het hebben van veel kennis over het leven kan hoogmoedig maken. Vaak waren mijn collega-wetenschappers echter vooral verwonderd en enthousiast over wat ze ontdekt hadden. In deze verwondering vonden we elkaar vaak, ook al waren onze uitgangspunten wat betreft schepping of evolutie totaal verschillend.

Het is mooi dat, als je meer kennis verkrijgt, je beseft dat er nog zo veel is wat je niet weet. Gedreven door nieuwsgierigheid ontdek je steeds meer van het geheim van het leven. Nog mooier is het als je vervolgens in dankbaarheid mag verzuchten: „U heeft mijn ongevormde klomp gezien. Ik loof U, omdat ik op een heel vreselijke wijze wonderbaarlijk gemaakt ben!”

Gerdien van Genderen-de Kloe is farmaceutisch chemicus en werkzaam bij een waterlaboratorium.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 maart 2016

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Wonderlijk gemaakt

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 maart 2016

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken