Bekijk het origineel

Een Vader voor wezen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Een Vader voor wezen

4 minuten leestijd

Het is morgen Wezenzondag, de benaming voor de rustdag tussen Hemelvaart en Pinksteren. In de kerk is het een oude traditie om stil te staan bij Jezus’ woorden: „Ik zal u geen wezen laten; Ik kom weder tot u.”

Als wees moet je zonder ouders verder. Degenen uit wie je bent geboren, die je hebben opgevoed, zijn er niet meer.

In de Bijbel is op meerdere plaatsen te lezen dat God zorgt voor weduwen en wezen. De profeet Jesaja roept het volk Israël ertoe op de verdrukte te helpen en de weduwe en de wees recht te doen. Die aansporing heeft alles te maken met de onbeschermde situatie waarin kinderen zonder ouders en vrouwen zonder echtgenoot in die tijd leefden. Je werd in het oude Oosten zomaar aan je lot overgelaten.

In onze tijd is dat anders. Dat wil natuurlijk allerminst zeggen dat met name wezen, vooral kinderen die op jonge leeftijd hun ouders verliezen, die situatie als minder moeilijk ervaren. Ze kunnen zich in de meest letterlijke zin van het woord verweesd voelen.

Bekijken we het begrip ”verweesdheid” in breder verband, dan wordt die term nogal eens verbonden aan onze maatschappij. En daar is veel voor te zeggen. Zonder overdrijving kunnen we stellen dat veel mensen zich verweesd voelen. De vijftien jaar geleden vermoorde politicus Pim Fortuyn vroeg in 1995 al aandacht voor dit thema. In zijn boek ”De verweesde samenleving” constateerde hij onder meer dat de vaderfiguur langzaam maar zeker uit onze cultuur verdwijnt. Met alles wat er op Fortuyn vanuit christelijk perspectief is aan te merken, legde hij met deze constatering de vinger op de zere plek.

Miljoenen mensen in ons land belijden niet meer de God van de Bijbel of geloven zelfs niet dat er iets of iemand is die hun eigen bestaan overstijgt. Ze zijn er niet meer bij opgevoed of hebben die opvoeding overboord gezet. Soms heel bewust, uit boosheid op of teleurstelling in een God Die hen, voor hun gevoel, niet geholpen heeft toen ze dat zo hard nodig hadden. Bij anderen is het geloof langzaam weggesijpeld uit het leven. Geleidelijk werd de kerkgang steeds vaker achterwege gelaten. Het eerste kind werd nog gedoopt, maar toen oma was overleden, gebeurde ook dat niet meer.

Het is geen wetmatigheid, maar niet zelden ervaren mensen het gaandeweg toch als een verlies dat ze geen houvast meer hebben aan een hogere macht. Stilletjes verlangen ze naar een God Die het leven leidt, Die zorgt en troost. Het loskomen van de kerk voelde eerst als een bevrijding. Maar later sloop er toch iets van verweesdheid het leven binnen.

Hoe die leegte kan worden gevuld, vertelde voetballer Dirk Kuijt toen zijn Rotterdamse voetbalclub landskampioen werd. Hij zei letterlijk dat Feyenoord voor de fans van zijn club bijna een religie is. En zo werd het door de tienduizenden feestvierders ook ervaren. De uitzinnigheid was grenzeloos.

Nu kan het iets gemakkelijks hebben om vanuit orthodox-christelijke kring te wijzen naar de lege feestelijkheden die er zijn rond het winnen van sportwedstrijden. Want is er ook binnen de kerk niet veel te noemen wat niet is zoals het zou moeten zijn? Noem alleen al de geestelijke ingezonkenheid of de zondige verdeeldheid tussen christenen onderling. En ook binnen het domein van het kerkelijk leven kan er sprake zijn van verweesdheid. Hoe religieus kun je niet zijn, zonder je om het wezen van de zaak te bekommeren? Dan gaat het niet om de kern, maar nemen allerlei zaken aan de rand alle aandacht in beslag. Ook christelijke organisaties kunnen zomaar in die valstrik stappen.

De Heere Jezus belooft Zijn discipelen dat Zijn Vader een andere Trooster zal geven. Met Pinksteren stort Hij de Heilige Geest uit. Hij wil een verweesde samenleving en verweesde kerkmensen weer terugbrengen tot het wezen, tot waar het ten diepste om draait: Jezus Christus en Die gekruisigd. Bij wie de Geest werkt, komt Gods Zoon in het middelpunt te staan. Zo krijgen wezen weer een Vader.

De auteur is adjunct-hoofdredacteur van deze krant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 mei 2017

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Een Vader voor wezen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 mei 2017

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken