Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

​Steden Z-Amerika te groot voor pendelaars

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

​Steden Z-Amerika te groot voor pendelaars

2 minuten leestijd

SAO PAULO (IPS). De megasteden in Latijns-Amerika zijn te groot geworden. Veel mensen die aan de rand van de stad wonen zien de lange rit naar huis niet zitten en slapen op straat.

„Ik heb in Rio de Janeiro mensen op het strand zien slapen. Een woningprobleem? Nee. Wél een probleem van mobiliteit”, zegt de Mexicaanse stedenbouwkundige Cecilia Martinez, voormalig directeur van het Latijns-Amerikaanse kantoor van VN Habitat.

Voor veel mensen die in de Latijns-Amerikaanse megasteden in het centrum werken, is de weg naar hun huis in de periferie zo lang, dat ze twee of drie uur onderweg zijn. Velen blijven daarom liever in het centrum op straat of op het strand slapen, vaak in onveilige buurten.

„Ook de middelgrote steden die de megasteden omringen groeien”, zegt Martinez. Daardoor worden de grootstedelijke zones nog groter. De uitdagingen waar megasteden nu al voor staan worden daardoor ook alleen maar groter.

Een stad geldt als megastad als er meer dan 10 miljoen mensen wonen. Latijns-Amerika heeft er vier: Mexico-Stad, São Paulo, Rio de Janeiro en Buenos Aires. Op korte termijn komen daar ook Bogotá en Lima bij, voorspelt VN Habitat.

De Metropolitane Regio São Paulo bestaat uit 39 gemeenten en telt 21,4 miljoen inwoners. „Ongelijkheid is de belangrijkste uitdaging”, zegt Jorge Abrahão, algemeen coördinator van het Instituut Duurzaam São Paulo (ISPS). In Tiradentes, een arme wijk aan de rand, leven de mensen gemiddeld 26 jaar korter dan in het rijke deel van de stad. „De arme inwoner sterft vroeger doordat gezondheidszorg en onderwijs er slechter zijn, er meer geweld is en de inkomens een stuk lager liggen.”

De hoge woningprijzen in het centrum duwen de armen naar de rand. In die periferie, die steeds verder van het centrum komt te liggen, is geen werk, geen stedelijke infrastructuur en zijn onderwijs en gezondheidszorg schaars.

„Meer banen creëren aan de randen zou al helpen”, zegt Marcos Campagnone, adjunct-secretaris stadsplanning in São Paulo. Een andere optie is leegstaande gebouwen weer in gebruik nemen. „Er staan in het centrum van de stad 20.000 wooneenheden leeg”, zegt Antonia Ferreira Nascimento van de Daklozenbeweging.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 september 2017

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

​Steden Z-Amerika te groot voor pendelaars

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 september 2017

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken