Bekijk het origineel

Zwervende evangelist op de toendra’s

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Zwervende evangelist op de toendra’s

4 minuten leestijd

Een eenzame herder van rendieren, zwervend over de eindeloze toendra’s boven de poolcirkel. Dorofé Taiberi, behorend tot het volk van de Nentsen, relativeert het vrije leven. Het is hard aanpoten, zegt hij.

Dorofé (29) is geboren in de Pre-Oeralskaja-toendra, aan de noordelijke uitlopers van het Oeralgebergte. Er leven ongeveer 50.000 Nentsen, de meesten boven de poolcirkel. Dorofé bestrijkt in zijn werk maar een klein gebied, midden in de bergen van de Oeral. Vorige week verscheen een boek van Kees Eijkelboom over de Nentsen, ”Nieuw leven op de toendra”, uitgegeven door Friedensstimme, de organisatie die de niet-geregistreerde baptisten in Rusland steunt.

Rendierhouder

Dorofé is als rendierhouder op de toendra verantwoordelijk voor zo’n 600 rendieren. „En rendieren zijn heel wat anders dan koeien in Nederland”, grijnst hij. „Die grazen op dezelfde plek, maar rendieren zwerven naar alle kanten uit. Zij zoeken voortdurend voor zichzelf het voedsel.”

Of hij dan wel alle dieren in de gaten kan houden? Opnieuw een grijns: „Ik ken mijn dieren en weet wat ze doen. Maar ik zou hier in Nederland mijn auto niet kunnen terugvinden.” Het is de eerste keer dat hij een land buiten Rusland bezoekt. Zaterdag spreekt hij op de ontmoetingsdag van Friedensstimme in de Veluwehal in Barneveld.

Dorofé doet niet anders dan zwerven met de rendieren, ’s zomers én ’s winters. De temperaturen zijn extreem: ’s zomers plus 35 graden en ’s winters min 45. Vrij leven? Nou ja, relativeert Dorofé: „Je bent de hele dag bezig met tal van werkzaamheden, zoals het sprokkelen van hout, het repareren van sleeën. Je moet beseffen dat de toendra’s geen gladde bodem kennen. Er zijn veel gaten en stenen, waardoor veel onderhoud aan sleeën verricht moet worden.”

Het valt niet altijd mee te overleven op de toendra’s. Nentsen worden nogal eens gezien als een economisch struikelblok. Er is een tijd geweest dat de overheden veel goedkope wodka verstrekten aan de herders, zodat ze eerder zouden sterven en het land beschikbaar kwam voor het ontginnen van olievelden.

Geloof

Dorofé groeide op in een christelijk gezin. „De meesten in mijn omgeving waren Russisch-orthodox en aanbaden de iconen, die ooit achtergelaten waren door een priester. Maar van Christus hadden ze nog nooit gehoord.”

Veel Nentsen hingen in het verleden het heidendom aan, een combinatie van natuurreligie en magie. Vijfentwintig jaar geleden kwam er een opwekking. Veel Nentsen kwamen tot geloof, als vrucht van het werk van zendelingen die naar het rendiervolk waren uitgezonden.

Bij Friedensstimme kwamen verhalen binnen over de wens om de meerderheid van de Nentsen te bereiken met het Evangelie. „Dat is helaas niet gebeurd”, zegt Dorofé, treurig zijn hoofd schuddend. „Er zijn nog veel onbereikte plekken. Wij moeten steeds voorttrekken, waardoor we niet de mensen kunnen blijven bezoeken voor verder onderwijs.”

De reacties op het Evangelie zijn zeer verschillend. „Sommigen zien er al jaren naar uit dat er een zendeling komt die hun het Woord van God brengt, anderen willen er niets van weten en wijzen de goede boodschap af. De Nentsen zijn wel erg gastvrij. Ze nodigen je uit in de tsjoem (tent waarin zij wonen, red.) en je mag vertellen waarvoor je komt.”

Niet onbeschaafd

Dorofé keert zich tegen allerlei negatieve verhalen over de Nentsen als onbeschaafd volk die in het heidendom zijn ondergedompeld en die letterlijk bloeddorstig zouden zijn: ze drinken namelijk bloed. Dorofé: „Dat is lang niet meer zo gebruikelijk als vroeger. Nentsen deden dat omdat bloed vitaminen zou bevatten. Maar christenen drinken geen bloed omdat het in de Bijbel verboden is.”

Veel Nentsen zijn wel wat Dorofé noemt goddeloos, zonder God. „Ze maken zich schuldig aan zondige praktijken, zoals alcoholisme en roken. President Poetin doet er alles aan om het drinken van alcohol tegen te gaan, en hij heeft daarbij succes. Mensen mogen ook niet meer roken op hun balkons. Maar de Russen vinden met de afwijzing van deze praktijken nog niet het antwoord op hun vraag naar God.”

Dorofé vindt het bijzonder dat Nentsen soms jarenlang verwachtend uitzien naar de komst van zendelingen die hun het Woord brengen en uitleggen. „Nentsen kunnen nu lezen en als iemand dat niet kan, is er altijd iemand in de tsjoem die de Bijbel voorleest. We zien dat het Woord kracht doet, al zijn er te weinig zendelingen, vooral uit de kring van de Nentsen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 oktober 2019

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Zwervende evangelist op de toendra’s

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 oktober 2019

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken