Bekijk het origineel

Twee boeken als handreiking voor de ouderling

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Twee boeken als handreiking voor de ouderling

6 minuten leestijd

(1)

HIJ, DIE U ROEPT, IS GETROUW; DIE HET OOK DOEN ZAL. Handreikingen aan de ouderling. Enkele maanden geleden is er bij een reeks aankondigingen van nieuwe boeken, ook gewezen op twee boeken die beide een handreiking aan de ouderling bedoelen te zijn. Het gaat om: Ds. C. den Boer (eindredactie): Onbegonnen werk? Pastorale handreiking ten dienste van de ouderling (Kok, Kampen) en: Uit liefde tot Christus en Zijn gemeente. Een handreiking aan de ouderling. Onder redactie van D. Koole en dr. W. H. Velema (Kok, Kampen).

Beide uitgaven zien er keurig verzorgd uit. De eerste uitgave is een uitgave van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in de Ned. Herv. kerk. Eerder is er een handreiking voor de predikant verschenen onder de titel: Met vreugde, en er zal D.V. nog een derde uitgave komen bedoeld als handreiking aan de diaken. De uitgave van Koole en Velema is ontstaan als uitvloeisel van een landelijke ambtsdragersconferentie van Christelijk Gereformeerde ambtsdragers rond het thema: Het toezicht van de kerkeraad op de prediking.

Tijdens, en na die bijeenkomst is er sterk naar voren gekomen de behoefte aan een stuk voorlichting over en toerusting tot de taak, waartoe de ouderling wettig van Gods gemeente en mitsdien van God Zelf tot deze heilige dienst geroepen is. Het zal duidelijk zijn dat bij het samenstellen van beide uitgaven in eerste instantie gedacht is aan de situatie in de eigen kerken, waarin de ouderiingen hun ambtswerk mogen doen. Onbegonnen werk? Ja, als we letten op onszelf, want wie is tot dit heilige werk bekwaam. Neen, want Hij die roept tot het ambt is getrouw en zal bekwaammakende genade geven om tot Gods eer en tot heil van de gemeente, waarin we een plaats hebben gekregen, werkzaam te mogen zijn. De apostel Paulus zegt in Efeze 4 : 11-12: „En Dezelfde heeft gegeven sommigen tot apostelen, en sommigen tot profeten, en sommigen tot evangelisten, en sommigen tot herders en leraars. Tot de volmaking der heiligen, tot het werk der bediening, tot opbouwing des lichaams van Christus."

Aan de andere kant blijkt uit beide uitgaven, dat er mee gerekend is 'dat de boeken ook buiten de eigen kringen als een welkome handreiking ervaren zou worden'. Na het lezen van beide boeken kan ik in het algemeen dat ook beamen. Het zijn boeken met een aantal bijdragen waarin een rijkdom aan gedachten staan, waarvan het goed is, als we aan het begin van het winterseizoen staan, om die geestelijk eigen te maken. De geldt ook het 'gewone'gemeentelid.

Vertrouwen winnen en vertrouwen waard maken. Ik zal een voorbeeld uit een van de artikelen van dr. Velema geven, waarin hij aandacht vraagt voor het werk van de ouderling in de gemeente, met de nadruk op het huisbezoek. Heel wat suggesties worden er gegeven voor de

vorm en de inhoud van het gesprek, de voorbereiding, het opschrijven van een aantal zaken na thuiskomst, die van belang zijn bij de rapportage over het huisbezoek op de kerkeraadsvergadering (dat gebeurt toch wel elke maand in het winterseizoen? ). Maar juist dat rapporteren staat op gespannen voet met het ambtsgeheim en het begin van vertrouwen, dat mogelijk in een moeilijk gesprek, aan het groeien is. Laten we nu even luisteren naar wat dr. Velema daarover zegt. „Verdraagt grondige rapportage zich wel met de vertrouwenspositie van de ouderling? Gemeenteleden zullen begrijpen dat er over huisbezoeken verslag wordt uitgebracht. De huisbezoeken worden in opdracht van de kerkeraad gebracht. Deze heeft recht om daarvan iets te horen.

Hiermee is niet gezegd, dat ajles wat op een huisbezoek of in welk pastoraal gesprek ook ter sprake komt, aan de kerkeraad moet worden overgebracht. Wat als vertrouwelijk wordt meegedeeld of besproken, moet vertrouwelijk blijven. Dat mag geen plaats krijgen in de rapportage aan de kerkeraad. We raken hier het ambtsgeheim.

Het is een moeilijke vraag of wat onder ambtsgeheim wordt meegedeeld, wel mag worden doorverteld aan degenen die zelf ook een ambtsgehein hebben. In het algemeen geldt de regel: Het ambtsgeheim verplicht de amtsdragers te zwijgen over wat hen onder die uitdrukkelijke voorwaarde wordt toevertrouwd. Zelfs al zou hij er over willen spreken met een ambtsdrager die zelf ook onder ambtsgeheim staat, is dat alleen mogelijk met toestemming van de betrokkene.

Het ambtsgeheim kan belastend zijn. Men voelt zich gedwongen met een derde te spreken over wat men hoorde: hetzij om de last met een ander te kunnen delen, hetzij om zelf de hulp van een ander te ontvangen, hetzij omdat het hele drama niet tot de beslotenheid van de relatie van deze twee beperkt kan blijven!

Hoe dringend en bezwarend het ter kennis ge-: brachte of verkregene ook zij, het ambtsgeheim gaat bovenal. Mensen moeten er zeker van kunnen zijn, dat de gesprekspartner zwijgt. Hij legt daartoe een belofte af bij zijn ambtsaanvaarding. Indien nodig kan een afspraak gemaakt worden over wat van het gesprek wordt meegedeeld. Dat moet dan duidelijk omschreven worden en afgegrensd worden. De ander mag zich nooit verraden voelen. In zo'n geval is het noodzakelijk aantekening te houden van wat werd afgesproken. Over bezoeken praten met eigen vrouw? Mag men als ambtsdrager geheimen delen met eigen echtgenote? in geen geval zaken die onder ambtsgeheim zijn toevertrouwd. Daarvan moet ook eigen echtgenote onkundig blijven. Verder is het een zaak van eerlijkheid en wijsheid, dat de ouderling weet of zijn vrouw kan zwijgen of niet. Wie een graag pratende echtgenote heeft, kan minder met haar overleggen dan wie een vrouw heeft, die echt kan zwijgen. Het is heel belangrijk dat een man die 's avonds van een vermoeiend huisbezoek thuiskomt, wel iets kwijt wil. Dan gaat het niet om wat vóór het bezoek, doch juist over wat tijdens het bezoek gebeurd is. Mits voorzichtigheid betracht wordt, kan het niet verkeerd heten dat een man iets met zijn vrouw bespreekt. Doch de vrouw moet wel kunnen zwijgen. Een ambtsdrager die voor zichzelf tot de erkenning ITiGct köinên, dat zijn vrouw niet tot die groep behoort, kan veel minder ver gaan in de uitwisseling van de ervaringen.

Vertrouwen en betrouwbaarheid De ambtsdrager heeft een vertrouwenspositie. Zo'n zin wordt gemakkelijk neergeschreven. Het kan op twee manieren worden uitgelegd. Wordt misschien bedoeld: Hij heeft recht op een vertrouwenspositie? Of wordt bedoeld: Hij heeft een vertrouwenspositie verworven? Een ding is duidelijk: De ouderling moet vertrouwen winnen. Hij moet zich vertrouwen waard maken. Waard betonen. Geen ambtsdrager kan beginnen vanuit de gedachte: Ik heb recht op vertrouwen. Hij begint niet met eisen, doch met geven. Hij zal beseffen: dit werk is niet te doen als er geen vertrouwensrelatie wordt opgebouwd. Daaraan moet dan ook gewerkt worden. Wie vertrouwen wil winnen, moet betrouwbaar zijn! Zonder betrouwbaarheid, groeit geen vertrouwen. Die betrouwbaarheid moet betoond worden in het nakomen van beloften, in het uitvoeren van toezeggingen en afspraken en in het zwijgen over wat vertrouwelijk werd medegedeeld. Je moet op iemand aankunnen.

Vertrouwen moet gewonnen worden. Hoe minder er over wordt gesproken, hoe beter het is. Hoe meer trouw betoond word, hoe meer vertrouwen er gegeven wordt. Hoe meer betrouwbaar iemand blijkt, hoe groter de vertrouwenspositie wordt, die een ambtsdrager inneemt. Je verliest vertrouwen veel sneller, dan datje het wint."

In de volgende bijdrage zal ik in grote lijnen de inhoud van beide boeken geven.

I. A. Kole.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 augustus 1983

De Saambinder | 8 Pagina's

Twee boeken als handreiking voor de ouderling

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 augustus 1983

De Saambinder | 8 Pagina's

PDF Bekijken