Bekijk het origineel

Uit de literatuur

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Uit de literatuur

3 minuten leestijd

HET CARILLON

Ik zag de mensen in de straten, hun armoe en hun grauw gezicht, toen streek er over de gelaten een luisteren, een vleug van licht.

Want boven in de klokketoren na 't donker-bronzen urenslaan ving, over heel de stad te horen, de beiaardier te spelen aan.

Valerius: -een statig zingen waarin de zware klok bewoog, doorstrooid van lichter sprankelingen,

"Wij slaan het oog tot U omhoog."

En één tussen de naamloos velen, gedrongen aan de huizenkant stond ik te luis'tren naar dit spelen dat zong van mijn geschonden land.

Dit sprakeloze samenkomen en Hollands licht over de stad-Nooit heb ik wat ons werd ontnomen zo bitter, bitter liefgehad.

Ida Gerhardt

Oorlogsjaar 1941

Terwijl ik dit schrijf, is het 5 mei 1994, dus precies 49 jaar geleden dat we van het Duitse juk werden bevrijd. Het scheen alles zo onwezenlijk! Was het echt waar? Waren we vrij? Mochten we, na een donkere nacht van vijf lange jaren weer het vrolijk zonlicht aanschouwen dat het jonge groen allerwegen deed glanzen? Mocht nu de vlag weer uit? Wat was dat een heerlijk gezicht: die vertrouwde kleuren temidden van het frisse groen! Ida Gerhardt beschrijft zomaar een moment op een willekeurige dag tijdens de oorlog. Het was in 1941, dus betrekkelijk nog aan het begin. Maar wat een verschil met die blijde dag in 1945!

De dichteres heeft de sfeer die er in de stad heerste, uitnemend getekend: armoe en grauw gezicht. Maar let erop hoe die nare sfeer plotseling verandert. Ze spreekt nu opeens van gelaten (i.p.v. gezichten), een woord dat het hier uitmuntend doet. Plotseling lijken die strakke gezichten te ontspannen, ze kijken aangenaam verrast: toen streek er over de gelaten een luisteren, een vleug van licht. Vooral die laatste woorden zijn zeer treffend met hun fijne alliteratie; v/eug van Zicht. Wat is de oorzaak van die plotselinge ommekeer? Wel, de stadsbeiaardier begint op het carillon het bekende vers te spelen uit Valerius' Gedenck Klanck: "O Heer, Die daar des hemels tente spreidt". Een lied uit de Tachtigjarige oorlog, een lied dat gaat over de stijd tegen Spanje, met de ontroerende regel: Wij slaan het oog tot U omhoog! Velen van mijn lezers en lezeressen zullen het, Ijoop ik, wel kennen. Maar of nü, na vijftig jaar, heel de stad zoals in het gedicht, er door getroost zou kunnen worden, betwijfel ik zeer.

Ik zou nog veel over dit prachtige gedicht kunnen zeggen. Lees zelf en geniet van inhoud en vorm.

Gouda,

J. Koppejan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 mei 1994

De Saambinder | 12 Pagina's

Uit de literatuur

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 mei 1994

De Saambinder | 12 Pagina's

PDF Bekijken