Bekijk het origineel

Een gezant van de Koning. Uit het leven van H, Hofman, Evangeliedienaar te Schiedam, door G.J. van den Enden en ds. P. de Vries. Geïll., 83 biz. paperback. Uitgeverij Gebrs. Verloop, Alblasserdam. Prijs ƒ 10,50.

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Een gezant van de Koning. Uit het leven van H, Hofman, Evangeliedienaar te Schiedam, door G.J. van den Enden en ds. P. de Vries. Geïll., 83 biz. paperback. Uitgeverij Gebrs. Verloop, Alblasserdam. Prijs ƒ 10,50.

4 minuten leestijd

BOEKENNIEUWS

"Ds. Hofman wilde voor zijn mensen een wegwijzer zijn naar Sion, een leidsman tot Christus. Hoe indringend kon hij zijn hoorders aansporen hun zaligheid in Christus te zoeken." Deze passage lazen wij in het boekje "Een gezant van de Koning", dat thans ter bespreking voor ons ligt. Het bevat een door oud-kerkbestuurslid G.J. van den Enden en ds. P. de Vries geschreven aantal "herinneringen uit het leven van H. Hofman, Evangeliedienaar te Schiedam". Wie was deze ds. Hofman, die zich niet bediende van het woord "dominee"? Hij was geen familie van de onder ons bekende predikanten Hofman. In 1902 werd hij geboren. Van jongsaf had hij diepe indrukken van dood en eeuwigheid en van de beminnelijkheid van Christus. Na veel wederwaardigheden werd hem de weg tot het ambt geopend en in 1936 bevestigde ds. J.H. Bogaard uit Sliedrecht hem tot predikant van een vrije gemeente in Schiedam, die hij vanaf 1929 als oefenaar had gediend. Tot aan zijn overlijden in 1975 zou hij aan deze gemeente verbonden blijven.

Deze gemeente, die sinds de jaren vijftig samenkomt in de Plantagekerk, staat officieel teboek als "Stichting tot instandhouding ener kerkgemeente te Schiedam ter verbreiding van de Gereformeerde leer volgens de Synode 1618-1619". Zij behoort tot de zogenaamde "Stam-Sterkenburggemeenten" die bekendheid kregen door ds. Bastiaan Sterkenburg, de man van "de derde mogelijkheid". Deze groepering bleef in de vorige eeuw niet bij de Hervormde kerk, hoewel men deze kerk bleef erkennen als het geopenbaarde lichaam van Christus in ons land. Men scheidde zich evenmin af, in afwachting van het herstel van de breuk der kerk. Het eigen standpunt wordt in dit boekje duidelijk uiteengezet. Hofman zag, na vier weken worsteling met de breuk van kerk en staat, een weerkeren van land en volk naar God en zag een nieuw Holland verrij- zen met Gods Woord in staat, kerk en maatschappij.

De gemeente van ds. Hofman leefde in een sterke isolementspositie. Sommige leden wisten het verschil niet tussen b.v. de Gereformeerde Kerken en de Gereformeerde Gemeenten en ook het bestaan van de SGP was niet bij alle leden bekend.

De prediking van ds. Hofman droeg vrucht, vanaf de eerste zondag dat hij in Schiedam voorging, zo wordt ons meegedeeld. In zijn prediking kwam het onderscheid tussen godsdienst en Godsvreze naar voren. "Genadewerk is geen werk dat ons op een zekere dag bij gelegenheid zo maar komt aandrijven; het wordt afgebedeld", zo zei hij eens. En op een andere keer was het: "Wie genieten het meest van Christus' volkomen arbeid tot zaligheid? Degenen die in zichzelf zó ongelukkig zijn, dat zij in hun armoede geen veer van hun mond kunnen blazen". Ds. Hofman wist met tal van voorbeelden zijn hoorders te boeien. Zo vertelde hij eens van een kind des Heeren van in de negentig, die met paard en wagen in de Graafstroom terechtkwam. Toen hij op het droge werd geholpen, vroeg men hem of hij niet erg geschrokken was. Het antwoord luidde: "Neen, dat kan ik niet zeggen. Je moet weten, als je in Christus bent, dan is het net zo goed onder water als erboven".

In het tweede hoofdstuk geeft Van den Enden een aantal herinneringen weer. Zo wordt verhaald over voorlezer Visser. Die ontmoette eens enkele mannen die elkaar vertelden hoe hun kerkgebouw heette. De ene man kerkte in "Rehoboth", de ander in een zaal die "Bethel" heette. "En wat staat er op uw kerkgebouw? " vroeg men aan Visser, die naar waarheid antwoordde: "Bij ons staat er Distilleerderij op". Vroeger kerkte de gemeente van ds. Hofman namelijk op de zolder van een jeneverstokerij. Later geloofde Hofman, dat de Heere de gemeente "een toegeruste opperzaal" zou geven. Het is een aardig boekje, dat zeker niet alleen bestemd is voor geïnteresseerden in de kerkelijke achtergronden van deze Schiedamse gemeente en haar predikant. Het verdient ruimer belangstelling, hoe verschillend we ook mogen denken over de kerkelijke opvattingen die in deze uitgave niet onder stoelen of kerkbanken worden gestoken.

Jammer dat er hier en daar wat drukfouten staan. Consequent wordt er over Delftshaven gesproken in plaats van Delfshaven. En naar mijn weten betekende de afkorting BZK (in de vooroorlogse jaren wel spottend gebruikt om de SGP-afgevaardigden Barth, Zand en Kersten aan te duiden), Beste Zware Krultabak en niet wat daarvoor op blz. 50 staat omschreven. Niettegenstaande deze opmerkingen is het een lezenswaardig boekje, dat wordt afgesloten met een door ds. Hofman uitgesproken preek over Romeinen 3 : 24.

Gouda,

J. Mastenbroek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 april 1998

De Saambinder | 12 Pagina's

Een gezant van de Koning. Uit het leven van H, Hofman, Evangeliedienaar te Schiedam, door G.J. van den Enden en ds. P. de Vries. Geïll., 83 biz. paperback. Uitgeverij Gebrs. Verloop, Alblasserdam. Prijs ƒ 10,50.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 april 1998

De Saambinder | 12 Pagina's

PDF Bekijken