Bekijk het origineel

Uit school

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Uit school

De wetenschap, werkelijk waar?

4 minuten leestijd

Je kunt het je zomaar voorstellen. Midden onder de natuurkundeles in een derde klas Havo. Het gaat over het heelal, hemellichamen, lucht en wolken. Wat moet ik nu geloven? Wie heeft er gelijk? Zijn onze standpunten niet achterhaald? De Bijbel is al zo oud. Er zijn toch een heleboel wetenschappelijke bewijzen die onze mening van tafel schuiven. Wat is nu waar en hoe kan ik dat weten. Leerlingen kunnen zo veel vragen. En daar sta je dan als docent….

Het heelal
‘Jongelui, ik zal je enkele voorbeelden geven, waaruit blijkt dat ook de wetenschap steeds weer tot nieuwe inzichten en ontdekkingen komt. Wetenschappers hebben niet het laatste woord. Soms weten ze het zelf ook niet meer en zou je haast willen zeggen: Erken nu toch dat er een almachtige Schepper moet zijn’.
Neem de ontdekking van Nasa, waarvan op 10 januari melding is gedaan. Ze hebben met de Keplerruimtetelescoop een planeet ontdekt die veel op onze aarde lijkt. Hij is anderhalf keer zo groot als de aarde en bevindt zich in de leefbare zone van zijn ster. Ook al zijn er nog twijfels of de ontdekking wel echt is, toch zegt een van de onderzoekers: ‘Het wemelt in het heelal van planeten. Ik twijfel of we dit jaar een aarde-achtige planeet ontdekken, maar ik zou verbaasd zijn als we het in 2015 nog niet gevonden hebben’.
Iemand reageert op dit bericht met: ‘Ik hoop dat deze te ver weg staat om naar te verkassen. Laten we het eerst maar op deze aarde leefbaar maken en houden’. Het vooruitgangsgeloof viert ook wetenschappelijk geen hoogtij meer.
Verder wil ik, zo vervolgt de docent, wijzen op de ontdekking door Britse astronomen van het grootste sterrenstelsel dat men ooit heeft gevonden. Op 11 januari maken wetenschappers dit bekend. En de Britse hoogleraar Roger Clowes voegt eraan toe: ‘We kunnen met zekerheid zeggen dat het de grootste structuur is die ooit is waargenomen in het heelal. Dat is opwindend, niet in het minst omdat het ingaat tegen onze kennis van het universum’. ‘Zie je, jongelui, dat men zelfs in 2013 verbaasd en verwonderd blijft over het heelal?’

Wolken
‘En luister, ik heb nog een voorbeeld!’ De docent gaat door met zijn verhaal. Over het werk van de ”wolkengroep” van de Technische Universiteit Delft. Professor Jonker, technisch natuurkundige, zegt in zijn laboratorium dat wolken net popcorn zijn. Zo ontstaan ze en zo zijn ze weer weg. ‘Er is nog zo veel wat we niet weten’. Door de klimaatdiscussie is het belang van wolken ineens veel groter geworden. Maar, zal er bij warmer weer meer of juist minder bewolking ontstaan? En welk effect zullen die wolken vervolgens hebben? Zorgen ze voor afkoeling of versterken ze juist de opwarming?
Jonker kan in zijn lab in een 3D-simulatie zelf wolken maken. Dit helpt in het onderzoek om de werking van de wolken te begrijpen. Toch hoor ik hem zeggen: ‘Weersverwachtingen begrijpen lukt niet, omdat die te complex zijn voor het menselijk brein. Maar met de computerkracht en rekenmodellen komen we een heel eind’.
Ook hier zien jullie dat de mens wel veel kan, maar lang niet alles weet. Het menselijk denken kent z’n grenzen. Wetenschap is niet volmaakt. Daarvan noem ik tenslotte nog één voorbeeld. Jullie zullen het vast wel hebben gelezen. Op 16 januari vermeldt het RD dat Joris van Rossum, een niet-christelijke bioloog, in zijn proefschrift het darwinisme op losse schroeven zet. Hij acht het creationisme een van de alternatieven. Het woordenboek noemt creationisme ‘De theorie dat het universum en alle planten, dieren en mensen op aarde het gevolg zijn van de scheppingsdaad van een schepper’. ‘Ik laat dit nu verder rusten, vraag het maar uitgebreid aan je biologiedocent’.

Schepper en onderhouder
We sluiten af vanuit de Bijbel en de Institutie van Calvijn. Elihu zegt in Job 37:16: ‘Hebt gij wetenschap van de opwegingen der dikke wolken, de wonderheden Desgenen Die volmaakt is in wetenschappen?’ De kanttekenaar verklaart dit als volgt: ‘Dat is, van de manier op dewelke de wolken in de lucht worden opgehangen, als in een gelijke weegschaal, dat zij niet ten enenmale nedervallen op de aarde’. Ook Spreuken 3:19, 20 is in dit verband verhelderend. ‘De Heere heeft de aarde door wijsheid gegrond, de hemelen door verstandigheid bereid. Door Zijn wetenschap zijn de afgronden gekloofd, en de wolken druppen dauw’.
Wat zullen we verder nog noemen? De Psalmen 19 en 104? Ik besluit met Calvijn, die in zijn Institutie Boek 1, Hoofdstuk 5 schrijft over ‘De openbaring van God in de geschapen werkelijkheid’ (vertaling dr. C.A. de Niet). Calvijn haalt Psalm 104 aan: ‘Hij heeft in elk van Zijn werken onmiskenbare merktekenen van Zijn heerlijkheid gegraveerd… Er is om te beginnen in de wereld, waar je ook het oog op slaat, geen enkel deeltje te vinden of je kunt er wel vonkjes van Zijn heerlijkheid in zien oplichten. Maar ook voor het gehele bouwwerk in zijn volle omvang en schoonheid geldt dit. Je kunt het, zo wijd als het strekt, niet met één blik in je proberen op te nemen, zonder geheel en al en van alle kanten overstelpt te worden door de onmetelijke kracht van Zijn luister’.
De reformator spreekt met grote bewondering over de Schepper. Wat is het mooi om de in het begin genoemde wetenschappelijke actualiteit, die zich binnen één week aan je voordoet, te spiegelen aan de al zo oude Schrift. Werkelijk waar!


Barneveld, A. Karens

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 april 2013

De Saambinder | 16 Pagina's

Uit school

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 april 2013

De Saambinder | 16 Pagina's

PDF Bekijken