Bekijk het origineel

Roodhaar gebergte: Sauerland op z'n mooist

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Roodhaar gebergte: Sauerland op z'n mooist

Indrukwekkend natuurgebied met rijke wildstand

6 minuten leestijd

Noordelijk van Dillenburg, ruwweg tussen Siegen, Schmallenberg en Winterberg, ligt het Roodhaargebergte. Dat natuurgebied is totaal bijna duizend vierkante kilometer groot. Het is een streek waar het landschap groots en indrukwekkend is en de mens, met wat hij doet en hoe hij leeft, onbeduidend schijnt te zijn.<br />

De romantische en milieuvriendeliji^e l^ieinschaligheid, die in ons land steeds meer verdwijnt, is in het Roodhaargebergte nog volop te vinden. Daardoor is de natuur veel minder aangetast. De mens met zijn activiteiten en de natuur verdragen elkaar daar nog. In die grootse ruimte staan zij elkaar niet in de weg. Het Roodhaargebergte is een uitgestrekt en boeiend natuurgebied. Het hoogste punt wordt gevormd door de bekende Kahler Asten bij Winterberg, bijna 850 meter boven de zeespiegel. Daar ligt de sneeuw vaak tot laat in de winter meer dan een meter hoog en schijnt er geen leven mogelijk te zijn. Totdat in het voorjaar het koude winterkleed wegsmelt. Dan zoekt het dooiwater langs ontelbare stroompjes, beekjes en rivieren zijn weg.

Hartstochtelijk zanger
Het is een zonnige morgen in juni. We staan tussen Züschen en Hallenberg bij de parkeerplaats An der Bache, waar de bergen meer dan 600 meter hoog zijn. Het water van de Nuhne klatert met geweld over stenen en rotsblokken. Hoog rijzen de bergwanden rondom het dal, dat ingeklemd ligt tussen de beboste hellingen. Het donkere overjarige groen van de sparren is bestippeld met heel licht en teer pastelgroen van ontelbare jonge scheuten. Daardoor hebben de bergwanden tot in de zomer een frisse kleur. In het dichte loofhout langs het riviertje zingen opvallend veel tjifflafs, terwijl fitissen hen proberen te overstemmen. Het nadrukkelijkst zingt de tuinfluiter, de zomervogel die beroemd is door zijn hartstochtelijke zang, die schijnbaar zonder onderbreking wordt gebracht, alsof de vogel geen adem behoeft te halen. "Je overstemt met je drukke gefluit alles wat zingt en je tempo verbijstert vinken en mezen, totdat zelfs de lijster 't zingen niet volhoudt bij zoveel geluid...". Zo dichtte Bastiaanse. Daarmee geeft hij de zang van de tuinfluiter meesterlijk weer. ,, Je houdt zelf je adem bijna in", zegt mijn vrouw als wij, luisterend naar de drukke driftige zang van de in het groen verscholen zanger, tegelijk de intense rust van dit wijde dal ondergaan. We zien geen mensen, er is nauwelijks verkeer op de weg... het is een wonderschone omgeving.

Bloemenweiden
Tussen het riviertje en de weg ligt een bergwei, als een kleurig kleed van enkel bloemen. De adderwortel overheerst met ontelbare rosé bloeiaartjes. Ertussen schitteren boterbloemen, madeliefjes, paardebloemen, fluitekruid en ooievaarsbek. Het is een geurige en kleurige bloemenwei. Tussen de elzen langs het water ontplooien zich de bladeren van groot hoefblad tussen varens, bramen, kleefkruid en vrouwenmantel. Het is een plek om er uren door te brengen. Wie hier gaat wandelen, langs een van de uitgezette routes, kan zijn dag besteden aan het genieten van flora en fauna in bonte verscheidenheid. De bosweg gaat over een spoorlijntje dat door een dicht begroeid ravijn voert. De meidoorns staan volop in bloei en geuren heeriijk. Wat zijn de bergdalen in het Roodhaargebergte mooi, met het loofhout van velerlei groen sterk afstekend tegen de donkere naaldhoutbergwanden. Juist in die rijk begroeide dalen is de natuur het mooist, vooral door de grote verscheidenheid in de plantenwereld. We wandelen langs een tweede bloemenwei waarboven een donkere buizerd, langzaam met schommelende vlucht, in grote kringen steeds hoger zweeft. Even later krijgt hij gezelschap van een rode milaan, de vogel met de opvallende gevorkte zwaluwstaart. Ook hier zingen aan alle kanten de vogels uitbundig. Zo stil als de naaldhoutbossen zijn, zo druk van vogelzang zijn de gordels van loofhout en struikgewas in de dalen.

Zuivere lucht
Bij een kruising van bospaden staat een bijna verteerde paal met een wit huisje eraan dat voorzien is van tralietjes. Daarachter is een prentbriefkaart met een verkleurde afbeelding van een heilige opgeprikt. Plastic roosjes, tussen de tralies gestoken, brengen deze op karton afgebeelde heilige eer op een voor mij onbegrijpelijke manier. Overal in het Sauerland zien we de invloed van Rome. Juist al die menselij ke voorstellingen tonen duidelijk de afgodendienst temidden van de schone schepping van de enige ware God, Die alleen aanbidding waard is. We wandelen verder over het zonnige pad. Hier is geen vorm van luchtverontreiniging merkbaar, want de eiken langs het pad zijn dicht begroeid met korstmossen, die zich alleen kunnen handhaven waar de lucht zuiver is. Tussen Züschen en Hallenberg zijn veel prachtige bloemenweiden, met mooie wandelgelegenheid. In de maandenjuni en juli is daar de flora op haar mooist. Aan de grenzen van het Roodhaargebergte wordt het landschap vlakker. Noordelijk van Züschen, in de omgeving van Winterberg, worden de bergen weer indrukwekkend.

Rijke wildstand
Het enorme woudgebied van dit gebergte vormt een waardevol en natuuriijk leefgebied voor herten, wilde varkens en reeën. Sinds het begin van deze eeuw hebben daartussen ook moeflons een plaats ingenomen. Wie echter dit wild wenst te zien, moet niet alleen veel geduld hebben, maar ook grote tochten maken. En dan bij voorkeur 's morgen vroeg of tegen de schemering van de avond. Men zal nergens stuiten op wildrasters, zoals in ons land. Wel vallen de vele hoogzits van de jagers op. De jacht is in Duitsland nog steeds, meer dan in Nederiand, geaccepteerd als een noodzakelijke beheersmaatregel. Honderd jaar geleden kon men in het Roodhaargebergte nog de prachtige auerhoenders aantreffen. Het zijn echte cultuurvlieders. Daardoor zijn ze nu vrijwel geheel verdwenen. Korhoenders waren er volop. Die kwamen voor het eerst een eeuw geleden in Sauerland voor, zonder dat men wist hoe ze daar verzeild waren geraakt. Deze heidevogels hebben zich daar sneller en sterker dan elders in Duitsland vermenigvuldigd. Sinds 1950 ging de stand echter vlug achteruit. Nu zijn er nauwelijks korhoenders meer. Hoe dit komt is nog steeds niet geheel duidelijk. Kleinwild is er nog genoeg. Hazen, konijnen, patrijzen en fazanten, snippen en eenden, worden door de vele vossen nog wat ingetoomd. De jagers helpen daarbij mee. Wie voettochten maakt kan bij de mooiste plekken komen en heeft de beste kans om van de rijke flora en fauna veel te zien.

Zwerven en rusten
Vakantie houden in het Sauerland is aantrekkelijk. Na een betrekkelijk korte en gemakkelijke tocht is men op de plaats van bestemming. En dan? Wie wandelen kan en niet tegen grote tochten behoeft op te zien, kan urenlang zwerven in een prachtig en rijk geschakeerd landschap. Op zulke tochten, buiten de toeristische plekken en routes, kan men zich soms alleen op de wereld wanen. Ook voor wie niet in staat is grote voettochten te maken is er volop gelegenheid om te genieten. Vooral van de rust. Men kan met de auto een mooie plek opzoeken, de stoelen plaatsen en uitzien over heuvels en dalen. Dan kan men genieten van de bloemen in de berm en van siedijk vliegende buizerds boven de hoog oprijzende sparren op de berghellingen. Bevallig liggen de dorpjes in de dalen of tegen de berghellingen. Zij vertonen zo' n heel ander beeld dan de dorpen in eigen land, waarvan je niet meer dan een paar straten kan zien. De natuur en de cultuur zijn karakteristiek. Sauerland is dichtbij. Toch voel je je ver weg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 2 januari 1991

Terdege | 64 Pagina's

Roodhaar gebergte: Sauerland op z'n mooist

Bekijk de hele uitgave van woensdag 2 januari 1991

Terdege | 64 Pagina's

PDF Bekijken