+ Meer informatie

Een klein wondertje

3 minuten leestijd

<br />

Ooit vertelde mij een predikant dat men hem in zijn kerkeraad niet erg serieus had genomen toen hij een positieve ervaring uit onze hoofdstad wilde vertellen. „Amsterdam, dominee...?" Het klonk zo misprijzend dat de predikant maar op een ander onderwerp overstapte.
Ik moest aan die dominee denken toen ik op Pinksterzondag een belijdenisdienst meemaakte in de Amsterdamse Nooorderkerk. Wij waren wel zo nauw bij dat gebeuren betrokken, dat wij daar zeker aanwezig dienden te zijn, maar we hadden geen hoge pet op van wat we daar midden in dejordaan zouden ontmoeten. In de kerk was het echter al een drukte van belang. Ouderen, maar ook opvallend veel jongeren, gezinnen met kleine kinderen. De mensen zawant er werden tal van groeten uitgewisseld. De kerk vulde zich met hartelijke mensen. Wij zaten het verwonderd aan te kijken, terwijl de kerk voller en voller werd. Met moeite kon iedereen aan een plaats worden geholpen. Wij hadden dat in onze hoofdstad, waarin inmiddels ook al zo veelkerken zijn gesloten wegens gebrek aan belangstelling, niet verwacht. Maar waarom gaat het nu in de Noorderkerk, tegen verwachting in, toch beter?. Komt dat bij voorbeeld omdat ervoor de dienst wat toepasselijke Pinksterliederen werden gezongen? Ik denk van niet. Wel zorgde het zingen voor de dienst ervoor dat huis-, tuin- en keukenpraatjes niet aan de orde kwamen. Nee, de kracht van de dienst zat in de preek, die handelde over Nicodemus, die in de nacht tot Jezus kwam en daar te horen kreeg dat hij wederomgeboren diende te worden. Een harde Boodschap, die evenwel staat in het kader van het niet klein te krijgen zestiende vers: „Alzo liefheeft God de wereld gehad..."
De kerkgangers in in Amsterdam werden niet over de bol geaaid. Onze dodelijke kwaal werd aangewezen, maar ook de heilrijke mogelijkheid van verlossing. De tekst van de prediking van die morgen: „De wind blaast waarheen hij wil...", gaf de predikant, ds. Blenk, nog even de gelegenheid om in te gaan op de plaatselijke situatie. Hij herinnerde aan zijn komst in Amsterdam. Het eerste jaar was er één belijdeniscatechisant, die overigens ook nog elders belijdenis deed. Er was daarnaast de dreiging dat de kerk zou worden gesloten. De gemeente is door een crisis heen gegaan. Maar werkt God niet vaak zo? Er is een geleidelijke groei ontstaan. Dit jaar deden vijftien catechisanten belijdenis van hun geloof. ,,Een klein wondertje", zei de predikant, maar kleine wonderen zijn grote wonderen. Zo ervoeren wij de Amsterdamse belijdenisdienst ook. O

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.