Bekijk het origineel

D.V., zo de Heere wil, en onze familieberichten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

D.V., zo de Heere wil, en onze familieberichten

4 minuten leestijd

Wat de reden ook mag zijn van het ontbreken van de uitdrukking „Deo volente" in onze familieberichten, een goede reden is het nooit, maakt ds. Beekhuis duidelijk in een 'gesprek' met een gefingeerde lezer.

We treffen bij het doornemen van de post een ondertrouwkaart aan. „Ik zie u zo bedenkelijk kijken. Zijn de namen misschien niet goed vermeld?" Nee, dat wel: Jan Lauwheid en Marijke Luchthart. Lucht met ch. Correct. Maar er staat geen D.V. bij! Wat vind ik dat erg. Dat zij dat toch hebben kunnen doen.

Onnadenkend
„Dat gebeurt onnadenkend. Zeker is het erg. Maar zij zijn nog zo jong. En zij hebben dit gedaan zonder erbij na te denken. U moet niet zo negatief doen." Het spijt me, maar ik kan onmogelijk hierin met u meegaan. Dit is een uiting van het ongeestelijke massaklimaat van onze dagen! In deze vertechniseerde tijd met zijn computers denkt de mens alles in handen te hebben. Maar hij kan geen minuut vooruit zien. Hij kan zestig keer in een minuut sterven!

Lodewijk van Renesse (1599-1671) heeft acht meditaties "Van de Voorzienigheid Gods omtrent de sterfelijke en stervende mensen" uitgegeven. Ik citeer: „Mogen wij niet zeggen: wij zullen reizen? Neen, maar indien de Heere wil, zo zullen wij reizen. Want zonder de wil des Heeren hebben wij onze lichamelijke bewegingen niet in onze hand." Hand. 17:28. Dit is heel iets anders. Dit is een geestelijk klimaat. Hier is de beleving van onze afhankelijkheid!

„Zeer zeker. U hebt gelijk. Ik kan daar uiteraard niets tegen inbrengen. Maar misschien zijn zijzelf er ook wel van geschrokken toen zij het lazen." Nu, daar geloof ik niets van. Ze schrikken niet zo gauw meer tegenwoordig! Maar wacht, laat ik hen even opbellen. Als zij echt zijn geschrokken, laten ze nieuwe kaarten drukken! „Neem me niet kwalijk, maar u bent nu toch wel aan het doorslaan! Jonge mensen die gaan trouwen hebben al zo veel geld nodig. Dat mag je toch niet van hen verlangen." Hoor eens: principes gaan boven geld. Maar komaan, ik bel hem op."

Ik denk er niet over
-Met Lauwheid. Zou ik uw zoon Jan even mogen?
-Een ogenblikje. Heb je een moment Jan? In de eerste plaats van harte gefeliciteerd met je ondertrouw. Vanmorgen de kaart ontvangen. Maar de eigenlijke reden waarvoor ik bel is een andere. Je voelt het zeker wel aan?
-Ik weet werkelijk niet waar u het over hebt. Nu, denk eens na. Je hebt er geen D.V. bijgezet!
-Is dat alles? Moet u daarvoor bellen? Om zoiets kan ik mij echt niet druk maken.
-O, weet je wat ik eigenlijk dacht? Niet boos worden hoor. Zie het ook niet als bemoeizucht. Maar ik hoopte dat je dit zou herstellen door nieuwe kaarten te laten drukken!
-Ik denk er niet over. Dat kost geld. We zullen het maar zo laten. Hoorn d'r op! Wat heb ik gezegd? U hebt het zelf gehoord. Graag had ik ongelijk gekregen. Maar u ziet! Jan Lauwheid heeft geen antenne voor het opkomen voor de Naam des Heeren en voor de beleving van onze diepe afhankelijkheid. En dan heb je er ook niets voor over.

Valse schaamte
Het ontbreken van "D.V." kan ook voortkomen uit valse schaamte. Dat gebeurt ook! „Zou u dat denken?" Jazeker. De wereld heeft nooit van D.V. gehoord. En dan komt een buitenkerkelijke collega naar je toe met de vraag wat D.V. toch betekent. O, en dan schaamt men zich om dat uit te leggen. Zij willen niet uit de toon vallen. Zij willen geen buitenbeentje zijn. Want dan kijken de anderen vreemd tegen je aan. En ze durven zelfs te zeggen: godsdienst is een privé-aangelegenheid. Een kerk die niet meer opvalt bij de wereld is een stukje wereld geworden. Met ongeëvenaarde ernst moeten we dat aan de orde stellen. Ook al leeft men onder de paraplu van de zuivere leer. Het is werkelijk verschrikkelijk!

Leven bij de dag
Als u de vreze des Heeren beoefent is "leven bij de dag" uw levensinstelling. Dan komt u daarvoor uit. Het leven ligt tussen een schreeuw en een snik. Een schreeuw bij de geboorte en een snik bij het sterven. We zijn voor de dood allemaal even oud. Wat een hoogmoed en wereldgelijkvormigheid komt er openbaar in het weglaten van D.V. We zijn mensen van de dag. En daarom moeten wij leven bij de dag. Het memento mori (gedenk te sterven) dient in ons hart gegrift te zijn. Dan zult u op al uw familieberichten D.V. zetten. Deo Volente. Zo de Heere wil. Niet voor de vorm alleen. Maar vanuit de beleving van de afhankelijkheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 6 november 1991

Terdege | 96 Pagina's

D.V., zo de Heere wil, en onze familieberichten

Bekijk de hele uitgave van woensdag 6 november 1991

Terdege | 96 Pagina's

PDF Bekijken