Bekijk het origineel

Geselsie uit Suid-Afrika

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Geselsie uit Suid-Afrika

4 minuten leestijd

In een Terdege van mei, die dankzij de zeepost pas vorige week binnenrolde, trof ik zowaar nog een Zuidafrikaanse familie aan. En, het zal niet waar zijn, familie van ons kende mevrouw Ehlers, zo gaat dat meestal met landgenoten-immigranten. Wat me opviel in het bewuste artikel was dat mevrouw Ehlers (van de wasserij in Steenwijk) een van de positieve dingen in Nederland vindt dat de kinderen rustig buiten kunnen spelen. De meeste mensen die ik spreek, zijn juist blij dat hun kinderen niet zoals in Nederland op straat hoeven te spelen. Kinderen horen op het eigen erf, vinden ze. Dan kunnen de ouders toezicht houden, ook op wie er met hen speelt, zodat de kleintjes nog niet aan allerhande onchristelijke invloeden worden blootgesteld.

Zo blijkt maar weer dat iedereen de manier van leven in Zuid-Afrika verschillend ervaart. Dat ligt zowel aan je eigen opvattingen als aan de plaats waar je terechtkomt. Wij wonen in een vrijstaand huis en dat geldt voor vrijwel al onze familie en kennissen. Misschien woonde de familie Ehlers wel in een huis met weinig ruimte om de deur. Ja, dan kan ik me voorstellen dat ze blij zijn dat ze hun kinderen in Nederland buiten kunnen laten spelen. Nu hoeft u geen medelijden te krijgen met al die kindertjes die geen tuin hebben om in te spelen, want de woonsituatie is in Zuid-Afrika totaal anders dan in Nederland. Kom je hier in een nieuwbouwwijk, dan zul je weinig rijtjeshuizen aantreffen. Het land is groot, dus de grond kost minder dan in Nederland. Het gevolg daarvan is dat veel meer mensen een vrijstaand huis kunnen bekostigen. Je hoeft niet bepaald rijk te zijn om een erf van 1000 of 1200 vierkante meter te hebben.

Iets anders is dat veel mensen tegenwoordig toch aan een kleiner perceel de voorkeur geven. De reden is dat zowel man als vrouw werken en dus voor de tuin geen tijd hebben. Dan komen ze terecht in zogenoemde townhouses (letterlijk: stadshuizen), meestal een rij geschakelde woningen met een voor- en achtertuin. Net zoiets als het Nederlandse rijtjeshuis. Een andere mogelijkheid vormen de clusterwoningen. Die kun je het beste vergelijken met de vroegere hofjes. De huizen zijn gebouwd rond een soort binnenplaats, die soms bijna een straat op zichzelf vormt. De enige manier om binnen te komen, is via een hek dat soms door een portier beheerd wordt en soms door de bewoners zelf door middel van een afstandsbediening. Binnen het cluster zijn er vaak een zwembad, tennisbaan, soms zelfs een wasserij of winkeltjes. Talloze gezinnen bewonen een clusterwoning, maar vooral alleenstaanden en oudere mensen voelen zich veilig in zo'n beschermd gemeenschapje. Voor ouderen zijn er ook speciale "aftree-oorde", vaak ook in de vorm van clusters met allerhande faciliteiten die afgestemd zijn op de ouder wordende mens: niet alleen een bibliotheek, restaurant en concertzaal, maar ook een ziekenboeg. Het is mooi dat er dergelijke mogelijkheden zijn, maar ik ben toch heel blij dat wij voorlopig nog ons eigen vrije erf bewonen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 9 augustus 1995

Terdege | 68 Pagina's

Geselsie uit Suid-Afrika

Bekijk de hele uitgave van woensdag 9 augustus 1995

Terdege | 68 Pagina's

PDF Bekijken