Bekijk het origineel

De tijger van de Koninklijke Luchtmacht.

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

De tijger van de Koninklijke Luchtmacht.

6 minuten leestijd

Het toestel wekt tegelijk irritatie en fascinatie. Irritatie door het gedaver dat ophonderden meters afstand volgt. Fascinatie door z'n snelheid en wendbaarheid. Voor massa's jongeren is het vliegen in een F-16 een wensdroom. Slechts een enkeling ziet die in vervulling gaan. Pakweg drie op de duizend geïnteresseerden halen de eindstreep. In Twente ronden ze hun opleiding af, in het 313-squadron. De tijger van de Koninklijke Luchtmacht.

Met oorverdovend geraas jaagt het toestel over het asfak. Achter de motor doet een verzengende hitte de lucht trillen. Halverwege de baan komt de F- 16 vrij en scheert hij als een adelaar over de bossen die de luchtmachtbasis Twente omzomen. Op het staartstuk prijkt een tijgerkop, embleem van het 313-squadron van de Koninklijke Luchtmacht. Sinds april '94 wijdt 313 zich volledig aan de opleiding van jonge F16-piloten. Ze worden gelokt door tv-spotjes, billboards en pagina-grote advertenties. „De luchtmacht adverteert zich drie slagen in de rondte om de benodigde mensen binnen te halen", zegt voorlichter adjudant Will Heeregrave. „Gelukkig met succes."

Selectie
Van de pakweg 240 gebrevetteerde F-16 vliegers waarover de Luchtmacht beschikt, zijn er zo'n 160 actief binnen de operationele squadrons. Gemiddeld blijven ze acht jaar in dienst, zodat elk jaar ongeveer twintig nieuwelingen moeten instromen. Geen indrukwekkend aantal, ware het niet dat slechts drie op de duizend sollicitanten de eindstreep halen. Het overgrote deel valt in de eerste week al af, op grond van de medische en psychologische test. De overblijvers worden in een vliegtuig gezet, om te kijken of ze vlieggevoel hebben. Is dat het geval, dan gaan ze naar Woensdrecht, waar ze hun elementaire militaire vliegopleiding krijgen op de Pilatus, een eenmotorige propellerkist. In dat halfjaar valt nog eens dertig procent af De rest gaat door naar een vervolgopleiding. De keus die gemaakt wordt hangt af van de vraag bij de Luchtmacht en de kwaliteit van de cursist. Alleen het toptalent is geschikt voor het vliegen op de befaamde jachtbommenwerper.

Amerika
De opleiding tot jachtvlieger wordt in het Amerikaanse Texas gegeven, onder verantwoordelijkheid van de NAVO. Aansluitend volgt een korte "Introduction to Fighter Fundamentals", om de basisprincipes van het luchtgevecht te leren kennen. Bij de Air National Guard in Arizona maken de toekomstige piloten voor het eerst kennis met de F-16, het paradepaard van de Koninklijke Luchtmacht. In een kort tijdsbestek trainen ze het starten en landen, navigeren, laagvliegen, formatievliegen en het werpen van bommen. De inmiddels gebrevetteerde vliegers ronden hun opleiding afin Twente, bij het 313-squadron van de Koninklijke Luchtmacht. Commandant is majoor Toine Brekelmans. Onder zijn verantwoordelijkheid worden de jonge piloten vertrouwd gemaakt met de Europese omstandigheden, die aanmerkelijk complexer zijn dan de Amerikaanse. Het weer is wisselvalliger, het luchtruim voller, het land dichtbevolkter. En de voorzieningen zijn kleinschaliger. „Wat ze daar een pijpelaatje noemen, dat enkel in noodgevallen wordt gebruikt, is hier een normale start- en landingsbaan. Daarnaast zijn er kleine procedureverschillen tussen de verschillende landen. Hiervandaan zit je met een paar minuten in Duitsland, met twintig minuten in België, met een halfuur in Engeland."

Bananen
Na de europeanisering volgt het trainen van het gebruik van de F-16 als "wapenplatform". Het hele programma in Twente neemt slechts zeventien weken in beslag. De continue tijdsdruk is volgens Brekelmans de meest belastende factor in de hele opleiding. „Om met een ouwe bevelhebber van ons te spreken: ledere aap kun je leren vliegen, als je maar genoeg bananen hebt. Die opmerking heeft nogal wat kwaad bloed gezet, maar hij had wel gelijk. Zoals je ook iedereen kunt leren autorijden. Het punt is dat het binnen een economisch verantwoorde periode moet gebeuren. De man die bij ons binnenkomt heeft in die paar jaar al miljoenen gekost."
Ferenc Nihof rondde onlangs de opleiding af Hij werd toegevoegd aan het operationele 315squadron. Daar wacht hem verdere training, maar de grootste druk is toch van de ketel. „Hoe minder ervaring je hebt, hoe moeilijker het is om het tempo bij te houden. In Amerika maak je dagen van twaalf uur. Een dip kun je niet hebben. Om je heen zie je mensen afvallen, omdat ze niet meer aan de eisen voldoen. Naarmate je vordert, neemt de stress af Ik ben er nog niet, maar de kritieke periode is voorbij."

Simulator
De meeste landen binnen de NAVO leiden twee typen jachtvliegers op. Een deel wordt uitsluitend offensief ingezet. De elite is daarnaast getraind in luchtverdediging. Nederland heeft gekozen voor F-16 piloten die all-round inzetbaar zijn. Zo vliegen de Nederlandse toestellen boven Bosnië met zowel bommen als luchtverdedigingsraketten.
Een belangrijk deel van de training heeft plaats in de simulatorhal, waar een kopie van een F-16 cockpit is opgesteld. Het enige verschil is dat het voorste deel van de doorzichtige koepel is vervangen door een beeldscherm, waarop een vrij getrouwe kopie van het Europese landschap kan worden opgeroepen. Inclusief alle vHegvelden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 13 november 1996

Terdege | 88 Pagina's

De tijger van de Koninklijke Luchtmacht.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 13 november 1996

Terdege | 88 Pagina's

PDF Bekijken