Bekijk het origineel

Verkwisting...?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Verkwisting...?

3 minuten leestijd

'k Stond toch echt wel met m 'n mondvol tanden op de jaarlijkse verkoping van de kerk; tussen m 'n brooddeegmandjes, kransen en potten. „ Het resultaat van vele uren mocht -vond ikzelf- gezien worden, gelukkig maar, want als al je arbeid nu voor niets is... Vooral de jeugd was enthousiast en m 'n producten werden van alle kanten bekeken en schoven grif~ over de 'toonbank'. Een mevrouw, die" zeker al drie keer langzaam voorbijgelopen was, niets kocht en ook niets zei, kwam voor de vierde keer op m 'n kraam afgewandeld. „Mooi hè, mevrouw?" zei ik, in een poging haar een beetje op te warmen. Wie weet kocht ze wel wat, handel is handel. En ik prees m 'n koopwaar aan. Toen ze eindelijk iets zei, tóen stond ik dus met de mond vol tanden... „Mooi", zei ze, „echt mooi", engelijk erachteraan: „maar ook een verkwisting dat u met eetbaar materiaal gewerkt heeft. Hebt u weiuitgeteld hoeveel bloem, zouten wateru gebruikte, terwijl in andere landen mensen kreperen van honger?" Ze liep rustig -haast statig- verderen daar stond ik, anders altijd m 'n woordje klaar, en nu? Sprakeloos staarde ik haar na. Een poosje later, toen ik van de schrik bekomen was, zag ik haar weer, en ineens wist ik precies wat ik zeggen zou. „Mevrouw ", riep ik, en ze kwam m 'n kant op, nieuwsgierig naar wat ik zeggen wilde. "Mevrouw", begon ik, „het valt echt wel mee hoor, met die verkwisting. "Haar wenkbrauwen werden hoog opgetrokken boogjes en ze zei: „Zo, vindt u dat?" Moedig ging ik verder: „Ja, want ik heb voor mezelf een klein rekensommetje gemaakt en kwam tot de conclusie dat als u, wanneer u pannekoeken bakt, er het hele jaar eentje minder bakt dan anders, en als u het zout in de aardappels halveert, en alsu dan ook nog tijdens het douchen de kraan iets eerder uitdraait dan nu, dan kunt u rustig zo 'n leuke pot brooddeeg kopen, misschien zelfs wel twee! Ademloos wachtte ik af misschien werd ze wel boos! Maar toen ik haar weer aan durfde kijken, zag ik de pretlichtjes in haar ogen... „Als u 't zo stelt", zei ze, en ze begon te lachen, „als u 't zo stelt, dan wil ik die krans wel kopen, en geef me dan ook nog maar zo 'n mandje!" Gretig hielp ik haar aan 't gevraagde, joviaal nam ze afscheid Ik zwaaide haar na...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 19 februari 1997

Terdege | 100 Pagina's

Verkwisting...?

Bekijk de hele uitgave van woensdag 19 februari 1997

Terdege | 100 Pagina's

PDF Bekijken