Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

EEN STEM UIT HET KAMP DER GESCHEIDENEN

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

EEN STEM UIT HET KAMP DER GESCHEIDENEN

7 minuten leestijd

Zij vallen ds. Taverne bij. Zoals ik verwacht had.

P. D. schrijft in „De Reformatie", orgaan van de Gereformeerden ondexh. Art. 31, tegen de Waarheids vriend en begint als volgt:

„Wat ds. Taverne goed zag, is dit: „in de Hervormde Kerk worden de „kerk (die echter geen kerk meer is) „en de nieuwe kerkorde gesteld bo- „ven de Belijdenis.

„Daaraan doet de Gereformeerde „Bond hard mee. Krachtens zijn be- ; , , ginsel zou deze Bond vlak naast ds. „Taverne moeten staan, in zover de- „ze zegt: eerst de belijdenis, dan „kerk en kerkorde.

, , Maar dat doet men niet. Want dan , „kwam men te staan buiten de kerk. , , En dat wil men niet. Tot geen prijs. , , Gelijk voor de Hervormde Besturen , , het enig geloofsartikel, dat niet mag . , , betwijfeld worden, het enig wetsar- , , tikel, dat altijd en onvoorwaardelijk „bindt, is : gehoorzaam ons, zo is , , voor de Bond het eerste wetsartikel: , , blijf in de Hervormde Kerk, al „brengt dat mee volledige onderwer- „ping aan de hiërarchie. En verloo- , , chening van het beginsel. Terwijl „men tevens doet, wat men weet niet „te mogen doen".

Tot zover de aanhef van het artikel. De lezers zullen zich nog herinneren dat ik er ook op heb gewezen, dat er godvrezende! koningen zijn geweest over het volk van Israël, die door God in hun reformatorische plannen werden gezegend, ofschoon de hoogten niet werden weggenomen.

Als ik de arbeid van de Gereform. Bond in dat licht tracht te zien, meent de heer P. D. te mogen zeggen : „Over deze onbeholpen, irrelevante poging tot zelfrechtvaardiging, kan men zich alleen maar verbazen.

De schrijver vindt dit een treurige manier van voorlichting :

, , Wij weten wel, dat wat we doen , , niet goed is, maar daarom zal de „Here ons desondanks wel zegenen, „gelijk Hij Israel's vrome koningen , , zegende.... is funest voor de waar- , , heid en de waardering der waarheid. • „De .Waarheidsvriend moge deze , , minderwaardige zelfverdediging te- , , rug nemen : ze zal blijken van nood- , , lottige invloed te zijn op het waar- „heidsbesef en de waarheidsliefde „van het volk".

Dit is wel het voornaamste uit de gedachtengang van de heer P. D. in zijn artikel in de Reformatie.

Van uit het kamp der gescheidenen heb ik wel eens een veel milder toon beluisterd dan hier van P. D.

Er zijn er nog wel in de gescheidene kerken, die de moeizame strijd van de achtergeblevenen in die. kranke kerk met belangstelling gadeslaan ; die nog wat voor haar voelen, hoewel men die geluiden niet zo heel vaak hoort.

Het is voor P. D. een uitgemaakte zaak, dat de Hervormde Kerk geen kerk meer is en hij waagt het zelfs om het zo voor te stellen, dat we maar in de grootst mogelijke valse rust voortleven, ondanks onze kerkelijke zonden en ongerechtigheden.

Het is net, alsof we niets anders begeren dan maar in onze kerkelijke zonde te blijven voortleven, opdat de genade Gods nog groter zou worden. Indlep dit inderdaad het geval zou wezen, zou de heer P. D. recht hebben gehad om te schrijven, zoals hij geschreven heeft.

Hij heeft er klaarblijkelijk echter geen flauw besef van, wat het is, midden in de strijd te staan in een ingezonken kerkelijk leven en schijnt zich zeer rustig' te gevoelen in de verbrokkeling, dex Gereformeerde Kerk.

Hij kan het zich blijkbaar niet eens voorstellen, dat een kerk doodziek kan zijn, maar daarom nog niet heeft opgehouden kerk te zijn, terwijl een afgescheurd stuk zomaar het aanzien der kerk zou hebben.

Over de gemeente van Laodlcea viel niet veel goeds te zeggen. De Heiland zou die gemeente wel uit Zijn mond hebben kunnen spuwen, omdat ze zo lauw was, maar in de aanhef van de brief luidt het toch nog : schrijf aan de engel der gemeente, die te Laodlcea Is.

Men is er trouwens in het kamp der gescheidenen vaak haastig bij uit te maken wat kerk en wat niet kerk is.

Onder de Gereformeerde Kerken en Christelijk Gereformeerde Kerk, de Gereformeerde gemeenten, Oud-Gereformeerden. Gereformeerden Art. 31, enz., enz. zijn er velen, die elkaar niet meer als kerk erkennen. Prof. Schilder noemde vroeger de Christelijk Gereformeerde Kerk een secte.

Het moet bij de Gereformeerde Bond komen tot daden zegt „de Reformatie".

Wat hij daarmede bedoelt ?

Och, dat behoeft men niet te, vragen. Wij zouden dit moeten doen én dat moeten doen — en wij zouden er eigenlijk uit moeten trekken, nieuwe scheuringen maken. Alsof het kerkelijk vraagstuk daarmede zou worden opgelost en de eenheid der gereformeerde gezindte bevorderd !

Ik ben van de vaste overtuiging, dat wij veel dichter bij de oplossing zouden komen, als alle gescheidenen weer terugkwamen in de Hervormde. Kerk. Dan zou er althans een steirke orthodoxe meerderheid wezen.

Dat is wat anders dan de , , Reformatie" bedoelt, want het ligt op de weg van de afscheiding, waar men blijkbaar meer van daden, dan van woorden meent te houden, dat die daden tot ver­ dere verscheuring van het lichaam van Christus lelden.

De paden der afscheiding lokken ons niet aan. Ik vrees dat het gevaar van zelfgenoegzaamheid groter is in de kerkformatie van P. D. dan in de onze.

Al zijn we nog in de minderheid, we blijven in die aloude, vaderlandse kerk, ondanks haar verval, strijden voor de Waarheid. Moge God van de hemel het ons doen gelukken.

Ik wil dit artikel eindigen met enkele vragen.

Er staat geschreven : „Mozes heeft vanwege de hardlgheid uwer harten u toegelaten uwe vrouwen te verlaten^ maar van den beginne is het alzo niet geweest".

Ik versta het, dat Mozes in een wereld, waarin de veelwijverij was binnen geslopen, heel wat te reformeren had^ wat hem slechts gedeeltelijk gelukte. Had het ook bij Mozes moeten komen tot meerdere daden ?

De apostel Paulus heeft het gedurig over de dienstknechten en over de dienstmaagden. Dat waren volgens de grondtekst : slaven en slavinnen. Zal' men nu willen beweren, dat Paulus de koe onmiddellijk bij de hoorns had moeten vatten om de slavernij af te schaffen ! Tot die daad kwam hij echter niet. Hij is begonnen met de verhoudingen tussen de heren en de slaven te verbeteren. Het heeft eeuwen geduurd eer de slavernij is afgeschaft. Had misschien de apostel reeds in zijne dagen moeten komen tot de afschaffing van de slavernij ? Durft men hem in gebreke te stellen ?

Ik denk aan de mensen In de verroomste christelijke kerk, voordat Luther tot grote daden kwam.

Er zal toch wel niemand zijn, die zal durven beweren, dat er vóór Luther in de donkere middeleeuwen geen ware kinderen Gods zijn geweest. Ik denk aan de mystieken.

Zijn er, die het wagen om hen te veroordelen, omdat men behoudens enkele voorlopers der Hervorming niet gekomen is tot daden voor het jaar 1517 ?

Zo zien we dat de beginselen eeuwig en onveranderlijk zijn, maar de toepassing kan vaak o zo langzaam wezen.

En daarom zitten we maar niet stil en laten het maar bij protesten zoals de heer P. D. het voorstelt, neen, maar we trachten overal de gereformeerde belijdenis tot In de verste delen van ons volk nog te verbreiden en zondaren te roepen tot bekering.

We zitten niet alleen met de zorg voor eigen gemeenten, maar ook voor de. zorg van tientallen andere gemeenten, die ook roepen om prediking naar Schrift en Belijdenis. En we mogen geloven, dat God de Heere ons daarin kennelijk zegent, al denkt geen haar van ons hoofd er over om ons met een beroep op die izegen neer te vleien op het oorkussen van de valse rust.

Het is treffend om ten slotte op te merken, dat in vele plaatsen waar de afscheiding bloeide nu vrijzinnige predikanten op de kansel staan, terwijl in die, gemeenten, waar het gereformeerde volk gebleven is nu gereformeerde predikanten op de Herv. kansels staan.

Van harte hoop ik, dat ook P. D. eens wat meer oog krijgt voor het moeilijke, doch heerlijke van onze strijd in die air oude kranke Hervormde Kerk.

Timmer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 januari 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

EEN STEM UIT HET KAMP DER GESCHEIDENEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 januari 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

PDF Bekijken