Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

Een lezer stuurde me twee (vergeelde) knipsels uit vroegere jaren, over blijvend actuele zaken. Eén ervan is van de hand van ds. A. Kool, die in juli 1969 in Hervormd Utrecht schreef over ‘De Gereformeerde Bond in de actuele vragen’.

• Wij zijn diep onder de indruk van het gewicht en de macht van de zonde. Er loopt een enorme scheur door Gods goede schepping. Die beleven wij niet als een noodlot, maar als schuld van ter-verantwoording-geroepen mensen voor God. Een kenmerk van onze prediking en onze geloofsbeleving is daarom de ernst. Men noemt ons wel “zwaar”. Ik dacht dat wij ons daarvoor niet moesten schamen. Als men daarmee althans bedoelt dat wij de zonde, het oordeel, de toorn van God en andere “donkere” zijden van de bijbel serieus willen nemen. Wij bevinden ons dan in het goede gezelschap van profeten en apostelen en kerkvaders.

In de bond denkt men bepaald niet optimistisch over de mens, zoals hij door de zonde geworden is: “onbekwaam tot enig goed en geneigd tot alle kwaad”. Het doet ons dan ook wat naïef aan als wij tegenwoordig in de kerk zoveel horen spreken over mondigheid, medemenselijkheid, leefbaarheid, vernieuwing van structuren, geloofwaardig maken van het evangelie enz.

Alsof de mens in zijn zogenaamde vrijheid zomaar vanuit zichzelf komt tot het ware leven voor Gods aangezicht. Alsof daar niet een radicale vernieuwing van zijn hart, een ingreep van God voor nodig is. Vandaar bij ons vaak de nadruk op wedergeboorte en bekering, op het werk van de Heilige Geest dus. Er gebeurt wat als God in je leven komt! Je gaat niet rechttoerechtaan, als het ware spelenderwijs naar Gods koninkrijk. Maar door de crisis, via de gebroken lijn van sterven en opstaan met Christus.

• Natuurlijk zijn er ook allerlei gevaren die de Gereformeerde Bond bedreigen. Misschien zijn wij die ons niet altijd genoeg bewust. Zelfkritiek is niet de sterkste kant van de bond, zegt men wel. Al te gemakkelijk doen wij soms alsof wij de waarheid in pacht hebben. Dat hebben wij in zekere zin ook wel, maar wij niet alléén! Al te gemakkelijk spreekt men soms van “onze mensen”. Wij hebben geweldige pretenties. Het mag juist ook wel door merg en been gaan dat wij zozeer beneden de maat blijven. Ik denk dat wij ook nog moeten leren een toontje lager te zingen. Wij zeggen zo gemakkelijk dat bij ons de mensen nog in de kerk komen (dat nare woordje “nog”!). Wij zijn vaak te krampachtig, te wettisch, te traditioneel, te wereldvreemd. Vaak ook te negatief.

*** En dan een fragment uit een artikel van ds. Th.M. Loran, secretaris van de Raad van zaken van Kerk en Gezin, over ‘Kerkelijke bevestiging is geen franje’. Hij doelt op de huwelijksbevestiging van mensen die ‘iets zullen beloven waar ze niet achter kunnen staan’, geschreven naar aanleiding van een weigering van de hervormde kerkenraad in Nijverdal (zonder bronvermelding en jaartal).

De bevestiging en inzegening van een huwelijk is een feest, maar kan en mag niet gedevalueerd worden tot een ‘activiteit’ gebaseerd op sociale gronden. In dat geval is het paar bij de gemeente van Christus aan het verkeerde loket. Een gemeente van Christus kan niet meedoen aan een maskerade. Want dan is het geen feest meer zoals het kon zijn, een open ontmoeting van de Heer en Zijn mensen. (…)

Pastoraal zal blijken te zijn dat de beslissing van een kerkenraad met gevoel van liefde voor die mensen genomen wordt. En wanneer dit verwoord wordt, niet met een kort ‘neen’ maar juist aan die mensen duidelijk wordt gemaakt hoe serieus de kerkenraad het verzoek en hen beiden als mensen neemt, is de kans – als er geen stoorzenders werken – dat het paar de redelijkheid inziet, met de gemeente in gesprek blijft en wellicht zich herkent in die gemeente.

Een huwelijksbevestiging en inzegening is te serieus – naar de Heer der Kerk kijkend en naar de gemeente en het aanstaande echtbaar, dat die tot franje of iets onechts gedevalueerd mag en kan worden.

v.d.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 januari 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 januari 2010

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

PDF Bekijken