Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een calvinistische evangelical

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een calvinistische evangelical

Martyn Lloyd-Jones [3, zijn invloed]

4 minuten leestijd

Velen kwamen van ver naar de Westminster Chapel in het hart van Londen om daar Martyn Lloyd-Jones te horen preken.

Geïrriteerde mensen, die besloten hadden niet meer terug te komen, werden op den duur toch voor zijn prediking gewonnen. Men kwam vanuit allerlei kerkelijke denominaties en christelijke groeperingen. Ondertussen nam de invloed van Lloyd- Jones toe in Engeland, Wales, Schotland en daarbuiten (Amerika, Australië en op den duur ook Nederland). Hij werd de paus genoemd van het Britse Nonconformisme. Zelf zou hij bezwaar gemaakt hebben tegen zijn portrettering als heroïsche figuur voor ontelbare duizenden over de hele wereld. De Doctor was ook een pastor pastorum (herder van de herders). Begin ‘veertiger jaren’ organiseerde hij in zijn Westminster Chapel maandelijks op dinsdagmiddag een bijeenkomst van predikers en evangelisten, waar dan diverse theologische of pastorale problemen of thema’s aan de orde werden gesteld. Die werden onder de bekwame leiding van Lloyd-Jones ‘uitgespit’ en toegespitst.

Westminster Conferentie
Later zouden de nog altijd fungerende Westminster Conferenties in de grote zaal van de Westminster Chapel naam en faam krijgen. Het karakter en het gehalte van deze conferenties is iets wetenschappelijker dan die van de onder ons bekende Leicester Conferenties. De Westminster Conferenties, gehouden in de week vóór de Kerstweek van maandagmorgen tot en met woensdagmiddag, werden onder leiding van de Doctor gerespecteerd om hun bestudering van de Reformatie en het puritanisme, geplaatst in het raamwerk van eigentijdse vragen. Zelf had ik het voorrecht deze conferenties bij te wonen in december van 1975 en 1976. Ik heb toen Lloyd-Jones persoonlijk mogen ontmoeten. En nóg hoor ik hem zeggen: We need to be moved again. (wij moeten weer bewógen worden). Het was een moment waarbij de zaal als het ware elektrisch geladen werd. De conferentie op zichzelf was een belevenis met predikanten en studenten uit allerlei kerkelijke richtingen, van baptisten tot en met anglicanen. Het programma was zwaar. Na de lezingen volgden uitgebreide debatten, uiteraard onder leiding van de Doctor, die dan duidelijk in z’n element was in de chair. Met grote precisie memoreerde hij wat er gezegd was, analyseerde dit en vatte het vervolgens samen. Bij de afsluiting van het debat was hij dominant aanwezig, uiteraard niet zonder de bekende onderkoelde Engelse humor met de daarbij behorende hilariteit. Naast deze internationale door hem geleide conferenties was Lloyd-Jones vanaf 1947 voorzitter van het uitvoerende comité en later president van de International Fellowship of Evangelical Students (IFES).

Controversieel
Door velen werd de Doctor beschouwd als een controversiële figuur, niet in het minst omdat hij een heel aparte evangelical was. De evangelicals waren toen en zijn nóg in Engeland grotendeels te vinden in de Kerk van Engeland ofwel de Anglicaanse Kerk. Ze zijn niet direct te vergelijken met wat wij verstaan onder ‘evangelischen’, maar vormen eigenlijk de orthodoxe of rechtzinnige theologen en predikers in de nationale kerk. Maar dan wel met dat typische vleugje Engelse aroma in theologie en prediking, wat nergens anders buiten de Engelstalige wereld te vinden is. Als iemand het verschil weet tussen het Engelse puritanisme en de Nederlandse Nadere Reformatie, dan begrijpt hij of zij wat ik bedoel. Deze theologie is daar altijd wat minder intellectueel en beredenerend geweest en wat meer gevoelsmatig en bevlogen. Dit laatste heeft natuurlijk weer alles te maken gehad met het ‘revival’-verschijnsel in Engeland en in het vroegere Nieuw-Engeland (Amerika). Dr. Martyn Lloyd-Jones was zo’n calvinistische evangelical. Maar dan wél buiten de nationale Kerk van Engeland. Want vanuit zijn calvinistische visie meende hij met klem te moeten benadrukken, dat de bijbelse leer de basis moet zijn voor kerkelijke eenheid. Van daaruit begon hij er zich heel sterk voor te maken dat er een nieuwe groepering zou worden gevormd van rechtzinnige belijders uit alle kerken. Dit laatste hield dus ook in dat hij de evangelicals uit de Anglicaanse Kerk opriep zich van deze kerk af te scheiden. Dit zette bij hen kwaad bloed en van toen af aan wendden hij en zij zich min of meer teleurgesteld van elkaar af.


Volgende week tot slot: Martyn Lloyd-Jones: zijn calvinisme

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 februari 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Een calvinistische evangelical

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 februari 2011

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

PDF Bekijken