Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Globaal bekeken

2 minuten leestijd

Toen L.F. Duymaer van Twist (1865-1961), medeoprichter van de Gereformeerde Bond, tevens lid van de Tweede Kamer voor de ARP, de rang van generaal verwierf, schreef de socialistische Notenkraker een satirische felicitatie, onder de titel ‘Zóó zie ik onzen Duymaer graag’.

ES IST ERREICHT!

Zoo zie ik onzen Duymaer graag,
Vier blanke sterren op zijn kraag,
Als had dat wijze staatsmanshoofd
Den Melkweg van zijn glans beroofd.
Nu hij aldus in glorie prijkt,
Is wel de hoogste tree bereikt,
Die hij van dat zijn roem begon
Tot heden toe bereiken kon.

Geen pet, een steek denkt nu het oord
Waar hij zijn brein te hebben hoort;
De veeren op die struische steek
Zijn van ontzag voor Duymaer bleek;
Daaronder draagt, gelijk een vorst,
Vier gouden kwasten thans zijn borst;
Het komt er in dit grootsch bestaan
Op géén kwast meer of minder aan!

Wie had dat vroeger ooit gedacht
Toen Steenwijk hem ter Kamer bracht
Dat zulk een grootheid eenmaal zou
Hem trotscher maken dan een pauw?
De landzaat, loopend langst de straat,
Aanschouwt zijn stralend aangelaat,
En voelt het als bewijs van kracht,
Dat Neerland hem heeft voortgebracht!

Maar schoon hij dan als Generaal,
In vollen glans en luisterpraal,
Geen bloed kleeft aan zijn blanke hand
Dat hij vergoot voor ’t vaderland.
Geen vloeistof heeft hij ooit verdaan
Dan inkt… en water voor de traan,
Die sijpelt langs zijn schoon gelaat
Als … “Zij” de Ridderzaal verlaat.1

Maar wèl heeft hij geredevoerd
En met zijn taal het volk ontroerd;
Wanneer men dan daarbij bedacht
Dat slechts een tiende van zijn kracht
De natie toch maar heeft verkwikt
Omdat de rest werd ingeslikt,
Dan voelt men welk een redenaar
Hij moet geweest zijn, heer Duymaer!2

En nu dat hoogste werd bereikt,
De Generaal daar vóór ons prijkt,
Een krijgsman, die in heel ’t bestaan
Geen dooie kip heeft kwaad gedaan,
Nu gunnen wij (ons hart is ruim)
Wàt graag dat mooie pak aan Duym,
En roepen gaarne allemaal:
Hoog leve Hollands Generaal!


1. Op Prinsjesdag hief Duymaer van Twist bij het verlaten van de troonzaal door Hare Majesteit traditiegetrouw het ‘Leve de Koningin’ aan.
2. Opvallend in zijn redevoeringen was dat hij steeds halve woorden inslikte.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 september 2012

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 september 2012

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

PDF Bekijken